อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2378

เสี่ยวเยว่กับไป๋หู่ในเมื่อมาแล้ว ก็ต้องเข้าไปในเมืองอั้นก่อนแน่นอน

พวกเขานำภารกิจมา ต้องช่วยคุณหนูเข้าไปดูประชาชน จากนั้นก็ส่งจดหมายให้ถึงมืออ๋องเจวี้ยน

นอกจากนี้ พวกเขาทั้งสองคนจะยังไงก็คงอยากไปดูอวี๋เซียนเอ๋อร์คนนั้นแทนฟู่จาวหนิงเสียหน่อย

แม้ว่าฟู่จาวหนิงจะไม่สนใจหญิงสาวคนนี้ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมให้ระหว่างคุณหนูกับท่านอ๋องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่นอน

บางครั้งความเข้าใจผิดมันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้นี่นะ?

"นายท่าน ท่านมาคอยเฝ้าที่นี่ด้วยตนเอง ต้องทำสงครามกับเมืองอั้นหรือ?" ไป๋หู่รู้สึกกังวลเสิ่นเสวียน

"ตอนนี้รอสัญญาณจากอ๋องเจวี้ยนทางนั้น"

เสิ่นเสวียนตอบ "ถ้าหากเจ้าเมืองอวี๋อะไรนั่นไม่รู้จักตายล่ะก็ งั้นก็สู้กันสักหน่อยก็ได้ ยังต้องดูอีกหน่อยว่าศึกนี้มันจำเป็นไหม แล้วก็ต้องทำให้ชาวบ้านกริ่งเกรงบ้างด้วย"

ถ้าหากประชาชนในเมืองอั้นไม่มีความเคารพยำเกรงต่ออำนาจจักรพรรดิและกองทหาร เช่นนั้นเมืองอั้นหลังจากนี้ก็คงจะดูแลลำบากแล้ว

ดังนั้นต้องดูว่าอ๋องเจวี้ยนที่อยู่ในเมืองมีการตัดสินใจยังไง

ถ้าหากจำเป็น ต่อให้เจ้าเมืองอวี๋อ่อนแอลงแล้ว พวกเขาก็ยังต้องสู้ต่อ

"หลังจากพวกเจ้าเข้าไปในเมือง ก็ให้พวกคุณชายฟู่ออกมาก่อน พวกเขาสามีภรรยาไม่มีวิชายุทธ์ ก็ควรจะออกมา ไม่งั้นตอนที่วุ่นวายจะเกิดเรื่องเอา"

เสิ่นเสวียนตอนนี้กังวลน้องสาวกับน้องเขยมาก

พูดจบก็เสริมมาอีกคำ "เสี่ยวเฟยก็ให้เขาตามอ๋องเจวี้ยนไว้ ให้เขาได้ฝึกฝนเสียหน่อย"

"ทราบแล้ว"

เสี่ยวเยว่กับไป๋หู่ลอบเข้าไปในความมืด

พอเข้าเมืองอั้น พวกขเาก็เห็นสภาพในเมือง มีทั้งความดีใจและความกังวล

ที่แท้เมืองอั้นยังคงอยู่จริงๆ ยังมีประชาชนอยู่มากขนาดนี้ สำหรับตงฉิงแล้วถือเป็นเรื่องดีจริงๆ

แต่ถ้าหากต่อสู้กันขึ้นมา ประชาชนเหล่านี้ก็ต้องเจอกับความวุ่นวายของสงคราม นี่อาจจะทลายการรับรู้หลายปีนี้ของพวกเขาไปเลย

"นั่นมันก็จำเป็นนั่นล่ะ" ไป๋หู่บอกเสี่ยวเยว่

พวกเขาเห็นประชาชนไปๆ มาๆ ในเมือง สีหน้าเหมือนจะตึงๆ กันหน่อย สีหน้าผู้คนไม่มีรอยยิ้มเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเหมือนกับตอนที่ได้เห็นคนชุดดำคนนั้น คนในเมืองนี้ค่อนข้างเตี้ย และผอมอ่อนแอมากจริงๆ