อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1353

"ท่านพี่!"

ฟู่จาวเฟยพอเข้าจวนอ๋องก็พุ่งเข้ามาหา

ด้านหลังมีเสี่ยวเหยาประคองผู้เฒ่าฟู่เข้ามา จงเจี้ยนเองก็ตามมาด้วย

ฟู่จาวหนิงพอเห็นก็รีบเข้าไปรับ

"หยุดๆๆ"

พอเห็นฟู่จาวเฟยพุ่งเข้ามาก็รีบห้ามเอาไว้ก่อน

เซียวหลันยวนยื่นมือกดไว้บนบ่าของฟู่จาวเฟย และหยุดร่างเขาเอาไว้ได้ทันที

"เดี๋ยวไปชนพี่สาวเจ้าขึ้นมาจะทำอย่างไร?" เซียวหลันยวนน้ำเสียงขรึม

เจ้าเด็กตัวเหม็นนี่คิดจะพุ่งเข้ามากอดจาวหนิงหรือ? เลิกคิดไปได้เลย

เขาเองก็โตขนาดนี้แล้ว หญิงชายเมื่อเจ็ดขวบก็ต้องแยกกัน ต่อให้เป็นน้องชายก็ไม่ให้กอดหรอก

"พี่เขย!"

ฟู่จาวเฟยเห็นเขาก็ร้องเรียกขึ้นมา หนักแน่นเด็ดขาด

"...อืม" สีหน้าเซียวหลันยวนก็ผ่อนคลายลงมา

ก็ยังไม่ได้แย่ขนาดนั้นนี่นะ เขาปล่อยมือออก "พี่สาวของเจ้าเหนื่อยแล้ว ระวังหน่อย"

ถึงอย่างไรก็ห้ามกอดอยู่ดี

"ท่านปู่ เสี่ยวเฟย"

ฟู่จาวหนิงเดินเข้ามา ตบลงบนบ่าฟู่จาวเฟย "สูงขึ้นแล้วนะ"

"ท่านพี่เองก็สูงขึ้น" ฟู่จาวเฟยมองจุดนี้ออกทันที

"จาวหนิง! กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว"

ผู้เฒ่าฟู่มองฟู่จาวหนิง พิจารณาตัวนาง ดวงตารื้นขึ้นหน่อยๆ

สิบกว่าปีก่อนพวกเขาสองคนปู่หลานพึ่งพาอาศัยกันมาตลอด พอห่างกันนานๆ ต่างฝ่ายต่างก็คิดถึงกันมาก

ผู้เฒ่าฟู่รู้สึกว่าร่างกายของตนเองดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมากจริงๆ

ยาที่ฟู่จาวหนิงทิ้งไว้ให้ เขากินมันทุกวัน

ยิ่งไปกว่านั้นนางยังสอนเซี่ยซื่อทำอาหารยาจีนไว้ด้วย สองสามวันก็ตุ๋นน้ำแกงทีหนึ่ง ร่ายกายบำรุงขึ้นมาเป็นอย่างดี

กระทั่งเสี่ยวเฟยเองช่วงครึ่งปีนี้ก็ยังโตไวมาก สูงและแข็งแรงขึ้นอย่างชัดเจน

"ท่านพี่ ข้ากับท่านปู่คอยดูแลกันและกัน รอให้ท่านได้เห็นสุขภาพแข็งแรงของพวกเราตอนที่กลับมา ไม่ต้องกังวลไป"

ฟู่จาวเฟยไม่ใช่แค่สูงขึ้น แต่ยังนิ่งขึ้นอีกด้วย

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า "เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? องค์จักรพรรดิมาสร้างความลำบากใจอะไรบ้างไหม?"

ก่อนหน้านี้ที่ราชาเฮ่อเหลียนก่อกบฏ จนลามมาถึงฟู่จาวเฟย ถ้าไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์กับเซียวหลันยวน ฟู่จาวเฟยต่อให้ไม่ตายก็คงถูกถลกหนังไปแล้ว

แต่เซียวหลันยวนเองก็ดึงดันจะเอาคนไว้ องค์จักรพรรดิเองก็ไม่กล้าขัดความตั้งใจเขา

จุดนี้ ผู้เฒ่าฟู่รู้สึกซาบซึ้งต่อเซียวหลันยวนมาก