อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2265

ถังอู๋เยว่สวมหมวกคลุมหน้า เดินอยู่ข้างๆ ถังอู๋เจวี้ยน ค่อยๆ เดินเข้ามา

เดิมทีสายตาคนทั้งหมดแต่ไหนแต่ไรจะตกอยู่บนตัวถังอู๋เจวี้ยน แต่ครั้งนี้ ความสนใจของคนทั้งหมดอยู่บนตัวคนที่สวมหมวกคลุมหน้า

นั่นคุณชายน้อยหรือ?

ถังชิ่นเองก็ถลึงตาโต กระพริบตามองไป

นางเองก็ตกตะลึงมาก คุณชายน้อยออกมาจริงหรือ?

นางกับถังอู๋เยว่เป็นญาติห่างๆ กัน แต่ว่าพ่อแม่ของนางรับใช้อยู่ข้างผู้อาวุโสมาโดยตลอด ดังนั้นเดิมทีนางก็เติบโตมาด้วยกันกับถังอู๋เยว่

ตอนเด็กๆ ผู้อาวุโสเคยบอกกับพ่อแม่นาง ว่าจะให้นางแต่งกับคุณชายน้อย

แต่ตั้งแต่คุณชายน้อยป่วยมา นางก็ไม่ได้เจอคุณชายน้อยอีกเลย

ได้ยินว่า คุณชายน้อยตอนนี้ดูแก่มาก แก่กว่าพ่อของนางเสียอีก

นางกลัวมากว่าผู้อาวุโสจะยังไม่เปลี่ยนความคิด ยังคิดจะให้นางแต่งกับคุณชายน้อย

ช่วงครึ่งปีนี้ได้ยินว่าคุณชายน้อยน่าจะไม่รอดแล้ว ถังชิ่นเองก็ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่

รู้สึกซับซ้อนมาก

พอคิดว่าตนเองอาจจะไม่ต้องแต่งกับคุณชายน้อย ก็รู้สึกโล่งใจ แต่คุณชายน้อยอายุแค่นี้ก็จะตายเสียแล้ว นางเองก็รู้สึกเศร้าใจมาก

นางรู้สึกว่าโชคะตาของตรเองไม่ค่อยดี ถ้าคุณชายน้อยไม่ป่วย นางก็อาจจะยอมแต่งกับเขาก็ได้ คุณชายน้อยเองก็รูปงามอยู่ คุณชายน้อยเองก็ไม่เลวเลย

ตอนนี้พอคุณชายน้อยปรากฏตัว ถังชิ่นก็หัวขาวโพลนไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าตนเองกำลังคิดอะไรอยู่

"คุณชายน้อยออกมาได้แล้วหรือ? ไม่ใช่บอกว่าป่วยหนักมากรึไงกัน?"

"นั่นสิ พวกเราได้ยินว่าคุณชายน้อยลุกจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ"