อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1369

ฟู่จาวหนิงมองไปทางหงจั๋วเฝิ่นซิงอีกครั้ง

ราชวงศ์แคว้นเจาคือสกุลเซียว

อ๋องฉยงไม่ใช่เป็นญาติกับองค์จักรพรรดิหรอกหรือ?

อวิ๋นจูในเมื่อเป็นลูกสาวของเขา เช่นนั้นทำไมจึงไม่ใช่สกุลเซียว แต่เป็นสกิลอวิ๋น?

เฝิ่นซิงกดเสียงต่ำ เข้ามาป้องข้างหูนาง "คุณหนูอวิ๋นใช้นามสกิลตามมารดาเจ้าค่ะ"

ดังนั้น อ๋องฉยงจึงสกุลเซียวสินะ

"ใช้สกุลอวิ๋นหรือ?"

หาได้ยากจริงๆ จะพูดอย่างไรก็ถือว่าเป็นสายเลือดของราชวงศ์นะ แล้วอ๋องฉยงกลับให้ลูกสาวใช้สกุลตามมารดาหรือ?

อวิ๋นจูดวงตาแดงรื้นขึ้นมาอีกสามส่วน ดูแล้วน่าสงสารเอามากๆ

นางกัดริมฝีปากล่าง กำลังเตรียมจะพูดอะไร ฟู่จาวหนิงก็เดินเข้ามาก่อน "ในเมื่อเจ้าเป็นลูกสาวของอ๋องฉยง เช่นนั้นมาพักอยู่ในเรือนอ๋องเจวี้ยนจึงไม่เหมาะสม ข้าจะให้คนส่งเจ้ากลับไปวังราชนิเวศน์ก็แล้วกัน"

พูดจบนางก็ร้องเรียกขึ้นมา "สืออี"

อวิ๋นจูนั่งไม่ติดแล้ว นางลุกขึ้นยืน ทำท่าเหมือนจะล้ม "น้องหญิงพระชายา..."

"เฮอะ"

สีหน้าฟู่จาวหนิงขรึมลงไปอีก สีหน้ามีแววประชดประชันขึ้นมา

"ได้ ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ยังไม่ดึกข้ายังไม่อยากนอน จะให้เวลาเจ้าได้สาธยายเสียหน่อย มาๆๆ เจ้าลองอธิบายกับข้าหน่อยสิ ว่าพี่หญิงน้องหญิงนี่มันคิดจากตรงไหนกัน? อ๋องฉยงเป็นอาหรือว่าพี่ชายของท่านอ๋องข้า?"

อวิ๋นจูตัวสั่นเล็กน้อย

หงจั๋วกดเสียงต่ำเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "พระชายา อ๋องฉยงเป็นพี่ของท่านอ๋อง ในอดีตเคยถูกเลี้ยงดูโดยพระมเหสี สิบปีก่อนได้รับการเสี้ยมสอนจากราชครูพร้อมกับองค์จักรพรรดิ"

อวิ๋นจูถ้าหากมาช้าไปนิด นางคงเอาเรื่องนี้บอกกับพระชายาไปแล้ว

มีคนเคยคาดเดา พูดกันว่าอ๋องฉยงคนนี้น่าจะเกิดจากพระมเหสีกับอดีตพระองค์เจ้า ดังนัน จึงเป็นลูกต่างบิดาเดียวกับองค์จักรพรรดิ

แต่ว่าเรื่องนี้ถ้าเป็นจริง นั่นก็เท่ากับว่าไท่ซ่างหวงถูกพี่ชายสวมเขาเอา

ความลับในวังหลวง แล้วยังข้องเกี่ยวถึงอดีตพระองค์เจ้ากับไท่ซ่างหวง ก็ถูกคนไม่กล้าหยิบยกมาพูดนานแล้ว

นางขาวเกินไป พอตาแดงรื้นจึงยิ่งเด่นชัดเป็นพิเศษ

พอมองเช่นนี้ ก็เหมือนกับกระต่ายขาวตาแดงตัวหนึ่ง

เพียงครู่เดียว ความงดงามก่อนหน้านี้ก็หายไปกว่าครึ่ง มองแล้วดูน่าตลกอยู่เหมือนกัน

ไม่ใช่แค่ฟู่จาวหนิงที่มีความรู้สึกเช่นนี้ กระทั่งหงจั๋วกับเฝิ่นซิงเองก็คิดเหมือนกัน

"แม่ของข้าไม่ใช่พระชายาของอ๋องฉยง นางพักอยู่ภายนอก ข้า อยู่กับท่านแม่มาตั้งแต่เล็ก..." เสียงของอวิ๋นจูเหมือนจะแตกสลาย

พอพูดประโยคนี้ออกมา น้ำตาของนางก็ไหลอาบลงมาเม็ดโต ดูแล้วน่าสงสารเอามากๆ

แต่ฟู่จาวหนิงก็ไม่ได้ใจอ่อน นางเอ่ยขึ้นตรงๆ อีกครั้ง

"แม่ของเจ้าเป็นบ้านน้อยของอ๋องฉยงสินะ? เจ้าเป็นลูกสาวลับๆ หรือ? เช่นนั้นก็ไม่สะดวกจะเปิดเผยต่อสาธารณะจริงๆ"

พรวด

อวิ๋นจูล้มลงไปบนพื้น