อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2426

"ทุกคนยังหาทางเข้าวังใต้ดินไม่พบ อธิบายได้ว่าตงฉิงมีคนที่เก่งในด้านนี้อยู่จริงๆ"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกนับถือมาก หลายวันมานี้ พวกเซียวหลันยวนตั้งมากมายก็ยังหากันไม่พบ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้นวังจักรพรรดิใหญ่เสียขนาดนี้ ไม่มีทางมีแค่ทางเข้าเดียวแน่นอน แต่พวกเขาก็ยังหาไม่เจอสักทาง

"มีคนเก่งอยู่จริงๆ นั่นล่ะ"

เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น "พวกเราเจอหนังสือบางส่วนที่เขียนจากช่าง อุปกรณ์หลายอย่างในนั้น รวมถึงการสร้างกลไก เป็นสิ่งที่ต้าชื่อกับแคว้นเจาไม่เคยเห็นมาก่อน ท่านพ่อตาสองวันนี้ก็อ่านจนหมกมุ่นไปแล้ว"

ฟู่จิ้นเชินมีพรสวรรค์ทางด้านนี้

เขาเห็นหนังสือเหล่านั้นเป็นเหมือนสมบัติล้ำค่าเลยทีเดียว

ตอนนี้พอเห็นว่าหาทางเข้าไม่เจอจึงหันไปค้นคว้าหนังสือที่เกี่ยวข้องดูก่อน ดูว่าจะหาความเคยชิน ลักษณะการสร้างของช่างในตงฉิงได้ไหม จากนั้นค่อยมาย้อนวิเคราะห์ บางทีอาจจะเจอจุดเข้าไปได้

เสิ่นเสวียนเองก็ค้นคว้าตามเขาเช่นกัน

ดังนั้นวันนี้เขาจึงถือว่าได้พักผ่อนวันหนึ่ง ถึงมีเวลาว่างมาค้นหาทางเข้าวังใต้ดินของตำหนักฝูกวงกับฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงเองก็ค้นหาไปทั่วตามลางสังหรณ์ของตนเอง

"ข้ารู้สึกว่า ที่เตียงมีความเป็นไปได้"

เซียวหลันยวนมองเตียงใหญ่เตียงนั้น

"ความแข็งแรงของเตียงพวกเราก็พิสูจน์ไปแล้ว เจ้าคิดว่าเตียงเปิดออกได้อย่างไรกัน?"

ฟู่จาวหนิงส่ายหัว "ไม่ใช่กระดานเตียง"

นางขึ้นไปบนเตียง เลิกม่านเตียงด้านในออก มองดูผนัง

บนผนังนี้มีช่องลับ ซึ่งเป็นสิ่งที่หงจั๋วเฝิ่นซิงตรวจสอบออกมาได้ ด้านในมีอัญมณีไข่มุกล้ำค่าอยู่สองสามกล่อง

แต่ฟู่จาวหนิงคิดว่า นอกจากของเหล่านี้ ด้านหลังกำแพงนี่ยังมีอะไรอยู่อีก

"คนทั่วไปถ้าจะหาช่องลับนี้เจอ ก็จะไม่คิดว่ามีกลไกอะไรอยู่อีกแล้ว แต่เมื่อวานข้าลองวนไปดูด้านหลัง ด้านหลังนี้เป็นตำหนักข้าง แต่ว่าพื้นที่ของตำหนักข้างเหมือนจะไม่ค่อยเข้ากับภาพรวมจากภายนอกเท่าไร"

"หรือก็คือ กำแพงนี้หนามาก ดังนั้นที่นี่จึงไม่ใช่แค่ช่องลับเดียวแน่ๆ"