อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1453

"ท่านอ๋อง"

เงาดำร่างหนึ่งเข้ามาห้องขังราวกับภูตผี คารวะกับเซียวหลันยวน

เซียวหลันยวนลุกขึ้นนั่ง "เป็นอย่างไรบ้าง?"

"อิ่งอีได้ยินบทสนทนาของชินอ๋องเซียวกับองค์จักรพรรดิในห้องหนังสือหลวงมาขอรับ"

"ว่ามา"

เงาดำเล่าบทสนทนาในห้องหนังสือหลวงออกมารอบหนึ่ง จากนั้นจึงมองไปทางห้องขังฝั่งตรงข้าม ชายคนนั้นตายไปแล้วเรียบร้อย ดูเหมือนจะแข็งทื่อไปแล้วด้วย

แต่ว่าชายคนนั้นติดโรคสกปรกเช่นนั้นมา แล้วยังอยู่ใกล้ท่านอ๋องเสียขนาดนี้ ทำเอาคนกังวลขึ้นมาเลย

เซียวหลันยวนหลังจากได้ยินคำพูดของเขาสายตาก็ควบแน่นราวน้ำค้างแข็ง

วิธีการที่องค์จักรพรรดิรับมือกับเขาตอนนี้สกปรกมาก ขนาดวิธีแบบนี้ก็ยังคิดออกมาได้

ไม่ได้คิดถึงความผูกพันเลยสักนิด

"เหอะๆ"

เซียวหลันยวนรู้สึกเศร้าใจเหลือเกิน

"เอาล่ะ เรื่องที่ลอบเข้าไปในห้องหนังสือหลวงมันอันตรายเกินไป ไม่ต้องไปแล้ว หลังจากนี้พวกเจ้าถอนตัวกันออกมาเถอะ"

"ขอรับ"

ลูกน้องเซียวหลันยวนมีหกคน ฝึวิชาตัวเบากับวิชาพรางตัวเป็นหลัก และยังมีวิชาหดกระดูก เวลาคับขัน หรือเวลาที่จำเป็นจึงใช้งานพวกเขา

ห้องหนังสือหลวงขององค์จักรพรรดิคุ้มกันแน่นหนาเป็นพิเศษ เขาเองก็คงวางองครักษ์ลับที่ยอดที่สุดไว้รอบๆ เพื่อรักษาชีวิตตนเองแน่

ดังนั้นจะลอบเข้าไปห้องหนังสือหลวงสักครั้ง สิ้นเปลืองกำลังมาก

ครั้งนี้คืออิ่งอีที่ถนัดวิชาถอดกระดูกลอบเสี่ยงลอบเข้าไป แต่ว่าช่องที่เขาลอดเข้าไปได้นั้นเล็กมา ครั้งนี้อิ่งอีบาดเจ็บ อาการบาดเจ็บด้านกระดูก ต้องฟื้นตัวร้อยวันจึงจะหายดี

ดังนั้นถ้าไม่จำเป็น เซียวหลันยวนจะไม่ให้พวกเขาออกไปเสี่ยงอันตราย

ในความคิดของคนทั้งหมด สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ หญิงสาวเป็นพวกคิดมาก ขี้หึงเป็นที่หนึ่ง ต้องอาละวาดกันขึ้นมาแน่นอน

ขอแค่ฟู่จาวหนิงอาละวาดขึ้นมา ก็จะไม่มารักษาให้เขาอย่างเต็มที่ เช่นนั้นท้ายสุดเขาก็ตายอย่างไม่ต้องสงสัย

แล้วการตายเช่นนี้ เขาคิดขึ้นมาก็แทบจะกระอักเลือดแล้ว

"ท่านอ๋อง คนคนนั้นยังไงก็ต้องรีบจัดการออกไปให้ไวที่สุด ไม่เช่นนั้น ท่านก็ออกจากคุกก่อนเถิด"

เซียวหลันยวนถ้ายังอยู่ที่นี่นั้นอันตรายมาก โรคของผู้ชายคนนั้นในเมื่อน่ากลัวขนาดนี้ ต่อใ้หตายไปแล้ว ถ้าหากศพยังวางอยู่ตรงนั้น ก็จะยิ่งอันตรายขึ้นไปใหญ่

ชินอ๋องเซียวถัดจากนี้จะต้องให้พวกผู้คุมเล่นตุกติกอะไรแน่ คิดจะทำให้ท่านอ๋องติดโรคให้ได้

"เจ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกกับพระชายาหน่อย ถามนางดูว่ามียาที่จะต้านทานโรคนี้ได้ไหม แล้วบอกกับเขาอีกว่า เมื่อคืนนี้ข้ากินยาแก้พิษไปแล้วสองเม็ด ส่วนคนคนนี้..."

เขากดเสียงลงต่ำ บอกไปสองสามประโยค

"ขอรับ"