อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2534

"ท่านอ๋อง" จงเจี้ยนเองก็เห็นจดหมายแล้ว เขาคิดถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมาทันที "ถ้าพระชายาได้รับจดหมายแบบนี้ จะวางใจท่านไม่ลง จนตามมายังเมืองหลีหรือเปล่า?"

ฟู่จาวเฟยพอได้ยินก็ตกตะลึงไปแล้ว

"ไม่หรอกกระมัง? พี่หญิงตอนนี้ท้องก็ไม่ค่อยสะดวก จะวิ่งแจ้นออกมาได้อย่างไรกัน? ไม่ใช่แค่ต้องลำบากเร่งเดินทางนะ แต่มาที่นี่ก็ยังอันตรายอีกด้วย"

จากที่เขาเห็น ฟู่จาวหนิงเป็นคนที่มีความคิดของตัวเองสูง และมีเหตุผลมาก เป็นผู้แข็งแกร่งที่เขานับถือ น่าจะไม่เสี่ยงอันตรายแบบนี้

จงเจี้ยนรู้สึกว่า ช่วงเวลาที่คุณชายฟู่น้อยคนนี้อยู่กับพระชายายังไม่นานพอ

ยังยาวนานสู้ช่วงเวลาที่เขาอยู่กับพระชายาไม่ได้

ถ้าหากเข้าใจพระชายาก็จะรู้ว่า นางเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์และคุณธรรมสูงมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังให้ความสำคัญและเป็นห่วงท่านอ๋องมากด้วย

ถ้ารู้ว่าท่านอ๋องอาจจะมีอันตราย พระชายาจะต้องตามเข้ามาแน่

ยิ่งไปกว่านั้น จงเจี้ยนเองก็รู้สึกว่า พระชายานั้นเก่งกาจมาก

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ต่อให้พระชายาไม่ออกโรง ขอแค่นางอยู่ใกล้ๆ นี้ พวกของจงเจี้ยนก็ยังรู้สึกได้ถึงความปลอดภัย

ความปลอดภัยนี้กระทั่งท่านอ๋องเองก็ให้พวกเขาไม่ได้

"เกรงว่านางคงจะมาจริงๆ" เซียวหลันยวนตอนนี้เองก็พูดออกมาด้วย "ข้าคิดว่า ตอนนี้นางน่าจะออกเดินทางแล้ว"

"หา? จริงหรือ? งั้นทำอย่างไรดี?"

ฟู่จาวเฟยร้อนรนมาก เป็นห่วงฟู่จาวหนิงขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

"พ่อข้ากับท่านลุงน่าจะเตือนพี่หญิงได้"

"ถ้างั้นเจ้าก็เดาผิดแล้ว พวกเขาเตือนพี่หญิงเจ้าไม่ได้หรอก" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

เขาเข้าใจฟู่จาวหนิงดี

"ท่านอ๋อง งั้นพวกเราต้องเร่งเดินทางไปเมืองหลีให้เร็วที่สุดแล้ว พวกเราต้องไปให้ถึงก่อนพระชายา"

"ใช่"

เซียวหลันยวนเองก็คิดเช่นนี้

ฤดูใบไม้ผลิของเมืองหลี มาไวกว่าอวิ๋นจิงกับเมืองหลวง

เมืองหลีตอนนี้มีดอกไม้บานสะพรั่ง สีสันสวยสดทุกหนแห่ง

สองฝั่งถนนทางการของเมืองหลี ก็ปลูกต้นไม้สูงใหญ่เอาไว้ บัดนี้เต็มไปด้วยสีเขียวสดใส ใบไม้ยอดอ่อนผลิบาน เขียวขจีไปหมด

บนเนินเขาเล็กๆ แห่งหนึ่งที่มองเห็นหอเมืองหลีได้จากที่ไกลๆ มีพื้นที่ราบผืนหนึ่งยื่นออกมา มีคนปูหญ้าแห้งนั่งอยู่ตรงนั้น กำลังฉีกไก่ป่าย่างในมืออย่างใจเย็น

ฉีกเนื้อชิ้นหนึ่งใส่เข้าไปในปาก เคี้ยวตุ้ยๆ พลางมองไปยังเมืองหลีกับถนนทางการที่ทอดยาวเข้าไป ดูท่าทางสบายใจ

"นายท่าน ท่านไม่กังวลหรือ?"

ซางจื่อเข้ามา ส่งกระบอกไม้ไผ่ชิ้นหนึ่งให้ ด้านในคือน้ำแร่ที่เขาไปตักมา

คนที่กำลังกินเนื้อไก่ย่างก็คือเจ้ายอดเขาโยวชิงซืออวี๋ชิงจวินนั่นเอง

เขารับน้ำไป ดื่มไปอึกหนึ่ง ตอนนี้จึงตอบมาว่า "กังวลอะไรล่ะ?"

"กำลังทหารเมืองหลีดูแล้วมีไม่น้อยเลย คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจะเตรียมการไว้ล่วงหน้ามากขนาดนี้"