ทิวทัศน์ของตงฉิงงดงามอย่างที่สุด
ราวกับว่าในหนึ่งวันคนละช่วงเวลาก็จะมีทิวทัศน์งดงามคนละแบบ ตอนนี้ช่วงรุ่งเช้าเป็นความรู้สึกเหมือนแดนเซียนเย็นยะเยือกที่ถักทอจากขุนเขามืดมิดกับหมอกยามเช้า
เมื่อวานช่วงค่ำ เป็นท้องฟ้าพร่างด้วยแสงยามเย็นซึ่งเปลี่ยนสีสันอย่างรวดเร็ว
ตอนกลางวันทั้งหมดกลับสว่างไสว ภูเขาคือภูเขา แม่น้ำคือแม่น้ำ แทบไม่เห็นฝุ่นเลย ดังนั้นต่อให้ต้นไม้ข้างทางก็ยังเขียวเข้ม ดูเหมือนไม่มีฝุ่นเกาะเลยแม้แต่น้อย เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา
ฟู่จาวหนิงชอบตงฉิงมาก
นางไม่รู้ว่าเพราะที่นี่เคยมีร่องรอยอารยธรรมของมนุษย์ แล้วถูกธรรมชาติปกคลุมไปอีกครั้งหรือเปล่า ดังนั้นจึงได้ปรากฏทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงามและไม่หยาบกระด้าง หรือว่าตอนที่แคว้นตงฉิงยังอยู่ ก็เพิ่มเสน่ห์ทางวัฒนธรรมท้องถิ่นเข้าไปในทัศนียภาพงดงามนี้อยู่แล้ว
แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ตอนนี้นางก็คาดหวังที่จะเห็นตงฉิงถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง
"คุณหนู ที่นี่ตอนเช้ายังหนาวอยู่นะเจ้าคะ" เสี่ยวเยว่เดินออกมา นำผ้าคลุมชิ้นหนึ่งมาคลุมบนตัวนาง
"เสี่ยวเยว่ เจ้าชอบที่นี่ไหม?" ฟู่จาวหนิงมองเสี่ยวเยว่ผาดหนึ่ง "อยากกลับไปต้าชื่อไหม?"
เสี่ยวเยว่ส่ายหัว
"ที่ต้าชื่อ ข้าน้อยเองก็เป็นคนของตระกูลเสิ่น ไม่มีญาติพี่น้องอะไรในต้าชื่อ หลังจากนี้พวกนายท่านก็จะมาที่ตงฉิงอยู่แล้ว ข้าน้อยจึงไม่มีทางกลับไปต้าชื่ออีก"
เสี่ยวเยว่มองใบหน้างามของฟู่จาวหนิง "ยิ่งไปกว่านั้น คุณหนูอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็คือดินแดนบ้านเกินของข้าน้อยนั่นล่ะ"
นางไม่ได้รู้สึกผูกพันอะไรกับต้าชื่อนัก
เพราะฝ่าบาทต้าชื่อเอาแต่คิดจะโจมตีตระกูลเสิ่น คนตระกูลเสิ่นเองก็ไม่พอใจราชวงศ์มานานแล้ว พวกเขาที่เป็นคนรับใช้ของนายท่าน แน่นอนว่าตามนายท่านอยู่แล้ว
"หลังจากนี้ที่นี่ก็จะเป็นบ้านและแคว้นของเรา"
"พระชายา"
ด้านหน้ามีเสียงกีบม้าเสียงรถม้าดังลอดเข้ามา แล้วยังเป็นเสียงเรียกที่คุ้นเคยอีกด้วย
ฟู่จาวหนิงเงยหน้ามองไป ก็เห็นรถม้าของจวนอ๋องเจวี้ยน และยังมีอีกกลุ่มหนึ่งขี่ม้าตรงเข้ามา
พวกผู้ดูแลจงกับจงเจี้ยน
และที่เรียกนางเมื่อครู่ ก็คือหงจั๋วกับเฝิ่นซิ่งที่นั่งอยู่ในรถม้าแล้วยื่นตัวออกมาด้านนอก
"คนของจวนอ๋องมาแล้ว"
เสี่ยวเยว่พอเห็นพวกนางก็ถอนใจโล่ง
ดีจริงๆ คุณหนูตั้งครรภ์ลูกแฝด ที่นี่ก็มีแต่คนใช้ของตระกูลฟู่ นางเองยังกังวลอยู่ แล้วก็ยังมีองครักษ์ของท่านอ๋องอีก แม้จะทิ้งไว้ตั้งมากมาย แต่ถ้าหากร่างกายคุณหนูมีปัญหาขึ้นมา พวกองครักษ์จะไปมีประโยชน์อะไร

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...
อัพต่อหน่อยจ้า...
ตามอ่านมายังไม่อัพจบสักเรื่องเลยเว็ปนี้อะ😒😒...
ทำยังไงถึงจะได้ต่อคะ สนุกดีค่ะ...
อัพต่อนะคะ...
อัพต่อนะคะ รอนางเอกฟาดนางอิจฉาอยู่ หายไปนานๆใจคอไม่ค่อยดี 😅...
อัพต่อเถอะนะคะ..กำลังรอฟู่จาวหนิงฟาดซ่งอวิ๋นเหยาอย่าให้รอเก้อเลยนะคะ..พรีสสสส😅😅😅😅...