อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1347

ฟู่จาวหนิงจับมือของเซียวหลันยวนเอาไว้

"นี่มันในรถม้านะ"

เสียงของนางอ่อนยวบหน่อยๆ น่าจะเพราะใบหน้าของเซียวหลันยวนอยู่กล้านางขนาดนี้ ดวงตาลึกซึ้งของเขา จมูกสันโด่งนั่น แล้วยังมีริมฝีปากที่กลืนลมหายใจของนางไปแล้ว ล้วนทำเอาเลือดของนางเดือดพล่าน

ไม่ใช่มีแค่ชายหนุ่มที่ถูกหญิงสาวยั่วยวนจนร่างกายร้อนผ่าว แต่หญิงสาวเองก็ถูกชายหนุ่มดึงดุดได้เช่นกัน

ตอนนี้เซียวหลันยวนทำเอานางรู้สึกปากลิ้นแห้งผาก

สมกับเป็นหนุ่มรูปงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเจาจริงๆ!

พูดได้ว่า ตอนอยู่ในต้าชื่อนางก็ไม่เคยเห็นใครหน้าตาดีเท่าเขา หรือคนที่ตรงกับส่วนที่นางชอบเลย

ชายคนนี้ตรงตามแบบที่นางชอบอย่างสมบูรณ์

เซียวหลันยวนสัมผัสหน้าผากนางเบาๆ และกำลังพยายามข่มลมหายใจกับอาการใจเต้นลงมา

ในดวงตาเขายังมียังมีแสงมืดมนอยู่

"ข้ามีความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก..." เสียงของเขาแหบพร่า

"อ๋า? ความรู้สึกอะไร?"

"อยากกลับบ้านดุจคมศร" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นมาทีละคำๆ

อยากกลับบ้านดุจคมศร?

อยากกลับแคว้นเจาขนาดนั้นเลยหรือ?

ฟู่จาวหนิงตอนแรกยังไม่ค่อยเข้าใจนัก จนตอนที่เขาจูบลงมาที่ริมฝีปากนางอีกครั้ง นางจึงเข้าใจขึ้นมา หัวใจเต้นระรัวขึ้นอีกครั้งทันที

ผู้ชายคนนี้มัน!

อยากกลับบ้านดุจคมศร...

ก่อนหน้านี้เขาเคยพูดไว้ ว่าจะกลับไปยังสถานที่ของตนเอง เรือนนอนของตนเอง เตียงของตนเอง ถึงจะร่วมหลับนอนกับนางได้

"เห็นว่าพ่อบ่ายก็ออกเดินทาง" อิ๋นสั่วเองก็โมโหมาก พวกเขากว่าจะกล่อมฝ่าบาทให้เขาออกจากวังหลวงมาเมืองจี้ได้ มันยากลำบากมากเลยนะ คิดไม่ถึงว่าจะทำให้ฟู่จาวหนิงดอดหนีออกไปได้

นางเป็นปลาหรือไรกัน! ทำไมถึงได้ไหลลื่นขนาดนี้?

"ถ้าตอนบ่ายออกเดินทาง แล้วทำไมไม่มีใครมารายงาน?" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นรู้สึกไม่อยากเชื่อ เพราะว่านางส่งคนไปจับตาดูพันธมิตรโอสถใต้หล้าเอาไว้แล้ว ถ้ามีการเคลื่อนไหวจะต้องเข้ามารายงานแน่นอน

"องครักษ์ลับที่พวกเราส่งไปหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย" อิ๋นสั่วก้มหน้าต่ำ

นางรู้สึกว่าองครักษ์ลับที่คอยจับตาดูน่าจะเจอเรื่องร้ายมากกว่าดี

พอได้ยินนางพูดเช่นนี้ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ตัวอ่อนยวบ นั่งกลับลงไป

"อ๋องเจวี้ยนวรยุทธ์สูงส่ง เป็นเพราะข้าละเอียดไม่พอ" น้ำเสียงของนางดูห่อเหี่ยว

กำลังภายในของเซียวหลันยวนสูงส่งขนาดนั้น องครักษ์ลับที่นางส่งไปจะไปเทียบกับเขาได้อย่างไร? จะต้องถูกเซียวหลันยวนจัดการไปเงียบๆ แล้วแน่นอน

"องค์หญิงใหญ่ แล้วตอนนี้ทำอย่างไรดี? ฝ่าบาทถ้าไม่พบฟู่จาวหนิง จะต้องมาหาท่านแน่ๆ" เฉินเซียงร้อนรนขึ้นมา