อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2191

หยวนอี้ไม่รู้ว่าเจ้าอารามโยวชิงมองออกได้อย่างไร

นางใช้ตัวตนผู้ชายในโลกภายนอกมาตั้งแต่เด็ก พูดได้ว่า ตอนนี้ถ้าจะให้นางกลับไปเป็นหญิง นางเองก็ไม่รู้ว่าควรจะเดินเหินพูดจาอย่างไรด้วยซ้ำ พฤติกรรมการกระทำของนางเคยชินกับชายหนุ่มไปแล้ว

ขนาดที่ฟู่จาวหนิงเป็นหมอคนหนึ่งก็ยังมองไม่ออก เจ้าอารามกลับมองออกเสียอย่างนั้น

หยวนอี้รู้สึกหวาดๆ เจ้าอารามโยวชิงขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

"คุณหนูหยวน?" ฟู่จาวหนิงมองนาง

หยวนอี้มุมปากกระตุก ยอมรับแล้ว

"ถูกต้อง ข้าเป็นหญิง"

ทุกคนล้วนรู้สึกเกินคาด

แต่ในใจเซียวหลันยวนกลับดีใจอย่างประหลาด

เพราะพวกเขารู้มานานแล้ว ว่าหยวนอี้เข้ามาเพราะฟู่จาวหนิง ก่อนหน้านี้เขารู้สึกมาตลอดว่ามีชายหนุ่มอีกคนหมายปองพระชายาอยู่ ในใจขุ่นมั่วมาก

ตอนนี้พอรู้ว่าหยวนอี้เป็นหญิง เช่นนั้นก็ไม่ได้มีความคิดแบบนั้นกับจาวหนิงแล้ว

"แต่ข้าไม่ได้มาแต่งเป็นชายเพื่อมายังแคว้นเจา ไม่ใช่จงใจเพื่อมาหลอกพวกท่าน ข้าถูกเลี้ยงดูเป็นชายตั้งแต่ยังเด็กแล้ว"

ในเมื่อพูดออกมาแล้ว หยวนอี้ก็เลยพูดให้ชัดเจนไปเลย

นางมองฟู่จาวหนิง "ตอนนี้พระชายาเองก็น่าจะเชื่อ ว่าข้าไม่มีเจตนาร้ายกับท่าน กระทั่งว่า ในฐานะหญิงสาว ข้ายังนับถือท่านอย่างมาก เคารพท่านอย่างสุดซึ้งเลย"

"แล้วท่านจะให้ข้าไปแคว้นหมิ่นให้ได้ มันเพราะอะไรกัน?"

"ก่อนหน้านี้ข้าพูดความจริง" หยวนอี้ปลดที่รัดผมตนเองออก ผมดำสยายราวเมฆประลงมา ขับกับใบหน้าหยกของนาง ดูเป็นแม่นางที่มีความเย็นชาสง่างามอยู่พอควร "พวกเราอยากเชิญพระชายาไปที่แคว้นหมิ่น"

ถ้านางเปลี่ยนมาใส่ชุดหญิงสาว น่าจะสง่างามมากแน่ๆ

ฟู่จาวหนิงรู้สึกนับถือนางหน่อยๆ ตั้งแต่เล็กถูกเลี้ยงดูเป็นลูกชาย อยู่ในร่างหญิงสาว แต่กลับต้องแสดงตัวเป็นชายตลอด แล้วยังสร้างชื่อเสียงในราชสำนักได้ เป็นหญิงสาวที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว