อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1367

หงจั๋วไม่รู้ว่าเซียวหลันยวนไปที่ไหน

"ท่านอ๋องไม่ได้บอกไว้เจ้าค่ะ แค่ให้ข้าน้อยมาแจ้งกับพระชายา บอกว่าพักผ่อนไวไว อย่าให้ตัวเย็นนัก"

พอมาถึงในห้อง เฝิ่นซิงก็ตรงเข้ามารับ ดวงตาเป็นประกาย

"พระชายา ท่านรู้ไหมว่าก่อนที่จะออกไปท่านอ๋องให้ข้าน้อยทำอะไร?"

ฟู่จาวหนิงหัวเราะ

"ทำอะไรหรือ?"

"ให้ข้าน้อยเอาหม้อร้อนหลายใบใส่ไว้ในผ้าห่ม ท่านอ๋องบอกว่าเช่นนี้พอพระชายาขึ้นบนเตียงก็จะอบอุ่นขึ้นมา"

ท่านอ๋องเอาใจใส่สุดๆ ไปเลย

ฟู่จาวหนิงใจอุ่นวาบขึ้นมา

เซียวหลันยวนจำได้ว่านางมีประจำเดือน กลัวว่านางจะหนาวสินะ

อันที่จริงตอนแรกเขาก็รู้สึกว่า เซียวหลันยวนคนนี้ ขอแค่เขายอมเท่านั้น เขาจะกลายเป็นคนที่เอาใจใส่อย่างละเอียดคนหนึ่งเลยทีเดียว แต่ก่อนหน้านี้ไม่มีคนให้เขาได้ใส่ใจนั่นเอง

ตอนนี้เขาเอาใจใส่มาไว้บนตัวนาง นางรู้สึกว่าโชคดีสุดๆ

"ข้าเพิ่งจะกินยังไม่อยากนอนน่ะ" ฟู่จาวหนิงเดินมานั่งลงที่แคร่นิ่ม "พวกเจ้าอยู่คุยกับข้าก่อน ลองเล่ามาหน่อยว่าครึ่งปีนี้ในเมืองหลวงกับจวนอ๋องมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"

"พระชายาจะถามถึงชิวอวิ๋นพวกนั้นใช่ไหม?" หงจั๋วเอ่ยขึ้นทันที

"อื๋อ?"

ฟู่จาวหนิงเดิมทียังนึกไม่ถึงเรื่องชิวอวิ๋นด้วยซ้ำ ผลคือหงจั๋วกลับเอ่ยขึ้นมาเองเสียแล้ว เช่นนั้นนางก็จะลองฟังดู

พูดถึงเรื่องนี้ หงจั๋วกับเฝิ่นซิงล้วนเดือดดาลกันขึ้นมา

"พระชายายังไม่รู้ ในวังมีพระชายาเยว่โผล่ขึ้นมา ได้รับความโปรดปรานอย่างมาก!"

หงจั๋วกับเฝิ่นซิงบอกกับนางเรื่องนี้ทันที

ในจวนอ๋องมีคนเพิ่มขึ้นมาสามคน

คนหนึ่งคือชิวอวิ๋น เป็นคนที่พระชายาเยว่คนนี้ยัดใส่เข้ามา

ยิ่งไปกว่านั้นเหตุผลที่พระชายาเยว่ยัดชิวอวิ๋นเข้ามาในจวนอ๋องเจวี้ยนก็แสนจะน่าขำ บอกว่าชิวอวิ๋นเดิมทีเป็นสาวใช้ข้างกายนาง งานฝีมือดีมาก แล้วยังรู้หนังสือด้วย มีความสามารถอยู่

แต่ว่าชิวอวิ๋นมีความหยิ่งทะนง นางไม่อยากจะเข้าวัง คุณหนูเยว่พอเข้าวังเป็นพระชายาคนโปรด ก็อยากจะหาสถานที่ดีดีให้กับสาวใช้ที่นางชอบมากคนนี้

แล้วเหล่านายท่านที่ตระกูลเยว่เองก็ไม่ได้ขาดคนเลย ชิวอวิ๋นถ้าไปอยู่ข้างกายใครก็คงจะเป็นทุกข์ ส่งไปที่อื่นก็เช่นกัน

พระชายาเยว่พอได้ยินว่าจวนอ๋องเจวี้ยนมีคนน้อย สาวใช้เองก็น้อย อ๋องเจวี้ยนเองก็เป็นคนที่ไม่ตะคอกดุด่าคนรับใช้ จึงส่งชิวอวิ๋นเข้ามา ถือว่านางได้จัดแจงหาที่ทางให้กับสาวใช้คนหนึ่งที่ติดตามตนเองมานานหลายปี

นี่แน่นอนว่าเดินมาบนเส้นทางองค์จักรพรรดิแล้ว องค์จักรพรรดิจัดคนมาส่งชิวอวิ๋น จวนอ๋องเจวี้ยนจะไม่รับก็ต้องรับ

แล้วยังมีอีกคนหนึ่งชื่อว่าซือหรู

ซือหรูคนนี้มาจากวังราชนิเวศน์ ในวังราชนิเวศน์เกิดเรื่องขึ้น ป่วยหนักไปรอบหนึ่ง ร่างกายอ่อนแอ ฮองเฮาบอกว่าซือหรูคนนี้เป็นลูกสาวเพื่อนเก่านาง คนในครอบครัวล้วนไม่อยู่กันแล้ว ก่อนหน้านี้ก็เป็นนางที่ส่งเข้าไปยังวังราชนิเวศน์ แต่ตอนนี้วังราชนิเวศน์อาจจะมีแขกสำคัญเข้ามาบ่อย นางป่วยกระเสาะกระแสะจึงอยู่ที่วังราชนิเวศน์ไม่ได้อีก

จวนอ๋องเจวี้ยนคนน้อยแล้วยังสงบ ยิ่งไปกว่านั้นพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็เป็นหมอเทวดา ซือหรูเข้าใจเรื่องทฤษฎียา จึงส่งซือหรูเข้ามาหาอ๋องเจวี้ยน รอหลังจากพระชายาอ๋องเจวี้ยนกลับมาก็สามารถช่วยนางรักษาได้ จากนั้นค่อยพานางมาอยู่ข้างกายเป็นลูกมือ

และยังมีอีกคน เป็นคนที่อ๋องฉยงส่งเข้ามา

"อ๋องฉยงคนนี้เพิ่งถูกแต่งตั้งให้มายังเมืองเหลวงเมื่อสองเดือนก่อน พาคนเข้ามาไม่น้อยเลย"

"อ๋องฉยง?" ฟู่จาวหนิงไม่รู้จักอ๋องฉยง

หงจั๋วกับเฝิ่นซิงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

"ไม่จะยังสู้พระชายาไม่ได้ แต่ว่า คุณหนูอวิ๋นคนนั้นก็ยังงดงามกว่าคนในเมืองหลวงมากนัก..."

พวกนางลังเลขึ้นมาอีก

ฟู่จาวหนิงกำลังจะถาม ด้านนอกก็มีเสียงลอดเข้ามา

"อวิ๋นจูขอเข้ามาคารวะพี่หญิงพระชายา"

เป็นเสียงอ่อนหวานเสียงหนึ่ง ฟังแล้วน่าจะอายุน้อยมาก

พอได้ยินเสียงนี้ หน้าของหงจั๋วกับเฝิ่นซิงก็เปลี่ยนไปทันที

ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

"อวิ๋นจู? นี่คือคนที่อ๋องฉยงส่งเข้ามาหรือ?"

คิดไม่ถึงว่านางจะมาหาถึงหน้าประตูเลยทีเดียว

ฟู่จาวหนิงรู้สึกสนใจกับอวิ๋นจูคนนี้ แต่ว่านางเองก็ขี้เกียจจะลุกขึ้น

"ให้นางเข้ามาเถอะ"

นางอยากจะเห็นอวิ๋นจูคนนี้แล้ว

จากชื่อฟังแล้วก็น่าจะเป็นคนงามอยู่

อวิ๋นจูเดินเข้ามา

พอนางเข้ามา ก็ราวกับมีแสงขาวกลุ่มหนึ่ง ทำเอาในห้องสว่างเจิดจ้าขึ้นอย่างไรอย่างนั้น