อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2244

"หมอเทวดาฟู่ คุณชายน้อยตอนนี้อยู่ที่สวนกวาง ข้าจะพาท่านไปที่สวนกวางเลย"

"สวนกวาง?" ฟู่จาวหนิงประหลาดใจ คงไม่ใช่อย่างที่นางคิดไว้หรอกกระมัง?

เลี้ยงกวางไว้หรือ?

สถานที่ที่คุณชายน้อยถังคนนั้นอยู่นี่ใหย่จนเหลือเชื่อจริงๆ

"ขอรับ คุณชายน้อยชอบของเหล่านี้ ด้านในนี้มีแบ่งออกเป็นสวนเล็กแปดสวน สวนกลาง สวนพยัคฆ์ สวนสกุณา สวนอสรพิษเป็นต้น"

ก่อนหน้านี้ได้ยินถังอู๋เจวี้ยนเคยบอกว่าน้องชายคนเล็กเขามีวาสนากับสัตว์มาก และชอบสัตว์เหล่านี้มาก ดู่าจะเป็นเช่นนี้จริงๆ สินะ

"เขาเป็นคนเลี้ยงหมดเลยหรือ?"

"ขอรับ ส่วนใหญ่คุณชายเข้าไปพบในภูเขามา บาดเจ็บบ้าง ไม่ก็คลอดมาแล้วน่าจะเอาตัวรอดได้ยาก คุณชายน้อยก็จะพาพวกมันกลับมาดูแล เลี้ยงเอาไว้มากเลยทีเดียว บางครั้งยังมีสัตว์บางส่วนเข้ามากันเองด้วย"

ฟู่จาวหนิงฟังแล้วรู้สึกแปลกใหม่มาก

นี่อธิบายได้ว่าคุณชายน้อยถังเป็นคนที่มีพลังงานสงบมากเลยนะนี่ แตว่า ไม่ใช่สัตว์ทั้งหมดที่จะจิตวิญญาณเหมือนกันหมดนี่นา อย่างพวกงูหรือเสือนั่น ที่พวกมันไม่โจมตีใส่คือแปลกมากแล้ว

เขากล้าเลี้ยงเสือด้วยแฮะ

นางถูกพามาถึงสวนกวาง ที่นี่ใช้เสาเหล็กล้อมไว้

ฟู่จาวหนิงมองไกลๆ ก็เห็นกวางที่ไม่เหมือนกันสามตัวอยู่บนผืนหญ้า ใหญ่สองเล็กหนึ่ง

ตัวเล้กเป็นกวางดาว ดูมมีชีวิตชีวามาก

ถังอู๋เจวี้ยนยืนอยู่ที่นั่นพูดกับคนคนหนึ่งอยู่ น่าจะเป็นคุณชายน้อยถัง

พอมองเช่นนี้ คุณชายน้อยถังรูปร่างผอมบาง ยืนอยู่ตรงนั้นอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง ที่สำคัญสุดคือ ฟู่จาวหนิงเห็นว่าเขาผมขาวไปทั้งหัวเลย

แต่เขาสวมชุดสีชมพูทั้งตัว

ทว่าชุดสีชมพูพอเขาสวมแล้วไม่ได้ดูขัดตาเลยแม้แต่น้อย

"หมอเทวดาฟู่ ท่านเข้าไปเองเถิด คุณ๙ายน้อยไม่ให้พวกเราเข้าใกล้" คนที่พานางมาคารวะให้นาง ถอยออกไป

ไม่ให้คนเข้าใกล้?