อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2251

ถังอู๋เยว่ตอนนี้ฝังเข็มไปแล้ว ถ้าสามารถได้หลับดีดีสักรอบ ฟื้นฟูจิตใจให้เต็มที่ ความอยากอาหารก็จะดีขึ้นไปด้วย

การรักษาเขาต้องค่อยเป็นค่อยไป เร่งรีบไม่ได้

และนางก็ต้องกลับไปจัดเรียงการวินิจฉัยวันนี้เสียหน่อย แล้วค่อยคิดอีกทีว่าจะกำหนดแผนการรักษาอย่างไร

"ได้ ฟังเจ้าทั้งหมดเลย"

ถังอู๋เจวี้ยนเดิมทีก็เชื่อมั่นฟู่จาวหนิงอยู่แล้ว วันนี้พอได้เห็นความเป็นมืออาชีพและความใส่ใจของนาง เขาก็ยิ่งไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

"ข้าจะส่งเจ้ากลับเรือนแขก" ถังอู๋เจวี้ยนเห็นเสี่ยวเยว่หลับลึก ก็ไม่จำเป็นต้องมาคอยเฝ้าอยู่ที่นี่

ฟู่จาวหนิงมาครั้งนี้ เสียเวลาไปนานโขอยู่

เซียวหลันยวนกระทั่งหลับไปแล้วครู่หนึ่ง

แต่เขาก็ไม่ได้หลับลึก ให้ชิงอีเสี่ยวเยว่คอยสังเกตไว้ตลอด มีอะไรก็ให้มาเรียกเขาทันที

ตอนที่ฟู่จาวหนิงถูกถังอู๋เจวี้ยนส่งกลับมา เซียวหลันยวนกำลังลงหมากกับผู้อาวุโสจี้

ผู้อาวุโสจี้ก็ใช้ช่วงที่ลงหมากนี้ ถามการตัดสินใจของเขาต่อฟู่จาวหนิงหลังจากนี้ว่าเป็นอย่างไร จะพเนจรอยู่ข้างนอกนี้ตลอด มันก็ดูจะเหนื่อยเกินไป

เขาไม่หวังให้ฟู่จาวหนิงต้องมีชีวิตแบบนั้น

ต่อให้เวลาผ่านไป บางทีจักรพรรดิเจาพอเห็นว่าพวกเขาไม่มีความคุกคามอะไรอีก อาจจะปล่อยพวกเขาแล้วไม่สนใจอีกเลยก็ได้ แต่นั่นก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะอายุเท่าไรกันแล้ว จะว่าไป ยังจะมีลูกกันอยู่หรือเปล่า?

เซียวหลันยวนเองก็ค่อนข้างจนใจ

แต่ว่า ถ้าหากตงฉิงปรากฏขึ้นอีกครั้ง อันที่จริงเขาเองก็หวังว่าจะมีคนมีความสามารถหลากหลายสาขาอาชีพไปที่นั่นด้วย

ดังนั้น เขาจึงพูดการตัดสินใจส่วนใหญ่ของเขากับผู้อาวุโสจี้