อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2244

"หมอเทวดาฟู่ คุณชายน้อยตอนนี้อยู่ที่สวนกวาง ข้าจะพาท่านไปที่สวนกวางเลย"

"สวนกวาง?" ฟู่จาวหนิงประหลาดใจ คงไม่ใช่อย่างที่นางคิดไว้หรอกกระมัง?

เลี้ยงกวางไว้หรือ?

สถานที่ที่คุณชายน้อยถังคนนั้นอยู่นี่ใหย่จนเหลือเชื่อจริงๆ

"ขอรับ คุณชายน้อยชอบของเหล่านี้ ด้านในนี้มีแบ่งออกเป็นสวนเล็กแปดสวน สวนกลาง สวนพยัคฆ์ สวนสกุณา สวนอสรพิษเป็นต้น"

ก่อนหน้านี้ได้ยินถังอู๋เจวี้ยนเคยบอกว่าน้องชายคนเล็กเขามีวาสนากับสัตว์มาก และชอบสัตว์เหล่านี้มาก ดู่าจะเป็นเช่นนี้จริงๆ สินะ

"เขาเป็นคนเลี้ยงหมดเลยหรือ?"

"ขอรับ ส่วนใหญ่คุณชายเข้าไปพบในภูเขามา บาดเจ็บบ้าง ไม่ก็คลอดมาแล้วน่าจะเอาตัวรอดได้ยาก คุณชายน้อยก็จะพาพวกมันกลับมาดูแล เลี้ยงเอาไว้มากเลยทีเดียว บางครั้งยังมีสัตว์บางส่วนเข้ามากันเองด้วย"

ฟู่จาวหนิงฟังแล้วรู้สึกแปลกใหม่มาก

นี่อธิบายได้ว่าคุณชายน้อยถังเป็นคนที่มีพลังงานสงบมากเลยนะนี่ แตว่า ไม่ใช่สัตว์ทั้งหมดที่จะจิตวิญญาณเหมือนกันหมดนี่นา อย่างพวกงูหรือเสือนั่น ที่พวกมันไม่โจมตีใส่คือแปลกมากแล้ว

เขากล้าเลี้ยงเสือด้วยแฮะ

นางถูกพามาถึงสวนกวาง ที่นี่ใช้เสาเหล็กล้อมไว้

ฟู่จาวหนิงมองไกลๆ ก็เห็นกวางที่ไม่เหมือนกันสามตัวอยู่บนผืนหญ้า ใหญ่สองเล็กหนึ่ง

ตัวเล้กเป็นกวางดาว ดูมมีชีวิตชีวามาก

ถังอู๋เจวี้ยนยืนอยู่ที่นั่นพูดกับคนคนหนึ่งอยู่ น่าจะเป็นคุณชายน้อยถัง

พอมองเช่นนี้ คุณชายน้อยถังรูปร่างผอมบาง ยืนอยู่ตรงนั้นอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง ที่สำคัญสุดคือ ฟู่จาวหนิงเห็นว่าเขาผมขาวไปทั้งหัวเลย

แต่เขาสวมชุดสีชมพูทั้งตัว

ทว่าชุดสีชมพูพอเขาสวมแล้วไม่ได้ดูขัดตาเลยแม้แต่น้อย

"หมอเทวดาฟู่ ท่านเข้าไปเองเถิด คุณ๙ายน้อยไม่ให้พวกเราเข้าใกล้" คนที่พานางมาคารวะให้นาง ถอยออกไป

ไม่ให้คนเข้าใกล้?

ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยหมอเทวดามาแล้วมากมาย พวกเขากระทั่งยืดเวลาโรคออกไปก็ยังทำไมไ่ด้

ถ้าคิดจะให้ฟู่จาวหนิงรับประกันว่ารักษาได้ เช่นนั้นก็ดูจะทำให้นางลำบากใจเกินไป สร้างแรงกดดันมหาศาลให้นาง

"ท่านพี่ นางเข้ามาแล้วใช่ไหม?"

ถังอู๋เยว่ยังไม่หันไปมองฟู่จาวหนิง

แม่เข้าจะรับปากว่าจะพบฟู่จาวหนิงแล้ว ให้นางได้สอบถามอาการตนเอง แต่พอคนมาเข้าจริงๆ เขากลับเริ่มรู้สึกกีดกันและตึงเครียดขึ้นมาแล้ว

เขากลัวว่าจะต้องเห็นคนมาส่ายหัวกับตนเอง แล้วบอกว่าทำอะไรไม่ได้มาก

ความหวังพังทลายไปครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกเช่นนี้มันไม่ดีเอามากๆ

แม้พี่ชายจะเคยพูดเรื่องดีดีของฟู่จาวหนิงไว้มากมาย อยากให้ความมั่นใจกับเขา แต่ตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกว่า ตนเองไม่พบคนเลยจะดีกว่า

ได้ยินว่า นั่นเป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยนเลยนะ

ถ้าเผื่อนางพูดหน้าตาของเขาออกไปล่ะ เขาชิงถงของพวกเขาก็ตามเอาเรื่องลำบาก แล้วเขาก็กังวลว่าพี่ชายกับอ๋องเจวี้ยนจะบาดหมางกันเพราะตนเองอีกด้วย