อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2367

เหล่าสาวใช้คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเซียวหลันยวนแบบนี้

เขาขมวดคิ้ว มองไปทางเสิ่นเชี่ยว

"ท่านมาจัดการหน่อย"

เซียวหลันยวนพูดคำนี้จบก็หมุนตัวจากไป

เขาเชื่อว่าในฐานะภรรยาของฟู่จิ้นเชิน น้องสาวของเสิ่นเสวียน จุดนี้เสิ่นเชี่ยวน่าจะจัดการได้ดี

แล้วก็ตามคาด ตอนที่ฟู่จิ้นเชินกับฟู่จาวเฟยกลับมา สาวใช้เหล่านี้ก็กลับมาทำงานตามปกติแล้ว ฟู่จิ้นเชินเองก็เฉียบคมมาก สัมผัสได้ถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปหน่อยๆ ของพวกนางทันที

ก่อนหน้านี้แค่ทำงานไปตามกฏระเบียบอย่างเคร่งครัด แต่ตอนนี้กลับแสดงออกถึงความกระตือรือร้นอย่างเห็นได้ชัด แล้วยังมีความรู้สึกเหมือนเป็นสาวใช้ของบ้านตนเองเสียด้วยซ้ำ

"ท่านพ่อ ข้าจะไปหาพี่เขย"

ฟู่จาวเฟยบอกกับเขา

"ไปเถอะ ไปหาน้ำแกงแก้เมาดื่มเสียด้วย"

"ทราบแล้ว"

ฟู่จิ้นเชินไปที่ห้องหาเสิ่นเชี่ยว เห็นนางกำลังพลิกหนังสืออยู่ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นเรื่องเล่าการค้าในเมืองอั้นด้วย

เขารู้สึกประหลาดใจขึ้นทันที

หนังสือแบบนี้ คนของจวนเจ้าเมืองไม่น่าจะหามาให้นางกระมัง เพราะอย่างน้อยก็สามารถสืบเสาะการพัฒนาของเมืองอั้นในช่วงหลายปีนี้ได้

ตอนนี้พวกเขาถูกเจ้าเมืองอวี๋ระแวงอยู่ ถือเป็นศัตรู แล้วจะเอาหนังสือพวกนี้มาให้พวกเขาอ่านได้ยังไง?

หนังสือเล่มนี้ยังเย็บไว้อย่างดี เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่หนังสือที่เห็นได้ทั่วไป

"ใครเอาหนังสือเล่มนี้มาหรือ? ข้ากับเสี่ยวเฟยเคยไปร้านหนังสือในเมืองมาแล้ว พวกเขาพอเห็นเราเข้าไป ก็ปิดร้านทันที ไม่ให้พวกเราเข้า"

ฟู่จิ้นเชินเดินเข้าไป นั่งลงข้างๆ นาง ดูเนื้อหาบนหนังสือ

สิ่งที่เสิ่นเชี่ยวกำลังอ่านอยู่ตอนนี้ เขียนถึงร้านค้าของตระกูลเฉิง

เขียนถึงปู่ของเฉิงอวิ๋นเจี้ยน

สิ่งนี้ไม่มีทางนำมาให้นางอ่านส่งเดชแน่

เสิ่นเชี่ยววางหนังสือลง หันไปมองเขา ไม่พูดอะไร แค่มองเท่านั้น

"เป็นอะไรหรือ?"