อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1528

ฟู่จาวหนิงยืนอยู่ในตัวโถงพันธมิตรโอสถ

เพราะว่าเป็นจุดขายยารับยา ดังนั้นในโถงจึงกว้างและสะอาดเรียบร้อย ไม่มีการตกแต่งอะไรมากนัก

พื้นหินเรียบ ตรงหน้ามีโต๊ะหินอยู่หลายตัว บางครั้งก็จะมีการรับยาตรวจยาที่นั่น

โถงใหญ่ข้างหน้าเองก็เปิดโล่ง แค่มองไปก็เห็น

ห้องทางซ้ายขวาของโถงใหญ่เป็นสถานที่วางยาสกัดยา ไม่มีอะไรน่าสนใจ

นางมองไม่เห็ฯใครเลย

ดังนั้น ด้านนอกมีรถม้ามากขนาดนี้ แล้วยังเป็นของเหล่าหญิงสาวอีก ตอนนี้ทำไมถึงไม่เห็นแม่นางคนไหนเลยสักคนเดียว?

พวกนางมาทำอะไรที่พันธมิตรโอสถ?

"อาจารย์ของข้าล่ะ? ข้าบอกกับเขาว่าวันนี้จะมา เข้าไม่อยู่ข้างในหรือ?" ฟู่จาวหนิงถามกับผู้ดูแล

ผู้อาวุโสจี้เคยแนะนำนางกับคนในพันธมิตรโอสถเหล่านี้ไปแล้ว คนเหล่านี้ต้องรู้แน่ว่านางเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสจี้

ตอนนี้พฤติกรรมของผู้ดูแลคนนี้ดูแปลกๆ

"เข้ายังไม่เข้ามาเลย..." ผู้ดูแลตอบ "พระชายาอ๋องเจวี้ยนนัดผู้อาวุโสจี้ไว้ที่พันธมิตรโอสถหรือ?"

"ใช่แล้ว"

ฟู่จาวหนิงยกเท้าเดินไปด้านหลัง "ข้าเข้าไปหาหน่อยดีกว่า บางทีเขาอาจจะมาแล้วแต่เจ้าไม่ทันเห็น"

ที่นี่คือพื้นที่ของผู้อาวุโสจี้ เขาเข้ามาไม่จำเป็นต้องมีคนมาต้อนรับ ผู้ดูแลถ้าเกิดไปยุ่งอยู่ที่อื่น ถ้าจะไม่เห็นเขาก็ดูเป็นเรื่องปกติ

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ท่านมาดื่มชารอที่โถงข้างนี้ก่อนดีไหม? ข้าจะเข้าไปหาให้ ท่านจะได้ไม่ต้องเหนื่อยด้วย" ผู้ดูแลคนนี้รีบขวางนางไว้อีกครั้ง

ฟู่จาวหนิงประกายตาไหววูบ ไม่พูดอะไร

เขาพิจารณาตัวผู้ดูแลคนนี้ ก็เห็นว่าประกายตาของเขาเบี่ยงหลบหน่อยๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังรู้สึกประหม่า

ไป๋หู่กับหงจั๋วเองก็มองผู้ดูแลคนนี้เช่นกัน

หงจั๋ววันนี้ถูกฟู่จาวหนิงพาออกมาจากจวนอ๋องเจวี้ยนอย่างหาได้ยาก กำลังคิดอยากจะออกไปเดินเล่นเสียหน่อยพอดี ช่วงนี้อยู่แต่ในจวนอ๋อง นางเบื่อจะแย่อยู่แล้ว

ก่อนหน้าที่เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงจะกลับเมืองหลวง พวกเขาก็ปิดตัวอยู่ในจวนอ๋องมานานมาแล้ว

ตอนนี้กว่าจะมีโอกาสได้ออกมา ได้เจอหน้าผู้คน ได้เห็นความคึกคักหน่อยก็ยังดี

คิดไม่ถึงว่าผู้ดูแลคนนี้แค่เรือนหลังของพันธมิตรโอสถก็ยังไม่ให้พวกเขาเข้าไป

พระชายาเองก็เป็นคนของพันธมิตรโอสถนะ!