อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1381

นางถลึงไปทางเซียวหลันยวน ปากก็อ้าพะเยิบอย่างสุดกำลัง

อ๋องเจวี้ยน! ท่านมันไร้ยางอายไร้ความสง่างามยิ่งนัก! นี่ถึงกับสะกดจุดใบ้องค์หญิงอย่างข้าเลยหรือ! เกินไปหน่อยไหม!

"หนิงหนิง ยังเช้าตรูอยู่เลย อย่ามาฟังอะไรที่ทำให้ไม่สบายใจดีกว่า" เซียวหลันยวนไม่มองนาง ยื่นมือไปกุมมือฟู่จาวหนิง

"พรวด"

ฟู่จาวหนิงอดหัวเราะร่าขึ้นมาไม่ได้ เอียงตาเหลือบมองเขา

"เอาล่ะ เลิกเล่นได้แล้ว"

องค์หญิงหนานฉือถลึงตามองนาง นี่มันเล่นกันตรงไหน? เขาลงมืออย่างหยาบคายกับหญิงสาว เขามันคนไม่ดี!

ฟู่จาวหนิงมองไปทางนาง เหมือนจะมองออกถึงความหมายนาง เอ่ยกับนางด้วยรอยยิ้ม "องค์หญิงหนานฉือ ท่านรู้สึกว่าเขานิสัยไม่ดีใสช่ไหม?"

แน่นอน!

องค์หญิงหนานฉือออกแรงพยักหน้า

"แต่ข้ากลับชอบเขาเช่นนี้ สำหรับคนที่รู้จักมารยาทกาลเทศะมีจิตใจดี เขาจะไม่หยาบคายใส่ง่ายๆ แต่เมื่อครู่ท่านไม่ใช่คนแบบนี้ ท่านเอาแต่จะยื่นเท้าแทรกกลางระหว่างเรา คิดจะทำลายความรักของพวกเรา แล้วจะหยาบคายใส่ท่านบ้างมันเป็นอย่างไรหรือ?"

"ถ้าไปทนุถนอมเห็นใจห่วงใยผู้หญิงคนอื่น หรือทำตัวอ่อนโยนกับอีกฝ่าย กลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียใจ นี่ต่างหากที่เป็นผู้ชายเลวๆ นี่ต่างหากที่เป็นการทำผิดต่อข้า เขาตอนนี้เป็นสามีข้า คนที่เขาต้องซื่อสัตย์ด้วยเพียงคนเดียวก็คือข้า จะไปสนใจผู้หญิงคนอื่นเพื่ออะไร?"

ฟู่จาวหนิงหยามหยันขึ้นมาคำหนึ่ง กุมมือเซียวหลันยวนแน่น "ถ้าเขาไม่ลงมือ ข้าก็จะลงมือเองแล้ว เพียงแต่ว่า แต่ถ้าเขาไม่ยอมปฏิเสธไม่ยอมผลักไสหญิงสาวที่ส่งมาถึงหน้าประตูเช่นนี้จนข้าต้องลงมือเอง เช่นนั้นข้าเองก็จะรังเกียจเขาเช่นกัน"

ชีวิตนี้ของนาง ไม่อยากจะมาเสียเวลากับเรื่องความรักความหึงหวงพวกนี้

เซียวหลันยวนสามารถแสดงออกถึงท่าทีและความเด็ดเดี่ยวของเขาอย่างตรงไปตรงมาได้เช่นนี้ ยอดเยี่ยมมาก

"อายวนของข้าทำเช่นนี้ ข้าชอบมาก"

เซียวหลันยวนที่เดิมทีกลิ่นอายเย็นเยียบพอได้ยินคำนี้ ก็เหมือนอบอุ่นใจขึ้นมาในพริบตา

เขาดีดนิ้วมือ ปลดชีพจรใบ้ขององค์หญิงหนานฉือ

"หนิงหนิง ใครจะส่งตัวมาข้าจะผลักไสออกไปทั้งหมดนั่นล่ะ" เขาบอกคำนี้กับฟู่จาวหนิง

ในใจเขาแอบถอนหายใจ แต่เรื่องที่ควรพูดก็ยังต้องพูด

ตัวตนของอ๋องเจวี้ยน การมีนางเป็นพระชายาเพียงคนเดียวถือเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง แต่การแสดงออกที่เหมาะสมเหล่านั้นก็ยังต้องทำ ไม่เช่นนั้นหลังจากนี้เขาจะเจอกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก

เพื่ออ๋องเจวี้ยน จะใส่ใจมากไม่ได้

"อ๋องฉยงให้ความสำคัญกับอวิ๋นจูมาก ยิ่งไปกว่านั้น เขาอาจจะแอบร่วมมืออะไรบางอย่างกับองค์จักรพรรดิไปแล้ว ตอนนี้สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียวคือพวกเขาคิดจะรอให้อวิ๋นจูแสดงท่าทีในจวนอ๋องเจวี้ยน ก่อนหน้าเรื่องราวกับอวิ๋นจูจะได้ข้อสรุป องค์จักรพรรดิจะไม่ลงมือกับจวนอ๋องเจวี้ยนชั่วคราว ท่านอ๋องเองก็สามารถช่วงชิงความสงบในช่วงนี้มาได้"

ไม่เช่นนั้น ตอนนี้ถ้าฉีกหน้าองค์จักรพรรดิทันที อ๋องเจวี้ยนจะกลายเป็นฝ่ายถูกกระทำแทน

อันเหนียนเองก็รู้ว่าเรื่องของเขายังจัดการไม่เสร็จ

"แล้วก็ อวิ๋นจูถ้าหากมีใจให้ท่านอ๋อง ท่านอ๋องเองก็อาจจะสามารถขุดความลับของอ๋องฉยงกับองค์จักรพรรดิได้ด้วย"

อันเหนียนก้มน้ำพูดเสียงต่ำ "ด้วยตัวตนฐานะของลูกสาวนอกราชวงศ์ของอวิ๋นจู ไม่มีทางเป็นพระชายารอง..."

ตรงนี้เขาพูดต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงเหลือบมองไปทางฟู่จาวหนิงผาดหนึ่ง