อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2401

ดินปืนสกัดอยู่สองวัน

พอถึงวันที่จะระเบิดหินยักษ์ ฟู่จาวหนิงก็มองดูจากที่สูงในระยะไกล

นางให้สูตรเพื่อช่วยผลิตระเบิดที่ทรงพลังมากหน่อยไป

ตอนที่เซียวหลันยวนรับสูตรของนาง สีหน้าก็ซับซ้อนขึ้นมา

ตอนที่ฟู่จาวหนิงคิดว่าในที่สุดเขาจะถามว่าทำไมนางถึงรู้เรื่องเหล่านี้ แต่เซียวหลันยวนก็เพียงแค่ยื่นมือมาลูบหัวนาง พูดมาคำหนึ่งว่าหนิงหนิงเก่งจริงๆ

นางรู้สึกว่า เซียวหลันยวนนี้อดทนได้ดีจริงๆ

แต่ที่เขาเป็นแบบนี้ก็ทำให้นางผ่อนคลายสบายใจขึ้นมาก

ตอนที่ดินปืนระเบิดใส่หินยักษ์ มีเสียงครืนครันสนั่นหวั่นไหว คนไม่น้อยล้วนยกมือขึ้นปิดหู

เสิ่นเชี่ยวหยิบถุงผ้าสองใบที่หงจั๋วเย็บขึ้นมาปิดหูฟู่จาวหนิง

รอจนเสียงหยุด ถึงเอามือออก

"พระชายา ดินปืนนี้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ"

หงจั๋วเฝิ่นเซิงล้วนทอดถอนใจออกมาอย่างตกตะลึง

เมื่อครู่พวกนางต้องอุดหูกันหมด

"ถ้าดินปืนพวกนี้นำไปใช้บนสนามรบ จะน่ากลัวขนาดไหนกันนะ" เสิ่นเชี่ยวเองก็งึมงำขึ้นมาคำหนึ่ง

ฟู่จาวหนิงเองก็เคยคิดถึงปัญหานี้

นางไม่อยากให้ของพวกนี้นำไปใช้ในสนามรบ แต่พวกเขาถัดจากนี้ก็ต้องปกป้องตงฉิง ดังนั้น ของเหล่านี้ก็อาจจะต้องนำมาไว้ใช้ด้านป้องกัน

ความคิดของเซียวหลันยวนก็เป็นเช่นนี้ ไม่โจมตีไม่รุกล้ำ แต่ต้องตั้งรับให้ดี

"ตงฉิงถัดจากนี้ต้องใช้เวลาอีกยาวนาน ดังนั้นพวกเราก็ต้องมีสิ่งที่สร้างความเกรงขามให้ผู้อื่นด้วย"

พอได้ยินนางพูดเช่นนี้ เสิ่นเชี่ยวก็พยักหน้า

"อันที่จริงพ่อของเจ้าก็พูดไว้แบบนี้ เขาบอกว่าเขาจะหารือกับอ๋องเจวี้ยน สูตรของดินปืนนี้จะถูกส่งไปให้กับคนที่น่าเชื่อถือที่สุด หลังจากนี้ถ้าจะสกัดออกมาอีก ก็จำเป็นต้องได้รับการเห็นชอบจากหลายฝ่าย"