อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2211

ตระกูลเสิ่นตอนนี้ถูกกดดันที่ต้าชื่ออยู่ตลอด

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่า แทนที่จะอยู่ในต้าชื่อคอยต่อต้านจักรพรรดิต้าชื่อ สู้เลี่ยงออกมาดีกว่า

ตอนนี้พอเห็นว่าจดหมายเสิ่นเสวียนก็คิดเช่นนี้ นางจึงรู้สึกเบาใจขึ้นมาพอควร

พอเห็นเช่นนี้ เรื่องก็ไม่ได้นหักหนานักแล้ว บางทีการเดินออกไปอาจจะพาไปสู่แผ่นดินที่กว้างใหญ่กว่าก็ได้

"หลังจากข้ากลับไปจะเขียนจดหมายถึงท่านลุงเล็ก ว่าตอนนี้พวกเราตัดสินใจจะไปที่ตั้งโจวทางนั้นก่อน พวกท่านก็เตรียมตัวดีดีเถิด เคลื่อนย้ายออกไปก่อนเลย จวนอ๋องเจวี้ยนจะรอให้พวกท่านเดินทางไปก่อนสองสามวันแล้วค่อยเคลื่อนไหว"

องค์จักรพรรดิหลักๆ คือจับตาเซียวหลันยวนอยู่

ถ้าหากพวกเขาเดินทางพร้อมกัน เป็นไปได้มากว่าจะออกไปไหนไม่ได้

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรบรากับองค์จักรพรรดิในเมืองหลวงอีกระยะหนึ่ง ช่วงชิงเวลาให้กับตระกูลฟู่เดินทางไปได้ไกลหน่อย

"เจ้ากับอ๋องเจวี้ยนก็ต้องระวังตัวด้วย" เสิ่นเชี่ยวกังวลพวกเขา

องค์จักรพรรดิ จ้องอ๋องเจวี้ยนไว้แบบนี้ ยังไม่รู้ว่าพวกเขาตอนไหนถึงจะออกไปได้อย่างราบรื่น

"เข้าใจแล้ว"

ฟู่จาวหนิงออกมาจากบ้านตระกูลฟู่ แล้วก็ไปวนอยู่บนถนนอีกพักหนึ่ง อาจารย์กับศิษย์พี่รองของนางล้วนไปที่พันธมิตรโอสถแล้ว ไม่อยู่ในเมืองหลวง

กลับไปต้องเขียนจดหมายหาพวกเขาหน่อย

พอวนมารอบหนึ่ง ฟู่จาวหนิงก็ปล่อยข่าวว่ามีคนต้องการเชิญนางไปรักษาโรคออกไป

ชื่อเสียงตอนนี้ของนาง กาจจะมีคนให้นางออกไปรักษาคือเรื่องปกติมาก นางเองก็แวะเวียนไปตามร้านยาในเมืองหลวงรอบหนึ่ง

คนของโรงยาทงฝูล้วนรู้จักนาง เคารพนาง และก็ระวังอยู่หน่อยๆ ด้วย

ฟู่จาวหนิงไม่ได้ยินข่าวของซือถูไป๋มาพักหนึ่งแล้ว พอเห็นคนของโรงยาทงฝูระวังนางแบบนี้ ก็เลยไม่ได้ถามข่าวคราวช่วงนี้ของซือถูไป๋

เดิมทีนางแค่จะลองถามดู เพื่อให้คนที่จักรพรรดิส่งมาจับตานางไขว้เขวขึ้นมา