อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1375

ลากเวลามาได้นานขนาดนี้ องค์หญิงหนานฉือก็ยังไม่ได้แต่งงาน แล้วยังอยู่ในเมืองหลวงมาได้ตลอดรอดฝั่งอีก

คนที่แคว้นหนานฉือกู่ก็ไม่ได้เร่งรัดนาง องค์จักรพรรดิเลยปล่อยให้นางกินข้าวสบายอยู่ที่นี่หรือ?

ยิ่งไปกว่านั้นเพราะอะไรองค์หญิงหนานฉือจึงมากับอันเหนียนล่ะ?

เซียวหลันยวนให้ผู้ดูแลไปเชิญคนเข้ามาที่โถงหน้า

เขากับฟู่จาวหนิงกินข้าวเช้าเสร็จจึงค่อยเดินออกไป

พอเห็นคนที่นั่งอยู่ที่โถงหน้า สายตาของฟู่จาวหนิงืก็ย้ายจากตัวอันเหนียนไปที่ตัวองค์หญิงหนานฉือ จากนั้นก็หันมามองหน้าอันเหนียนอีก

"สองคนนี้มีอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย? ทำไมถึงอยู่ด้วยกันบ่อยจัง?"

ฟู่จาวหนิงถามเซียวหลันยวนเสียงแผ่ว

แต่ว่า เซียวหลันยวนก็ไม่ตอบ นางมองออกถึงความผิดปกติขององค์หญิงหนานฉือ "ไม่ถูกสิ องค์หญิงหนานฉือทำไมถึงผอมลงไปขนาดนี้?"

ใบหน้าก็เล็กลง เดิมทีเป็นสาวสวยคนหนึ่ง ตอนนี้พอหน้าเล็กลง ดวงตาจึงดูใหญ่ขึ้น สีหน้าขาวซีด ดูแล้วเหมือนอ่อนแอลงไปอย่างไรอย่างนั้น

พอเห็นฟู่จาวหนิงเข้ามา องค์หญิงหนานฉือก็ลุกขึ้นยืนทันที

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ท่านกลับมาได้เสียที!"

นางพูดคำนี้ออกมา แล้วรีบพุ่งโถมไปหาฟู่จาวหนิง

นี่ราวกับเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันหลายปีอย่างไรอย่างนั้น ดูมีน้ำมิตรเสียเหลือเกิน

เซียวหลันยวนขมวดคิ้ว ดึงฟู่จาวหนิงห่างออกมา ให้องค์หญิงหนานฉือโถมคว้าเจอแต่อากาศ

ยังดีที่นางหยุดตัวเองไว้ทัน ไม่เช่นนั้นคงได้คะมำลงพื้น

หลังจากยืนนิ่งแล้ว องค์หญิงหนานฉือก็มองเซียวหลันยวนอย่างพูดไม่ออก

"อ๋องเจวี้ยน ทำไมท่านถึงได้ขี้เหนียวเช่นนี้? ให้ข้ากอดพระชายาอ๋องเจวี้ยนหน่อยแล้วจะเป็นอะไรไป?"

เซียวหลันยวนตอบกลับน้ำเสียงเย็นชา "พระชายาของข้าทำไมจะต้องให้เจ้ามาแปดเปื้อนด้วย?"

ฟู่จาวหนิงพิจารณาตัวอันเหนียน เขาเองก็ดูผอมลงไป แต่สภาพจิตใจกับสีหน้ายังพอไหวอยู่

องค์หญิงหนานฉือจึงทำได้แค่นั่งกลับลงไป สายตาตกอยู่บนหน้าเซียวหลันยวน

"พวกท่านมาด้วยกันหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

อันเหนียนส่ายหัว "เจอกันระหว่างทางโดยบังเอิญน่ะ"

"ข้าจับจ้องเขาอยู่" องค์หญิงหนานฉือเชิดคางเอ่ยขึ้น "พอเห็นเขาออกประตูมา ข้าก็ตามทันที แล้วก็มาที่จวนอ๋องเจวี้ยนจริงๆ ด้วย"

อันเหนียนชะงักไป

"ข้ามาเพราะมีเรื่องสองเรื่อง ขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน" องค์หญิงหนานฉือมองเซียวหลันยวน "ข้าจะแต่งงานกับอันเหนียน อ๋องเจวี้ยน ช่วยข้าหน่อย"

พรวด

ฟู่จาวหนิงกลั้นไม่อยู่แล้ว