อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2296

ลัทธิเทพทำลายล้าง เป็นเหมือนวิญญาณหลอกหลอนอยู่รอบตัวพวกฟู่จาวหนิงมาตลอด

ตอนที่ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าพักเรื่องพวกเขาไว้ก่อนชั่วคราว พวกเขาก็หนีออกมาแล้ว ลบล้างการคงอยู่ออกไป

ยิ่งไปกว่านั้น พอผ่านไปนานเข้า ก็ยิ่งพบว่า ลัทธิเทพทำลายล้างแทรกซึมมาอยู่ข้างกายพวกเขานานแล้ว

เหมือนกับฉินถัง

ฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้ก็คิดไม่ถึง ว่าตนเองอาจจะรู้จักอาเล็กของถังอู๋เจวี้ยนจริงๆ เขาอาจจะเป็นอาจารย์ที่พานางเข้าสู่วงการคนนั้นจริงๆ

และคิดไม่ถึงว่า ฉินถังจะถูกคนของลัทธิเทพทำลายล้างทำร้าย

ในตอนนี้ นางยิ่งรู้สึกเคียดแค้นลัทธิเทพทำลายล้างเข้าไปอีก

แต่นางเองก็เป็นห่วงเซียวหลันยวน วิธีการที่ลัทธิเทพทำลายล้างใช้นางเองก็เคยประสบเจอมาแล้ว พิษที่คนพวกนั้นสกัดขึ้นก็ไม่มีหลักการอะไรเลย จะวางยังไงจะมายังไง

ถ้าจะสู้กันอย่างยุติธรรม นางก็ไม่กังเวลเลย แต่ที่กลัวคืออีกฝ่ายใช้กลโกงนี่ล่ะ

"อันตรายรึ จะมากน้อยก็ต้องมีบ้างล่ะ ข้าส่งองครักษ์ที่ยอดเยี่ยมสุดให้อ๋องเจวี้ยนไปแล้ว" ถังอู๋เจวี้ยนท่วงท่าเดิมทีที่ดูสง่างามเหมือนจันทร์กระจ่างก็มีความเฉียบคมขึ้น "เพราะคนผู้นี้ปลิ้นปล้อนอย่างมาก ข้าตรวจสอบเขามานานมากแล้ว จับร่องรอยของเขามาได้อย่างยากลำบาก ถ้าหากปล่อยให้เขาหนีไป หลังจากนี้อาจจะจับตัวได้ยากแล้ว"

"เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ผิดพลาด จึงได้เชิญให้อ๋องเจวี้ยนลงมือด้วยตนเอง"

คิดไม่ถึงว่าอ๋องเจวี้ยนจะรับปากทันที

"และเพราะเวลาที่เร่งรัดมาก เขาจึงยังไม่ได้บอกอะไรกับเจ้า ให้เข้ามาบอกเจ้าแทน หลังจากกลับมาเขาจะขอโทษกับเจ้าอีกครั้ง"

สีหน้าถังอู๋เจวี้ยนผ่อนคลายลงเล็กน้อย "เจ้าไม่โกรธเขาใช่ไหม?"

จะว่ายังไงดีล่ะ?

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าตนเองไม่ควรโกรธ แต่เพราะเป็นห่วงมากเกินไป รู้สึว่าเรื่องนี้มีอันตราย แต่เซียวหลันยวนแค่จะให้โอกาสนางได้ห้ามหรือติดตามไปก็ไม่มี ก็เลยรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง

"เอาล่ะ ศิษย์น้องหญิง อย่าโกรธไปเลย ให้อู๋เยว่พาเจ้ากับผู้อาวุโสจี้ไปหาวัตถุดิบยาเถอะ"

ถังอู๋เจวี้ยนยื่นมือมาตรงหน้าหน้า กางออก ในฝ่ามือมีไข่มุกหลากสีสะท้อนแสงน่าหลงใหลภายใต้แสงตะวันเม็ดหนึ่ง

"นี่เป็นสิ่งที่อาเล็กมอบให้กับข้า เขาเคยออกทะเล แล้วได้ไข่มุกล้ำค่าเม็ดนี้มา บอกว่ามันเหมาะที่จะให้กับหญิงสาว แต่ข้างกายเขาก็ไม่มีคนจะมอบให้ เลยส่งมันมาให้กับข้า"

ถังอู๋เจวี้ยนอยากจะส่งไข่มุกเม็ดนี้ให้ฟู่จาวหนิงนานแล้ว

"ตอนนี้พอมาคิดดู เจ้าเองก็เหมือนจะเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของอาเล็กข้าด้วย ศิษย์ก็เหมือนกับลูกสาวนั่นล่ะ ไข่มุกเม็ดนี้ควรจะจะมอบให้กับเจ้า"

พูดจบ เขาก็พบว่าสีหน้าของฟู่จาวหนิงแปลกประหลาดไป

นางตกตะลึงเล็กน้อย

หลังจากนี้เขาก็มีศิษย์น้องหญิงที่เขาเชื่อใจได้มากคนหนึ่งจริงๆ แล้ว ความรู้สึกนี้ เหมือนกับว่ามีครอบครัวที่พิเศษเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง

นี่เป็นสิ่งที่พ่อแม่กับน้องชายก็ไม่เข้าใจ

แต่เขารู้สึกว่าได้ใจที่ว่างเปล่าของตนนั้นเต็มเปี่ยมขึ้นมา

ฟู่จาวหนิงกลับมาเรือนแขก นั่งลงมองดูไข่มุกเม็ดนั้น

สมัยก่อน ตอนที่อาจารย์เห็นนางจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อสร้อยไข่มุกมาเส้นหนึ่ง ก็บอกกับนางว่า เขาจำได้ว่าเขาเคยมีไข่มุกทะเลเม็ดใหญ่มากเม็ดหนึ่ง มีแสงประกายหลากสี แต่ว่า เหมือนจะส่งต่อให้กับหลานชายไปแล้ว

เขาบอกว่า ถ้าไข่มุกเม็ดนั้นไม่ได้ส่งออกไป เขาก็จะส่งมันต่อให้กับนาง สวยกว่าที่นางซื้อมากเลยทีเดียว

เรื่องคงไม่น่าจะบังเอิญขนาดนี้!

ดังนั้น ฉินถัง ก็คือถังฉินจริงๆ

ฟู่จาวหนิงตอนนี้ยืนยันแล้ว ไข่มุกเม็ดนี้ควรเป็นสิ่งที่อาจารย์ส่งให้กับนาง

เพียงแต่ว่า พวกเขาเหมือนกับอยู่ในห้วงฝันที่สนามแม่เหล็กปั่นป่วน แล้วนางล่ะ? นางมาที่นี่จริงๆ

เซียวหลันยวนตอนนี้ กลับพาองครักษ์และยอดฝีมือของเขาชิงถง ทะยานม้าอย่างรวดเร็ว ไปยังภูเขาอีกลูกหนึ่ง