อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2456

หงจั๋วรีบเดินไปตักน้ำร้อน

ตอนที่เดินผ่านระเบียง จู่ๆ ข้างตัวก็มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา ดึงนางเข้าไปด้านหลังเสาอย่างรวดเร็ว

และเพียงไม่นาน ก็มีคนหนึ่งเดินออกมา

ในสายตาองครักษ์ลับ นั่นก็ยังเป็นหงจั๋วอยู่

เสี่ยวเยว่กับเฝิ่นซิงไปปลุกฟู่จาวหนิงแล้ว

ฟู่จาวหนิงตอนนี้ชอบนอนมากจริงๆ แต่นางก็ไม่อยากให้ช่วงนี้ตนเองนอนมากเกินไป ถึงอย่างไรลัทธิเทพทำลายล้างก็ปรากฏตัวแล้ว ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง

"มีข่าวอะไรส่งมาในวังบ้าง?"

ฟู่จาวหนิงนั่งอยู่หน้ากระจก ให้เฝิ่นซิงช่วยหวีผมให้

เสี่ยวเยว่วางน้ำแกงลง ตักใส่ชามเล็กออกมา

พอได้ยินนางเดินเข้ามา จึงหยิบดอกท้อผ้าไหมแดงดอกหนึ่งปักประดับผมให้กับฟู่จาวหนิง

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงอยากจะผ่อนคลายหน่อย เหล่าสาวใช้ก็คิดจะแบ่งเบาภาระนาง ดังนั้นหลังจากสระผมหวีผมทุกวันก็จะใช้ปิ่นปักผมเบาๆ สองสามชิ้นหรือไม่ก็ปิ่นมุก

สิ่งเหล่านี้เป็นแค่เครื่องประดับตกแต่ง เพื่อให้นางดูมีชีวิตชีวามากขึ้นแต่ไม่ได้ดูเกินจริงเกินไป

เพื่อสิ่งนี้ พวกนางจึงจัดเตรียมเครื่องประดับที่เหมาะสมเอาไว้ไม่น้อย คอยเปลี่ยนให้นางใช้ใหม่ทุกวัน บางครั้งวันหนึ่งยังเปลี่ยนไปถึงสองสามครั้งเลยทีเดียว

ฟู่จาวหนิงตอนนี้ขี้เกียจทำเรื่องเหล่านี้จริงๆ จึงปล่อยให้พวกนางจัดแจงกันไป

"ยังไม่มีข่าวส่งเข้ามาเลยเจ้าค่ะ แต่พวกท่านอ๋องก็ยังไม่กลับวังด้วยเช่นกัน"

เสี่ยวเยว่เอ่ยขึ้นเสียงแผ่วเบา "นายท่านเองก็ไม่อยู่ บ่าวเพิ่งเจอกับคนของแท่นชมดาว พอลองถามไป ก็ได้ยินว่าเจ้าอารามเองก็ไม่อยู่ที่แท่นชมดาวด้วย"

เจ้าอารามโยวชิงเองก็ออกไปแล้ว ไม่รู้ว่าออกไปรับมือคนของลัทธิเทพทำลายล้างด้วยกันหรือเปล่า

"พวกเจ้าเองก็ต้องยกระดับความระมัดระวังด้วย คนของลัทธิเทพทำลายล้างก็ชอบผลุบโผล่อย่างลึกลับมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาในเมื่อเคยมาที่วังจักรพรรดิแล้วก่อนหน้านี้ เกรงว่าพวกเขาอันที่จริงจะรู้เรื่องทางลับต่างๆ อยู่แล้วด้วย"

ฟู่จาวหนิงฟังถึงจุดนี้ ใจก็สั่นกึกขึ้นมา

นั่นสิ ทางลับ