อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1341

ดังนั้นตัวตนฐานะของผู้ป่วยคนนี้มีอะไรพิเศษไหมนะ? หรือว่าความพิเศษของเขา จะไม่ใช่แค่อาการโรค?

"หมอเทวดาฟู่"

หมอเทวดาอันเข้ามาทักทายนาง

"คารวะหมอเทวดาอัน"

"รีบมาดูคนป่วยคนนี้กับพวกเราเถอะ" หมอเทวดาอันพานางเข้ามาอยู่ตรงหน้าคนป่วยคนหนึ่ง ผู้อาวุโสเหยาเองก็อยู่ที่นี่แล้ว

พอเห็นนางเข้ามาก็รู้สึกยินดีมาก "แม่นางฟู่ มาๆๆ ท่านลองมาดูแม่นางคนนี้"

ฟู่จาวหนิงเข้าไปวินิจฉัยโรคด้วยกัน

ในสามวัน นางรักษาคนป่วยไปแล้วถึงสี่คน ชื่อเสียงระบือขึ้นมา

พวกหมอเหล่านั้นในสมาคมหมอใหญ่มองนาง สายตาก็ซับซ้อนขึ้นมา เพราะฟู่จาวหนิงแค่คนเดียวก็รักษาหายไปแล้วถึงสี่คน! รวมถึงห่าวหลันเฉิงคนนั้นด้วย

นี่เป็นสถิติสูงสุดในประวัติศาสตร์ของสมาคมหมอใหญ่เลย

ผู้อาวุโสจี้ทุกวันก็คอยฟังข่าวที่หอวัฒนธรรม หัวเราะร่าขึ้นอย่างภูมิใจ ทุกมือล้วนกินข้าวได้เพิ่มอีกชามใหญ่

ศิษย์ของเขาคนนี้ทำให้เขาภูมิใจเสียจริง

เพราะฟู่จาวหนิงร้ายกาจขนาดนี้ คนอื่นพอพูดถึงนางก็ยังบอกว่า นางเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสจี้พันธมิตรโอสถใต้หล้า เป็นผู้ที่ยอดเยี่ยมทั้งวิชาแพทย์และสมุนไพร!

ชื่อของเขาหลายวันนี้ล้วนถูกแขวนอยู่ข้างปากของคนเหล่านั้น

พันธมิตรโอสถใต้หล้าก็ด้วยเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้หลายวันนี้ซือถูไป๋จะโผล่หน้ามาบ่อยครั้ง ก็ยังไม่ค่อยมีคนเอ่ยถึงโรงยาทงฝูสักเท่าไร

ยิ่งไปกว่านั้น สาขาพันธมิตรโอสถใต้หล้าเองก็คึกคักขึ้นมาเช่นกัน

ไม่ว่าจะมาหาข่าวเรื่องฟู่จาวหนิง หรืออยากจะเชิญนางไปรักษา หรือกระทั่งคนที่คิดว่าวิชาแพทย์นางยอดเยี่ยม วัตถุดิบยาของพันธมิตรโอสถที่นางอยู่ก็ดีที่สุด จึงเข้ามาซื้อยากัน ถึงอย่างไรก็เป็นการหยิบยืมชื่อเสียงของฟู่จาวหนิงออกมา

สิ่งนี้ทำให้ต่งฮ่วนจือเองก็วุ่นขึ้นมา วุ่นจนหลายวันนี้ไม่ได้ไปดูแลแม่ลูกฮูหยินเฉินเลย

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเองก็ไม่ได้เข้ามาอีก ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่เห็นนางอีกเช่นกัน

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าอารามยอดเขาโยวชิงล่ะก็ เซียวหลันยวนคงจัดการองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปนานแล้ว

ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้ว ไม่ใช่ว่าตรงมาหาเขาหรอกหรือ?

"พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้ จะได้ไม่ต้องไปรับมือกับเขา มันยุ่งยากเกินไป"

องค์จักรพรรดิมาด้วยตนเองแล้่ว คนที่พามาคิดว่าน้อยหรือ? ถึงตอนนั้นจะออกไปคงลำบากแน่ๆ

ตัวตนฐานะของพวกเขา ถูกบังคับให้อยู่ต่อไม่ได้จริงๆ

หลังจากกลับไป ฟู่จาวหนิงก็บอกลาผู้อาวุโสจี้และต่งฮ่วนจือ เก็บของเสร็จเตรียมตัวออกเดินทาง

"ท่านอาจารย์ จะทิ้งองครักษ์ไว้ให้ท่านแปดคน ขากลับท่านก็ระวังตัวหน่อยนะ"

"พวกเจ้ารีบไปเถอะ ไม่ต้องกังวลข้า องค์จักรพรรดิไม่มีทางลงมือกับพันธมิตรโอสถใต้หล้าอยู่แล้ว" ผู้อาวุโสจี้เร่งพวกเขาให้รีบไป

ฟู่จาวหนิงเองก็มีของไม่มากนัก หลังจากเก็บเสร็จก็ออกจากเมืองทันที