อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2471

เดือนนี้ ฟู่จาวหนิงกับคนของพันธมิตรโอสถ จึงพยายามทำยาต่างๆ ออกมาให้มากที่สุด

ต่งฮ่วนจือกับถังอู๋เยว่ พวกเขาพาคนไม่น้อยออกไปเก็บสมุนไพร ด้านนอกเมืองหลวงมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง มีวัตถุดิบยาบางส่วนที่หาได้ช่วงฤดูหนาวพอดี จะพลาดไปไม่ได้

คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะเก็บเกี่ยวมาได้มหาศาลเลย

ตอนที่พวกเขานำวัตถุดิบยาจำนวนมากกลับมา ถังอู๋เจวี้ยนก็นำรถขบวนหนึ่งมาที่เมืองหลวงพอดี

พี่น้องทั้งสองเจอกันตอนใกล้จะถึงเมืองหลวง

พวกต่งฮ่วนจือตอนแรกคิดว่าเจอกับคนของลัทธิเทพทำลายล้าง สันหลังเย็นวาบไปครู่หนึ่ง ผลคือถังอู๋เยว่จำคนของเขาชิงถงได้

ถังอู๋เจวี้ยนครั้งนี้นำวัตถุดิบยามาจำนวนมาก

พอพวกเขาเข้าเมืองหลวง ถังอู๋เยว่ก็แนะนำกับพี่ใหญ่อย่างดีอกดีใจมาตลอดทาง

ตอนนี้ถนนต่างๆ ในเมืองหลวงกวาดหิมะไปเรียบร้อย ยิ่งไปกว่านั้นก็มีความคึกคักขึ้นมาแล้ว แม้ความคึกคักจะยังไม่มากพอ แต่เซียวหลันยวนก็นำทหารองครักษ์มังกรครามทั้งหมดออกฝึกทุกเช้า ด้วยการวิ่งไปตามถนนสายหลักหลายสายทั่วเมือง ทุกจุดที่วิ่งผ่านก็ทำให้ผู้คนรู้สึกมีชีวิตชีวา นี่ก็ถือเป็นความคึกคักแล้ว

สองข้างทางของถนนสายหลักแขวนโคมหลักสี

"พอถึงช่วงกลางคืน แถบนี้จะสวยงามมาก พี่ใหญ่ ตอนค่ำๆ ข้าจะพาท่านออกมาเดินดูอีกที พี่หญิงฟู่บอกว่า ชีวิตในโลกมนุษย์ อาหารมื้อค่ำถือเป็นสิ่งเลิศสุด ดังนั้นพอตกกลางคืน สองข้างทางของถนนสายนี้จะมีร้านอาหารมาวางแผนกันเยอะมาก ข้าจะเลี้ยงท่านเอง!"

ถังอู๋เจวี้ยนฟังคำพูดของถังอู๋เยว่ไปด้วย พลางมองท่าทางร่าเริงมีชีวิตชีวาของเขา ก็รู้สึกปลื้มปีติมาก

"ใครจะคิด หนึ่งปีก่อนพวกเรายังรู้สึกว่าเจ้าคงไม่รอดแน่แล้ว ตอนนั้นเจ้าก็เอาแต่หลบอยู่ในเรือนตัวเองไม่ยอมออกมาเลย ต่อให้เจอข้า ก็เอาแต่กดเสียงต่ำไม่ค่อยพูดอะไรนัก"

ถังอู๋เจวี้ยนตบบ่าเขา "แต่ว่าตอนนี้กลับมีสง่าราศี มีชีวิตชีวา แล้วก็พูดมากขึ้นด้วย"

แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงเลย

นี่ยังไม่ถึงหนึ่งปีเลยนะ

เห็นสภาพของน้องชายแบบนี้แล้ว ก็รู้สึกดีใจจริงๆ