องค์รัชทายาทรู้สึกว่า ไท่ซ่างหวงก่อนหน้านี้ในเมื่อเอาตราประทับส่งให้อ๋องเจวี้ยนรักษา ก็อธิบายได้ว่าตราประทับเองก็ส่งต่อให้องค์รัชทายาทได้!
ตราประทับแคว้นเจาอยู่อยู่ในมือเขา กับอยู่ในมืออ๋องเจวี้ยนนั่น ย่อมแตกต่างกัน
ถ้าอยู่ในมือเขา ตำแหน่งองค์รัชทายาทของเขาก็จะยิ่งมั่นคง โอกาสที่จะขึ้นไปบนบัลลังก์ก็จะยิ่งมีมากขึ้น
หรือว่าเหล่าพี่น้องของเขาเหล่านั้น ยังมีใครที่แย่งของไปจากในมือเขาไปได้อีก?
ตอนนี้เขาจะกล่อมอ๋องเจวี้ยน
"เสด็จอา อันที่จริงหลานก็รู้มาตลอด ว่าท่านจงรักภักดีกับแคว้นเจา ยิ่งไปกว่านั้นหลายปีก่อนที่ท่านสุขภาพยังไม่ดี ไม่มีความคิดจะยุ่งเกี่ยวกับการบริหารราชการแคว้นเจาเท่าไรนัก เสด็จพ่อเองก็คิดมากเกินไป เช่นนี้ไหม หลานตอนนี้ไม่ใช่ว่าออกราชการแทนอยู่หรือ? อำนาจตรงนี้ก็พอมีอยู่ หลานจะสนับสนุนท่านให้ไปเขาชิงถงกับพระสะใภ้เอง!"
องค์รัชทายาทรู้สึกว่า ตนเองต้องมอบความจริงใจออกมาให้พอเพียง เพียงพอจะให้เงื่อนไขที่ทำให้อ๋องเจวี้ยนหวั่นไหวได้ จึงจะทำให้อ๋องเจวี้ยนหวั่นไหวขึ้นมา แล้วทำให้เขานำตราประทับแคว้นเจาส่งมาถึงมือเขา
เขารู้ ว่าอ๋องเจวี้ยนกับพระชายามีรักกันมาก ตอนนี้พระชายาออกไปเขาชิงถงคนเดียว อ๋องเจวี้ยนต้องไม่วางใจแน่
เพียงแต่เขาไม่สะดวกออกไป องค์จักรพรรดิไม่มีทางยอมให้เขาออกจากเมืองหลวง จึงจำใจต้องอยู่ต่อ
ถ้าเขาทำให้อ๋องเจวี้ยนตามไปเขาชิงถงได้ อ๋องเจวี้ยนต้องซาบซึ้งใจแน่ๆ!
องค์รัชทายาทเองก็รู้สึก ว่าอ๋องเจวี้ยนไม่มีทางปล่อยวางตำแหน่งกับอำนาจในแคว้นเจาแน่ ปล่อยให้เขาออกไปสักระยะหนึ่งแล้วทำไมกัน?
เขาชื่อว่าอ๋องเจวี้ยนต้องกลับมา
แต่ว่า ให้อ๋องเจวี้ยนออกไปสักระยะหนึ่ง สำหรับเขาแล้วกลับดูพอเหมาะพอเจาะ ไม่มีองครักษ์เงามังกรลูกน้องอ๋องเจวี้ยน ไม่มีอ๋องเจวี้ยนคอยจับตา การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่แน่ว่าจะทำได้มากขึ้นหน่อย
เขาพยายามทำการใหญ่ให้มั่นคงก่อนที่อ๋องเจวี้ยนจะกลับเมืองหลวงเสีย ไม่ใช่ว่าพอดีเลยหรือไรกัน?
เขาเองก็ไม่เหมือนกับเสด็จพ่อ ที่คิดจะเอาแต่ชีวิตอ๋องเจวี้ยนในช่วงเวลานี้ โง่เสียจริง นั่นไม่ใช่ยิ่งบีบให้อ๋องเจวี้ยนคิดกบฏหรือไรกัน?
แล้วก็ตามคาาด พอได้ยินคำพูดขององค์รัชทายาท อ๋องเจวี้ยนก็ตาเป็นประกายอย่างชัดเจน ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
"องค์รัชทายาททำให้ข้าไปคุ้มกันพระชายาได้รึ? เอาจริงๆ ข้าเองก็ไม่ค่อยวางใจให้พระชายาเดินทางไปรักษาคนไกลนับพันลี้เหมือนกัน"
เขาพูดขึ้นอย่างกังวล "เจ้าเองก็รู้ ว่าหนิงหนิงของข้าทั้งสวยวิชาแพทย์ก็ยอดเยี่ยม ถ้าเพื่อเจอกับคนไม่ดีคิดจะชิงตัวนางไปจะทำยังไง? ข้ากังวลจะตาย"
องค์รัชทายาทมุมปากกระตุก



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...