อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2265

ถังอู๋เยว่สวมหมวกคลุมหน้า เดินอยู่ข้างๆ ถังอู๋เจวี้ยน ค่อยๆ เดินเข้ามา

เดิมทีสายตาคนทั้งหมดแต่ไหนแต่ไรจะตกอยู่บนตัวถังอู๋เจวี้ยน แต่ครั้งนี้ ความสนใจของคนทั้งหมดอยู่บนตัวคนที่สวมหมวกคลุมหน้า

นั่นคุณชายน้อยหรือ?

ถังชิ่นเองก็ถลึงตาโต กระพริบตามองไป

นางเองก็ตกตะลึงมาก คุณชายน้อยออกมาจริงหรือ?

นางกับถังอู๋เยว่เป็นญาติห่างๆ กัน แต่ว่าพ่อแม่ของนางรับใช้อยู่ข้างผู้อาวุโสมาโดยตลอด ดังนั้นเดิมทีนางก็เติบโตมาด้วยกันกับถังอู๋เยว่

ตอนเด็กๆ ผู้อาวุโสเคยบอกกับพ่อแม่นาง ว่าจะให้นางแต่งกับคุณชายน้อย

แต่ตั้งแต่คุณชายน้อยป่วยมา นางก็ไม่ได้เจอคุณชายน้อยอีกเลย

ได้ยินว่า คุณชายน้อยตอนนี้ดูแก่มาก แก่กว่าพ่อของนางเสียอีก

นางกลัวมากว่าผู้อาวุโสจะยังไม่เปลี่ยนความคิด ยังคิดจะให้นางแต่งกับคุณชายน้อย

ช่วงครึ่งปีนี้ได้ยินว่าคุณชายน้อยน่าจะไม่รอดแล้ว ถังชิ่นเองก็ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่

รู้สึกซับซ้อนมาก

พอคิดว่าตนเองอาจจะไม่ต้องแต่งกับคุณชายน้อย ก็รู้สึกโล่งใจ แต่คุณชายน้อยอายุแค่นี้ก็จะตายเสียแล้ว นางเองก็รู้สึกเศร้าใจมาก

นางรู้สึกว่าโชคะตาของตรเองไม่ค่อยดี ถ้าคุณชายน้อยไม่ป่วย นางก็อาจจะยอมแต่งกับเขาก็ได้ คุณชายน้อยเองก็รูปงามอยู่ คุณชายน้อยเองก็ไม่เลวเลย

ตอนนี้พอคุณชายน้อยปรากฏตัว ถังชิ่นก็หัวขาวโพลนไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าตนเองกำลังคิดอะไรอยู่

"คุณชายน้อยออกมาได้แล้วหรือ? ไม่ใช่บอกว่าป่วยหนักมากรึไงกัน?"

"นั่นสิ พวกเราได้ยินว่าคุณชายน้อยลุกจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ"

"ข้าเคยเห็นในหนังสือ บอกว่ายอดฝีมือหากถ่ายทอดกำลังภายในหกสิบปีให้กับคนอื่น อาการบาดเจ็บของคนคนนั้นจะหายขาดทันที ยิ่งไปกว่านั้นคนก็จะดูหนุ่มขึ้นด้วย"

"พอแล้ว พวกเจ้าอย่าเพิ่งพูดส่งเดช อ๋องเจวี้ยนเป็นถึงอ๋องจากแคว้นเจา เขาเป็นน้องชายองค์จักรพรรดินะ เขาจะเอากำลังภายในส่งให้คุณชายน้อยทำไมกัน?"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารร์มากมาย ถังอู๋เยว่ก็ติดตามถังอู๋เจวี้ยนเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าท่านปู่พ่อแม่และลุงป้า

ถังอู๋เจวี้ยนคารวะขึ้นก่อน

"ผู้อาวุโสทุกท่าน งานเลี้ยงร้อยไม้ผลนี้ เสี่ยวเยว่เองก็ตัดสินใจจะเข้าร่วมด้วย"

มารดาถังน้ำตาอาบมองถังอู๋เยว่ "เสี่ยวเยว่ยอมออกมาร่วมงาน นั่นคือดีที่สุดแล้ว แต่ว่าด้านนอกพอค่ำแล้วจะมีลมนะ เขาตากลมจะไม่เป็นไรหรือ?"

"เขาไม่ใช่สวมหมวกคลุมหน้าอยู่หรือไร?" บิดาถังกลัวว่านางจะเครียดกับลูชายคนเล็กเกินเหตุ แล้วอยากให้เขากลับไป จึงรีบพูดขึ้นว่า "ให้คนไปเอาผ้าคลุมมา อีกเดี๋ยวถ้ามีลมก็คลุมผ้าไว้"

"ถูกต้อง สวมหมวกคลุมหน้าไว้ก็กันลมได้ ไม่เป็นไรหรอก เสี่ยวเยว่ออกมาร่วมสนุกกับทุกคนได้เป็นเรื่องดี อู๋เจวี้ยน ให้เสี่ยวเยว่นั่งข้างๆ เจ้า เจ้าก็คอยดูแลเขาหน่อย เขาชอบติดตามเจ้ามาตั้งแต่เด็ก" ผู้อาวุโสใหญ่ถังก็พูดขึ้นมาด้วยเช่นกัน