เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1324

ไต้ซงพอจากไป ผู้เฒ่าเถียนก็รู้สึกอยู่ไม่สุข คิดจะไปเช่นเดียวกัน

"ท่านไม่อยากจะดูหน่อยหรือว่าจะมีคนคัดค้านไม่ให้ข้าเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่อีกไหม?"

คำพูดของฟู่จาวหนิงทำเอาผู้เฒ่าเถียนก้าวขาไม่ออก

"พวกท่านไม่ใช่ว่าคัดค้านข้ามาสามคนแล้วหรือ ถ้ามีอีกแค่คนเดียว ข้าก็เข้าสมาคมหมอใหญ่ไม่ได้แล้วไม่ใช่หรือไร? ดังนั้นเวลาเช่นนี้ ท่านไม่อยากจะไปดูหน่อยหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

ผู้เฒ่าเถียนมองนาง รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจหน่อยๆ

ในเมื่อขาดอีกแค่คนเดียวก็จะทำให้นางเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ไม่ได้แล้ว นางไม่รู้สึกกระวนกระวาย ตึงเครียดลนลานบ้างเลยหรือ?

ทำไมยังคิดจะให้เขาอยู่ที่นี่?

ให้มาดูนางถูกตบหน้า ถูกประตูของสมาคมหมอใหญ่กีดกันเป็นคนนอกหรือ?

ซุนฉงหมิงเองก็หรี่ตาลง มองฟู่จาวหนิง ไม่รู้ว่านางคิดจะทำอะไร

"ข้าได้ยินว่า หมอข้างล่างเหล่านั้นมีหลายคนที่ศรัทธาในตัวหมอเทวดาซุนนี่ ขอแค่หมอเทวดาซุนเอ่ยปาก หาคนมาสักสามสี่คนยืนหยัดคัดค้านไม่ให้ข้าเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่" ฟู่จาวหนิงมองซุนฉงหมิง

ซุนฉงหมิงเองก็ไม่กล้ายอมรับจุดนี้

"เจ้าพูดถูกต้อง"

เขายอมรับมาตรงๆ

เขามีตัวตนฐานะเช่นนี้ คำพูดถือว่ามีอิทธิพลกับผู้อื่น นี่คือความสามารถของเขา เขามีอะไรไม่กล้ายอมรับกัน?

หรือว่าฟู่จาวหนิงตอนนี้คิดจะเอาใจเขา?

แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่เอาใจง่ายๆ

"เช่นนั้นหมอเทวดาจะไปถ่ายทอดคำพูดตอนนี้เลยไหม?" ฟู่จาวหนิงถามขึ้นอีกครั้ง

พอเห็นท่าทางนางไม่กลัวอะไรแบบนี้ ซุนฉงหมิงไม่ค่อยแน่ใจความหมายของนางนัก ปฏิกิริยานี้ของนางไม่เหมือนมาเอาใจเขานา

ตอนแรกสุดที่สมาคมหมอใหญ่จัดตั้งขึ้นมา ก็ไม่ใช่เพื่อการช่วงชิงอำนาจ แค่อยากจะรมตัวคนที่โดดเด่น คนที่ค้นคว้าวิจัยวิชาแพทย์แล้วเติบโตไปด้วยกัน แค ่อยากจะให้เหล่าหมอใต้หล้ามีตัวตนฐานะที่ดีขึ้น มีความเข้าใจและการประเมินต่อวิชาแพทย์ และเพื่อช่วยเหลือหมอบางส่วนให้พวกเขามีที่พึ่งพา

มีโรคที่ซับซ้อนรักษาลำบาก ทุกคนก็สามารถร่วมกันหารือวิะีการรักษษ ให้เหล่าหมอมีความรู้สึกว่าอยู่เป็นหลักแหล่ง และยังมีเป้าหมายให้พวกเขาได้พัฒนาฝีมือทางการแพทย์ของตนเองอย่างต่อเนื่อง ให้ก้าวสู่ความสำเร็จได้อีกขั้น

ถ้าหากให้คนที่อาศัยแค่ความชอบส่วนตัว ก็สามารถบิดเบือนการเข้าร่วมของคนรุ่นใหม่ได้ เช่นนั้นก็ขัดกับเจตนาเดิมแล้ว

ฟู่จาวหนิงมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาตลอดของซุนฉงหมิง ก็รู้ว่าเขาน่าจะฟังออกถึงความหมายของตนเองแล้ว

"ข้าจะบอกหมอเทวดาซุนให้ ถ้าแค่ท่านส่งสัญญาณร้องเรียกให้คนอื่นๆ ในสมาคมหมอใหญ่คัดค้านการเข้าร่วมของข้า ข้าก็สั่งคนให้เอาเรื่องนี้ไปโพนทะนาทั้งใต้หล้าเลยทีเดียว บอกกับหมอทั้งแผ่นดินว่าจงเปลี่ยนแปลงทิศทางเสีย อย่าค้นคว้าวิชาแพทย์อย่างลำบาก ไม่ต้องคิดจะรักษาโรคซับซ้อนหายากให้ดีด้วย นี่ไมใช่เส้นทางที่ถูกต้องของการเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่"

"เจ้าหมายความว่าอะไร?"

"ข้าจะบอกกับทุกคน หากคิดจะเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ แค่เอาใจหมอเทวดาซุนอย่างท่านก็พอแล้ว ขอแค่ประจบสอพลอต่อหน้าท่านอย่างเพียงพอ ท่านพูดแค่คำเดียว ทุกคนก็จะเห็นด้วย กลับกันถ้าท่านไม่สบอารมณ์ วิชาแพทย์จะสูงส่งแค่ไหนมันก็ไม่สำคัญทั้งนั้น"

นี่!

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส