อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2306

ถังอู๋เยว่คิดๆ จากนั้นจึงเตือนฟู่จาวหนิงขึ้น

"พี่หญิงฟู่ ท่านต้องระวังองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไว้หน่อยนะ ข้าคิดว่านางน่าจะมีความคิดกับตัวอ๋องเจวี้ยนอยู่"

"พี่หญิงฟู่ของเจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก" ผู้อาวุโสจี้หัวเราะร่าขึ้นมา "อ๋องเจวี้ยนหลายปีนี้ก็เจอสาวงามมาไม่น้อย แต่หัวใจของเขาผูกไว้บนตัวพี่หญิงฟู่ของเจ้าแล้ว ใครก็แย่งไปไม่ได้"

ก่อนหน้านี้เขาก็ยังเป็นห่วงเรื่องนี้แทนฟู่จาวหนิงอยู่ ถึงยังไงอ๋องเจวี้ยนก็หล่อเหลาสง่างาม เก่งกาจวรยุทธ์ขนาดนั้น การจะมีสาวๆ เข้ามาชอบก็เรื่องปกติ

ปกติแล้ว ถ้าไม่ใช่ก่อนหน้านี้เขาติดพิษมาจนสุขภาพไม่แข็งแรง ชื่อเสียงที่ลืออกไปก็ล้วนพูดว่าอายุสั้น คิดว่าคงมีหญิงสาวมากมายเข้าหามาไปนานแล้ว

แต่ว่าตอนนี้ ผู้อาวุโสจี้ไม่กังวลแล้ว

พอผ่านเรื่องมามากมาย ระหว่างอ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิง ไม่มีใครสามารถแทรกเข้าไปได้ชั่วคราว

อย่างน้อยก็ในช่วงหลายปีนี้

หลังจากนั้นพอชีวิตของพวกเขามั่นคงลงมา อยู่กันไปเกินสิบปีเมื่อไร ก็ต้องคอยดูแล้วว่าใจคนจะเปลี่ยนแปรง่ายหรือไม่

ก็ต้องดูในช่วงนี้ ว่าจะต้านทานความรู้สึกสดใหม่ได้แค่ไหน

แต่ว่า ผู้อาวุโสจี้เองก็ไม่ได้กังวลนัก เพราะตอนนี้เขาเข้าใจฟู่จาวหนิงดี ต่อให้อ๋องเจวี้ยนเปลี่ยนใจไปมีคนใหม่ นางก็ไม่ใช่คนที่จะล้มง่ายๆหรอก

นางจะมีชีวิตที่ดีแน่

คนที่จะนเวทนาน่าจะเป็นอ๋องเจวี้ยนมากกว่า

พอได้ยินผู้อาวุโสจี้พดแบบนี้ ถังอู๋เยว่ก็รู้สึกวางใจได้หน่อบ

"ข้าตอนนี้ก็รู้สึกว่าอ๋องเจวี้ยนน่าจะไม่ชายตามองหญิงอื่นเลย แต่ว่า นางคิดจะทำอะไรกันแน่ถึงได้ตามเจ้อารามโยวชิงอยู่ตลอด"

ถังอู๋เยว่ไม่ค่อยเข้าใจจุดนี้

"เจ้าอารามยอมให้นางตามก็พอแล้ว" ฟู่จาวหนิงตบลงบนบ่าเขา "ส่วนเจ้าน่ะ สนใจสุขภาพตัวเองก่อนดีกว่าไหม ไม่ต้องไปสนใจเรื่องของคนอื่นนัก ถึงแม้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นน่าจะเข้ามาเพราะพี่ชายเจ้าก็ตาม เจ้าก็ไม่ต้องไปสนใจ"

ประโยคหลังนางแค่พูดเล่น แต่พอได้ยินไปในหูถังอู๋เยว่ จู่ๆ เขาก็ตกตะลึงไป

"พี่หญิงฟู่ ข้าคิดว่าที่ท่านพูดมาก็เป็นไปได้อยู่นะ นางอาจจะอยากเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ของข้าหรือ? ดังนั้นเมื่อครู่นี้นางถึงได้ดูเป็นห่วงเขาชิงถงนัก"

มิน่าล่ะ มิน่าที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นถึงกลัวว่าหลังจากนี้เขาชิงถงจะถูกจักรพรรดิเจาเก็บรวบไป

และน่าจะเพราะกลัวว่าเขาชิงถงจะต้านทานแรงกดดันของจักรพรรดิต้าชื่อไม่ได้กระมัง?

"ถ้าหากนางคิดเช่นนี้จริงๆ ก็คงจะต้องผิดหวังอีกรอบเสียแล้ว" ฟู่จาวหนิงไม่รู้เลยว่าควรจะเห็นใจองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยังไง

เหมือนว่าแค่นางจะมาหาที่พึ่งพาก็ยังหาไม่ได้

"ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ" ผู้อาวุโสจี้ถาม "เจ้าคิดว่า คุณชายใหญ่จะไม่รับปากหรือ?"

ถังอู๋เยว่เองก็รู้สึกสนใจกับคำตอบของฟู่จาวหนิงเหมือนกัน

ฟังแล้วเหมือนว่านางกับพี่ใหญ่จะรู้จักกันไม่นานนัก และก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเท่าไรด้วย แล้วพี่หญิงฟู่จะเข้าใจพี่ใหญ่ได้ขนาดนั้นเชียว?