อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2192

คำนี้ของฟู่จาวหนิง ทำเอามุมปากเจ้าอารามโยวชิงกระตุก

เขามองนางอย่างจนใจ ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมนางถึงพูดแบบนี้ออกมาได้

"เสี่ยวเซ่อบอกมาหรือ?"

หยวนอี้ตั้งสติกลับมาจากความกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ท่านเดาว่านี่เป็นสิ่งที่แม่นางคนนั้นพูดมา แสดงว่ามีเรื่องนี้อยู่จริงสินะ?"

ฟู่จาวหนิงมองใบหน้าเซียวหลันยวน จุ๊ปากขึ้นมา "อายวนของข้าก็หน้าตาหล่อเหลาจริงอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีสายเลือดราชวงศ์แคว้นเจาด้วย ตัวตนสูงส่ง ราชวงศ์แคว้นหมิ่นของพวกท่านไม่ใช่แค่จะเลือกใบหน้า แต่ยังให้ความสำคัญกับตัวตนฐานะอีกด้วยกระมัง?"

ไม่เช่นนั้น นางที่หน้าตาดีขนาดนี้ คนอื่นทำไมถึงไม่คิดแบบนี้กับนางล่ะ?

เพราะนางตัวตนฐานะไม่เพียงพอ ดังนั้นจึงคู่ควรแค่ให้พวกเขาใช้งาน ให้นางไปทำงานงั้นสินะ

ตัวตนฐานะแบบเซียวหลันยวน คือสายเลือดที่พวกเขาต้องการ

หยวนอี้สีหน้าจริงจัง "ข้าสงสัยมาตลอด ว่าที่เสี่ยวเซ่อทรยศข้ากับท่านพ่อ น่าจะเพราะนางเข้าหาคนอื่นๆ ในราชวงศ์ พอได้ฟังพระชายาพูดเช่นนี้ เช่นนั้นก็ยืนยันได้แล้ว ว่าเรื่องที่นางพูด น่าจะเป็นสิ่งที่เจ้านายคนอื่นของนางพูดไว้ ข้ากับท่านพ่อไม่มีความคิดเช่นนี้กับอ๋องเจวี้ยนเลย"

นางตบโต๊ะ สีหน้าโกรธแค้น "แบบนี้ก็ได้หรือ! พระชายาอ๋องเจวี้ยนส่งนางมาให้ข้าเถอะ ข้าจะจัดการนางอย่างสาสมแน่นอน! พระชายาอ๋องเจวี้ยน เรื่องนี้ข้าผิดเอง ข้าต้องขอโทษท่านด้วย พวกเราจะสองของขวัญแทนคำขอโทษมาให้ พอคิดว่าเสี่ยวเซ่อยังไม่ได้สร้างผลกระทบอะไร ยังไม่เกิดอะไรขึ้น ขอท่านกับอ๋องเจวี้ยนโปรดให้อภัยพวกเราครั้งนี้ด้วย"

ฟู่จาวหนิงมองนาง หัวเราะขึ้นมา

"คุณชายหยวน ไม่สิ แม่นางหยวน คนแคว้นหมิ่นอย่างพวกท่าน คิดว่าพลังแคว้นแข็งแกร่ง ดังนั้นเลยหยิ่งทะนงอวดดีจนชินแล้วสินะ?"

หยวนอี้ตะลึงไป

นี่นางหมายความว่าอย่างไร?

ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนต้านทานไม่อยู่ นั่นก็ถือเป็นการช่วยฟู่จาวหนิงให้ถอนตัวออกมาได้ทันเวลา

ตอนนี้ความรู้สึกน่าจะยังไม่ลงลึกมากกระมัง?

หยวนอี้เห็นหญิงสาวที่ถูกสามีทำร้ายมามากแล้ว และล้วนเพราะมีลูก จึงจำใจต้องแบกรับความอัปยศไว้

นางรู้สึกว่าหญิงสาวแบบฟู่จาวหนิง ไม่ควรเป็นแบบพวกนาง

นางไม่ควรใช้ชีวิตจำกัดอยู่ในแต่ในเรือน เลี้ยงลูกปรนนิบัติสามี นางควรจะไปพร้อมกับนาง ไปสร้างความสง่างามของอิสตรีให้ใต้หล้าได้เห็น ให้คนในใต้หล้าได้รู้ว่าสตรีก็มิได้ด้อยค่ากว่าบุรุษ!

หยวนอี้รู้สึกว่าตนเองโดดเดี่ยวเกินไป นางจำเป็นต้องมีคนเดินเส้นทางเดียวกับนาง

ฟู่จาวหนิงคือคนที่นางเลือก