อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1503

ฟู่จาวหนิงออกมาคนเดียว

เซียวหลันยวนอันที่จริงก็บอกกับนางแล้วว่าจะให้คนออกไปเตรียมรถม้าให้ แต่ฟู่จาวหนิงปฏิเสธมา เพราะนางคืนนี้คิดจะปฏิบัติการเงียบๆ ยิ่งไปกว่านั้นอยู่ในจวนอ๋องมาตั้งหลายวัน นางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะพิการ ถือโอกาสใช้ปฏิบัติการคืนนี้ ออกไปยืดเส้นยืดสายเสียหน่อย

ถ้าหากคนที่คอยจับตาดูจวนอ๋องเจวี้ยนพบนางเข้า จะสู้สักยกก็ได้อยู่

น่าเสียดายที่ขยะพวกนั้นดันไม่เจอนาง ปล่อยให้นางเดินออกมาแบบนี้

แต่นางเองก็คิดไม่ถึงว่าฟู่จิ้นเชินจะอยู่ที่นี่

ในเมื่อเขามาแล้ว ฟู่จาวหนิงก็ไม่ปฏิเสธที่จะนั่งรถม้าเสียหน่อย

นางขึ้นรถม้า เฉินซานควบรถม้าให้ค่อยๆ วิ่งไปด้านหน้า

ตอนนี้อากาศเย็นมาก หลังจากเข้ากลางคืนด้านนอกก็แทบไม่มีคนอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นจวนอ๋องเจวี้ยนช่วงหนึ่งจนถึงถนนด้านนอกก็ไม่มีคนอยู่เลยจริงๆ

ฟู่จาวหนิงหลังจากขึ้นรถม้าก็ถามสิ่งที่ตนเองสงสัย

"ท่านมารอข้าที่นี่หรือ? ท่านรู้ว่าคืนนี้ข้าจะออกมาหรือ?"

วันนี้ที่ออกมาตอนค่ำเป็นการตัดสินใจกะทันหันของนาง ไม่ได้บอกใครก่อน แต่ฟู่จิ้นเชินดันรู้ทำให้นางรู้สึกไม่อยากเชื่อเอามากๆ

ฟู่จิ้นเชินยิ้มๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยประกายอบอุ่น

ฟู่จาวหนิงสบกับสายตาที่ทั้งรักและหยิ่งทะนงของเขา ไม่ค่อยชินเท่าไรนัก นางไม่มีประสบการณ์การอยู่ด้วยกันกับพ่อมาก่อน

ถึงตอนนี้นางเองก็ยังไม่ได้เรียกเขาว่าพ่อแม่เลย

แต่ฟู่จิ้นเชินก็ไม่เคยเรียกร้อง

"ตอนที่กลับมาจากต้าชื่อพวกเราเคยผ่านเมืองจี้ ระหว่างทางผู้อาวุโสจี้ด่าศิษย์พี่รองของเจ้าไปหลายครั้ง แล้วก็ยังเอ่ยถึงแม่ลูกคู่หนึ่ง ข้าได้ยินมา เห็นว่าสกุลเฉิน"

เสียงของฟู่จิ้นเชินอบอุ่น "ข้าเองก็อยากมีโอกาสได้ใช้ตัวตนฐานะของพ่อ สนับสนุนเจ้าบ้าง แม่นางเฉินคนนั้น น่าจะได้รับความรักจากศิษย์พี่ของเจ้า ต่อให้เขาเป็นศิษย์พี่ แต่ถ้าช่วยแม่นางเฉินแล้วมาทำให้เจ้าไม่ได้รับความเป็นธรรม ข้าก็จะไม่ละเว้นเขา"

ฟังถึงตรงนี้ ฟู่จาวหนิงก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

นางกุมหน้าผาก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ท่านคิดว่าศิษยืพี่จะรังแกข้าได้หรือ?"

"ข้ารู้ว่าเจ้ามีความสามารถ แต่มีบางเรื่อง ไม่จำเป็นต้องทำอะไรถึงจะถือว่าเป็นการรังแก ต่อให้แค่พูดจากันดีดีไม่กี่คำแล้วเพื่อฝืนใจเจ้า สร้างแรงกดดันให้เจ้า ทำให้เจ้าไม่พอใจ นั่นก็คือการรังแก" ฟู่จิ้นเชินคิดเช่นนี้จริงๆ

เขาเห็นผู้อาวุโสจี้ หาข่าวเรื่องของแม่ลูกฮูหยินเฉิน จึงได้รู้เรื่องส่วนหนึ่งที่เกิดขึ้นในเมืองจี้

เฉินฮ่าวจูชอบอ๋องเจวี้ยน

ตอนนี้นางเองก็เดินทางมาไกลถึงเมืองหลวงพร้อมกับแม่