อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1311

"ไม่ถูกสิ!"

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็คิดถึงจุดนี้ "นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว! ข้าเพิ่งจะไปที่บ้านตระกูลเจิ้ง ลูกสาวที่แต่งงานกับขุนพลแคว้นเจาของตระกุลเจิ้งทางนั้นก็เกิดเรื่องขึ้น!"

ในที่สุดนางก็รู้ถึงจุดแปลกๆ ในความคิดว่าเป็นอะไรแล้ว

บังเอิญเกินไป

นาง ตระกูลเจิ้ง คุณหนูตระกุลเจิ้ง ขุนพลบัญชาการเมืองชายแดนแคว้นเจา เซียวหลันยวน

จุดสำคัญพวกนี้หากเชื่อมเข้าด้วยกัน อาจจะกลายเป็นแผนร้ายขนาดใหญ่แผนหนึ่งได้

"แต่ใครล่ะที่จะคำนวนให้ข้าไปทำการรักษาที่ตระกูลเจิ้งได้?"

ฟู่จาวหนิงยังรู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้อง นางอาจจะแค่คิดมากไปกระมัง?

เซียวหลันยวนถอนหายใจ ดึงนางเข้ามากอด ตบลงไปเบาๆ ที่แผ่นหลังนาง ถือเป็นการปลอบประโลม ให้นางไม่ต้องขบคิดขนาดนี้

"ข้าจะไปตรวจสอบ เจ้าไม่ต้องคิดมากแล้ว"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้าในอ้อมกอดเขา

"เช่นนั้นท่านก็ระวังตัวหน่อย"

"เจ้าจะกลับเลย หรือว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ?" เซียวหลันยวนถาม

"ข้าจะเดินทีนี่อีกหน่อย"

จะอย่างไรนางก็ต้องยืนยันก่อนว่าเรื่องที่ช่วยนายท่านเจิ้งไว้เมื่อครู่เป็นเรื่องบังเอิญ ไม่ใช่ถูกใครจัดวางเข้ามาอย่างไร้ร่องรอย

"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ระวังตัวหน่อย"

เซียวหลันยวนผละออกไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

พอมาถึงด้านนอก หลานหรงก็ไหวตัวออกมา

หลานหรงเห็นท่าทีเขาแล้วก็กังวลเล็กน้อย "ท่านอ๋อง บนจดหมายผู้ตรวจการชิงเขียนว่าอะไรหรือ?"

เซียวหลันยวนยื่นจดหมายให้เขา

บนจดหมายบอกว่า องค์จักรพรรดิต้าชื่อส่งจดหมายออกไป เล่าเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชะตาต้องกันของอ๋องเจวี้ยนกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่เจ้าอารามโยวชิงเอ่ยพุดไว้ในอดีต

เจ้าอารามยอดเขาโยวชิงบอกว่าอ๋องเจวี้ยนมีชะตาแห่งดาวจื่อเวย ถ้าหากมีองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเคียงข้างคู่ชีวิต ดวงชะตาจะเพิ่มพูนมหาศาลจนไร้เทียมทาน

การพูดเช่นนี้ มันไม่ใช่เท่ากับบอกจักรพรรดิเจาว่า ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นของพวกเขา ก็สามารถขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิได้ตลอดเวลาหรอกหรือ?

จักรพรรดิเจาพอเห็นจดหมายเช่นนี้ยังจะทนนั่งอยู่ได้อย่างไร!

"จักรพรรดิต้าชื่อต่ำช้าเสียจริง！" หลานหรงเดือดดาลขึ้น

นี่เป็นการท้าทาย

ตอนที่เขียนจดหมายนี้จักรพรรดิต้าชื่อยังไม่รู้ว่าอ๋องเจวี้ยนอยู่ที่ต้าชื่อเลย แต่กลับคิดจะยุยงปลุกปั่นเสียแล้ว