อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1332

ต้าชื่อ เมืองจี้

ต่งฮ่วนจือยังเชิญให้ฮูหยินเฉินจัดเตรียมงานเลี้ยงอาหารค่ำอีกครั้ง

ครั้งที่แล้วพวกเขาไม่กล้ากินอย่างผ่อนคลาย เพราะองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกับอ๋องเจวี้ยนอยู่ด้วย บรรยากาาศไม่ถูกต้องเอามากๆ พวกเขาเกร็งกันไปหมด

รู้สึกผิดต่อศิษย์น้องหญิงมาก

ตอนนี้ศิษย์น้องหญิงเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่แล้ว น่ายินดีเสียจริง สำหรับพวกเราพันธมิตรโอสถใต้หล้าถือเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างมาก คู่ควรที่จะเฉลิมฉลองเสียหน่อย

"เพียงแต่ข้ารู้สึกว่า แม่นางฟู่เหมือนจะไม่ค่อยชอบข้า ให้ข้ามาช่วยแบบนี้ นางจะโกรธเอาไหม?" ฮูหยินเฉินกระวนกระวายหน่อยๆ

ต่งฮ่วนจือพอได้ยินคำพูดของนางก็แปลกใจ "เป็นไปได้อย่างไร? ศิษย์น้องหญิงไม่เห็นพูดอะไรไม่ดีกับตัวเจ้าเลย เจ้าทำไมถึงคิดว่านางไม่ชอบเจ้าล่ะ?"

เฉินฮ่าวจูเดินออกมาจากด้านใน สีหน้าเศร้าหมอง "ลุงต่ง ท่านแม่ แม่นางฟู่น่าจะไม่ชอบข้ามากกว่า"

"อ๋า?"

ต่งฮ่วนจือคิดไม่ออก "เจ้าไปทำอะไรไว้หรือ?"

พอได้ยินเขาถาม เฉินฮ่าวจูก็ชะงัก "ข้าไม่ได้ทำ!"

"เช่นนั้นศิษย์น้องหญิงทำไมถึงจะไม่ชอบเจ้า?"

ต่งฮ่วนจูรู้สึกว่าพวกนางสองคนแปลกประหลาด ฟู่จาวหนิงยังไม่ได้พูดอะไรไม่ดีกับพวกนางแท้ๆ ไม่เอ่ยถึงด้วยซ้ำ แล้วทำไมพวกนางสองคนถึงคิดเช่นนี้?

เฉินฮ่าวจูใจตื้อขึ้นมา

หรือว่านางต้องพูดออกไป เพราะว่านางส่งของที่นางถักด้วยตนเองไปให้กับอ๋องเจวี้ยน?

นางต้องพูด ว่านางคิดจะแย่งผู้ชายของฟู่จาวหนิงออกมาอย่างนั้นหรือ?

แม้ว่านางจะไม่ได้ทำเรื่องที่เกินเลยไปก็จริง แต่ก็ยังรู้สึกว่าหญิงสาวนั้นเฉียบคมต่อเรื่องแบบนี้มาก ฟู่จาวหนิงน่าจะมองออกถึงความหมายของนาง

"ฮ่าวจู่ถึงอย่างไรก็เป็นหญิงสาวอายะน้อยที่ยังไม่ได้เจรจาเรื่องแต่งงาน อ๋องเจวี้ยนเองก็อยู่ในงานด้วย น่าจะทำให้แม่นางฟูไม่ค่อยพอใจหรือเปล่า" ฮูหยินเฉินเอ่ยขึ้นมา