เซียวหลันยวนหมุนตัวไปมองขุนพลองครักษ์
"อย่างอื่นยังไม่ต้องพูดถึง เจ้าคิดว่า พวกเจ้าติดตามข้ามาหลายปี ถึงตอนนั้นถ้ากลับไปอยู่ในมือจักรพรรดิ เขาจะเชื่อมั่นพวกเจ้าไหม? พวกเจ้าจะยังเป็นองครักษ์เงามังกรอีกไหม?"
"ต่อให้ถึงตอนนั้นข้าจะตายไปแล้ว แต่ด้วยความขี้ระแวงขององค์จักรพรรดิ เขาจะไม่สงสัยหรือว่าหลายปีนี้ข้าให้พวกเจ้าตรวจสอบความลับเขาไปมากเท่าไร? พอนานวันเข้า องค์จักรพรรดิคงไม่รอพวกเจ้านานขนาดนั้น แล้วเขาเองก็มีพวกองครักษ์เงาที่ตนเองชุบเลี้ยงขึ้นมาแล้วด้วย"
ขุนพลองครักษ์มองเขา นิ่งงันไปครู่หนึ่ง "ท่านอ๋องตอนนี้หมายความว่าเช่นไร?"
"นอกจากเจ้า องครักษ์เงามังกรเหล่านี้ในปัจจุบัน ยังมีอีกครึ่งที่ข้าฝึกฝนออกมา" เซียวหลันยวนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ท่านอ๋องพูดตรงๆ เถิด ข้าน้อยมีแค่วิชาติดตัว และทำงานได้ตามคำสั่งลับมังกรเท่านัน้ ในสมองคิดซับซ้อนไม่ได้" ขุนพลองครักษ์ถอนใจออกมา
พวกเขาล้วนเป็นจอมยุทธ์
เรื่องที่ต้องให้สมองคิดวิกไปวนมาอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาเข้าใจ
ดังนั้น องครักษ์เงามังกรจึงล้วนทำตามคำสั่งมาโดยตลอด หนึ่งคำสั่งหนึ่งปฏิบัติการ
งานหลักของเขาคือการคุ้มครอง ป้องกัน
"องค์จักรพรรดิตอนนี้ไม่ยอมรับข้าอย่างเห็นได้ชัด เรื่องในครั้งนี้ก็อธิบายได้แล้ว ดังนั้น ข้าจะบอกความจริงให้เจ้าฟัง ข้ากับองค์จักรพรรดิในที่สุดจะแตกหักกัน"
ขุนพลองครักษ์สั่นไปทั้งตัว
"ราชโองการของไท่ซ่างหวงคือให้พวกเจ้าคุ้มครองข้า แต่ว่า ตอนนี้พวกเจ้าอยู่ในมือข้า ถ้าข้ากับองค์จักรพรรดิต้องแตกหักกัน ก็รับประกันไม่ได้ว่าจะไม่มีโอกาสสั่งให้พวกเจ้าออกไปลงมือกับเขา"
ซู๊ด
ขุนพลองครักษ์สูดปาก
แต่ว่าพวกเขาเป็นองครักษ์เงามังกร ท้ายสุดก็ต้องกลับไปอยู่ในมือองค์จักรพรรดิ
เซียวหลันยวนก็เหมือนจะมองความคิดในใจเขาออก จึงหัวเราะเย็นชาขึ้นมา "แต่นั้นก็เป็นเรื่องหลังจากคำสั่งลับที่สองมีผล และกุญแจสำคัญที่ทำให้คำสั่งลับนั่นมีผล ก็คือข้าต้องตาย ใช่ไหม?"
ขุนพลองครักษ์ตกตะลึงไปทันที
ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดไม่ถึงว่าจะยังมีจุดที่ขัดแย้งกันเช่นนี้
ดังนั้น องครักษ์เงามังกรจึงยังเป็นโล่ห์
ไท่ซ่างหวงตอนนั้นก็ยังรู้สึกว่าคำพูดนี้ของอ๋องเจวี้ยนน้อยเป็นคำพูดล้อเล่นตามประสาเด็ก
โล่มีไว้ป้องกัน ไม่ได้เอาไว้ต่อสู้ โจมตีไม่ได้
ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าอ๋องเจวี้ยนก็รับปากไว้เช่นนี้ในตอนนั้น จะไม่สั่งให้องครักษ์เงามังกรรับมือกับองค์จักรพรรดิ
แต่ว่าตอนนี้ความหมายของอ๋องเจวี้ยน...
ดูจะขี้โกงหน่อยๆ นะ
ใช้โล่ห์ไปตีคน เช่นนั้นโล่ห์ก็สามารถเอามาใช้เป็นอาวุธได้
ยิ่งไปกว่านั้น เงื่อนไขของเขาก็คือองค์จักรพรรดิจะสังหารเขาหรือไม่
ตอนนี้องค์จักรพรรดิลงมือออกมาแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...