อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2250

ดังนั้น เสี่ยวเยว่จึงมีโอกาสที่จะช่วยได้แล้วจริงๆ

"ก็ไม่ใช่ว่าหมอเหล่านั้นวิชาแพทย์แย่นักหรอก" ฟู่จาวหนิงยังคิดจะพูดให้หมอเหล่านั้นหน่อย "โรคนี้ของคุณชายน้อยถัง ที่จริงก็หาได้ยากมาก การไม่เคยมีประสบการณ์การรักษา ไม่มีตัวอย่างที่เทียบเคียงได้จริง จึงยากมากที่จะจ่ายยาให้"

นางอยากจะบอกว่า จุดที่นางได้เปรียบคือมาจากยุคปัจจุบัน ยิ่งไปกว่านั้นบนตัวนางยังมีห้องเภสัชที่เป็นพื้นที่ล้ำสมัย มีอุปกรณ์ต่างๆ นานา ระดับมาตรฐานวิชาแพทย์ก้าวล้ำกว่าตอนนี้ไปไม่รู้กี่ร้อยปี

นางนั่นล่ะที่ไม่ปกติ แต่หมอคนอื่นนั้นปกติ จะรู้สึกว่าหมอเหล่านั้นไม่ได้เรื่องเพราะนางไม่ได้หรอก

"เข้าใจ เป็นเพราะศิษย์น้องหญิงมีพรสวรรค์ ฉลาดปราดเปรื่อง วิชาแพทย์ของเจ้ายอดเยี่ยมน่าทึ่ง พวกเขาเทียบเจ้าไม่ได้ก็ไม่ใช่ความผิดพวกเขา"

ถังอู๋เจวี้ยนหัวเราะขึ้นมา

ในรอยยิ้มมีประกายอยู่

จนตอนที่ถังอู๋เยว่สงบลงมาได้ ฟู่จาวหนิงจึงฝังเข็มให้เขา

ฝังเข็มครั้งนี้ใช้เวลาไปถึงหนึ่งชั่วยาม

และการฝังเข็มนี้ นางก็ยังพบปัญหาเข้าจริงๆ ชีพจรของถังอู๋เยว่มีจุดติดขัดอยู่หลายแห่ง

ในขั้นตอนฝันเข็ม ถังอู๋เยว่ทนไม่ไหวผล็อยหลับไปแล้ว

บนตัวเขาอย่างน้อยมีเข็มฝังอยู่แปดสิบเอ็ดเข็ม

รอจนถึงเวลา ฟู่จาวหนิงก็เก็บเข็ม เก็บเข็มไปด้วยพลางเขียนจุดที่ติดขัดลงมา

ตอนที่นางเขียนไปได้สองสามเข็มถังอู๋เจวี้ยนก็ขันอาสาจะรับช่วงงานนี้ต่อให้

"ข้าจดให้แล้วกัน เจ้าพูดมาก็พอ"

เขาเพิ่งได้เห็น ว่าการฝังเข็มที่ฟู่จาวหนิงพูดถึง ไม่ใช่แค่การปักเข็มสองสามเล่มธรรมดา

เข็มเยอะขนาดนี้ แรงที่ใช้ลงทุกเข็ม ความตื้นลึก ล้วนมีความพิถีพิถันทั้งสิ้น

ลงเข็มหนึ่งรอบ นางถึงกับเหนื่อยจัดเลยทีเดียว

ตอนนี้ที่เก็บเข็มนางยังต้องคลึงเข็มตรวจสอบปัญหาด้วย

"ถ้างั้นก็ได้ เจ้าจำไว้ก็พอ ใช้กำลังภายในกระตุ้นฤทธิ์ยาก็จะดี ข้าเองก็สามารถช่วยเจ้าได้"

ถังอู๋เจวี้ยนพูดคำนี้ออกมาแบบไม่มีเจตนาแอบแฝง

ฟู่จาวหนิงยิ้มๆ "ท่านส่งสุราโอสถมาก็พอ ข้าให้อายวนช่วยข้าเอง"

นางเองก็ไม่ได้เกรงใจว่าไม่ต้องส่งสุราโอสถมา นี่เป็นน้ำใจของถังอู๋เจวี้ยน ไม่มีอะไรน่าปฏิเสธ

จะว่าไป นางเองก็ค่อนข้างสนใจกับสุราโอสถของเขาชิงถงอยู่ ถ้าเผื่อมีประสิทธิภาพดีจริง นางก็อยากจะเอาไปทั้งไหเหมือนกัน

"เชื่อว่าอ๋องเจวี้ยนต้องยินดีแน่" ถังอู๋เจวี้ยนเองก็หัวเราะ เขาต้องมาช่วยเสียที่ไหนกัน? อ๋องเจวี้ยนเอาใจใส่ฟู่จาวหนิงเสียขนาดนี้ "ไม่รู้ว่า เขาเห็นเจ้ามาทางนี้รอบหนึ่ง ก็ยังเหนื่อยขนาดนี้ จะหันมาระบายโกรธใส่พวกเราพี่น้องหรือเปล่า"

เรื่องเกี่ยวกับฟู่จาวหนิง อ๋องเจวี้ยนบางครั้งก็ไม่ค่อยจะมีเหตุผลเท่าไร

"ระบายโกรธหรือ ไม่หรอก"

ฟู่จาวหนิงเก็บของ "ขอขอกลับเรือนแขกก่อน คุณชายน้อยถังก็ให้เขาหลับไปแบบนี้นั่นล่ะ หลับจนตอนที่ตัวเองตื่นมา ข้าเห็นว่าเขาน่าจะนอนไม่ค่อยหลับมาสักระยะแล้ว ดังนั้นแม้จะเลยเวลาอาหารไปแล้ว ก็ไม่ต้องห่วงว่าเขาจะหิว เรียกเขาตื่นขึ้นมากินข้าวได้เลย"