อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 391

หลังจากฟู่จาวหนิงเขียนรายการยา นางก็คิดออกถึงปัญหาที่ร้ายแรงข้อหนึ่ง

"แต่ แต่ค่าตรวจอาการของเจ้าต้องแพงมากใช่ไหม? บ้าข้าไม่มีเงินเลย" ป้าหวางตบขาร้องไห้ออกมา "ไม่มีเงินเลยจริงๆ ไม่ใช่นั้นผู้เฒ่าบ้านข้าคงไม่รีบร้อนขายวัตถุดิบยาเช่นนี้"

ฟู่จาวหนิงพิจารณาในบ้านพวกเขา

แล้วบ้านหลังนี้ก็มีกำแพงสี่ด้านจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นโต๊ะเก้าอี้ก็ทำขึ้นด้วยตัวเองอีกต่างหาก เรียบง่ายมาก บางชิ้นก็ประกอบส่งเดชเข้ามาด้วยซ้ำ

เมื่อครู่ห้องนั้นของผู้เฒ่าหวาง ผ้าห่มเองก็มีรอยเย็บ

บ้านหลังนี้จนมาก ยากจนอย่างข้นแค้น

และยาที่นางต้องใช้ เข็มที่นางต้องมี ราคาก็แพงมากจริงๆ

ผู้เฒ่าจี้มองฟู่จาวหนิง จากนั้นจึงเหลือบมองรายการยาในมือนางผาดหนึ่ง ถอนหายใจ "เอาอย่างนี้ ศิษย์เอ๋ย วัตถุดิบยาของเจ้านี้ ส่วนใหญ่ในพันธมิตรโอสถของเรามีอยู่ หลังข้ากลับไปค่อยให้พวกเขาคิดราคายาต่ำสุดให้กับพวกเขา

เขาจะให้พันธมิตรมอบให้เปล่าๆ ไม่ได้ พันธมิตรโอสถใต้หล้าไม่ใช่ของเขาคนเดียว ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องเช่นนี้ในช่วงหลายปีนี้ก็มีอยู่นับครั้งไม่ถ้วนเลย

ใต้หล้าคนจนตั้งมากมายขนาดนั้น ช่วยหมดไม่ไหว ถ้าหาทุกคนล้วนจะเอาแต่ยาโดยไม่ต้องจ่ายเงิน เช่นนั้นพันธมิตรโอสถใต้หล้าของพวกเขาอยู่ได้ไม่ถึงเดือนก็ล้มละลายแล้ว

ทำได้เพียงคิดราคาต่ำให้

ซือถูไป๋ยังไม่เห็นรายการยา แต่หลังจากได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสจี้ เขาก็เอ่ยกับฟู่จาวหนิงทันที "ขาดวัตถุดิบยาอะไร โรงยาของพวกเราจะมอบให้"

"ขอบคุณคุณชายซือถูมาก" ฟู่จาวหนิงตกตะลึงเล็กน้อย พยักหน้าให้กับเขา

อาเพียนที่อยู่ข้างๆ ก็ทำหน้าบูด

เรื่องอะไรกัน คุณชายเหมือนพอเจอกับคุณหนูฟู่แล้วดูแปลกไปมากเลยทีเดียว! ก่อนหน้านี้คุณชายไม่ใช่คนใจดีขนาดนี้นี่ แล้วรายการยาน่ะจะไม่ดูเสียหน่อยหรือ?

ถ้าเผื่อในรายการยาของฟู่จาวหนิงมีวัตถุดิบยาล้ำค่าล่ะ พวกเขาจะให้หรือ?

ถึงตอนนั้นคุณชายคงอธิบายกับนายท่านลำบากแน่!

ป้าหวางร้องไห้คุกเข่าขอบคุณพวกเขา ฟู่จาวหนิงรีบไปประคองตัวนาง

ฟู่จาวหนิงยังไม่ทันตอบ ผู้อาวุโสจี้ก็ถลึงตาเหลือบมองซือถูไป๋

"มีข้าอยู่ด้วย ต้องให้เจ้ามาช่วยหาด้วยหรือ? ในเมื่อบอกว่าจะมาช่วย ถ้ามีฝีมือก็ไม่ต้องมาพูดเรื่องแบ่งวัตถุดิบยากันแล้ว"

เฮอะ ถึงอย่างไรเขาก็ยืนอยู่ฝั่งอ๋องเจวี้ยนทางนี้เถอะ

ซือถูไป๋เองก็จำใจ พอรู้ว่าผู้อาวุโสจี้อยู่ด้วย แน่นอนว่าคงมองเขาเป็นศัตรูอยู่ตลอดเวลา เขาจึงยิ้มๆ กับฟู่จาวหนิง "แล้วเจอกันพรุ่งนี้"

กลุ่มคนออกหาเช่าเรือนอาศัย เตรียมขึ้นเขาช่วงพรุ่งนี้เช้า

ผู้อาวุโสจี้มีคนรู้จักในหมู่บ้านนี้ จึงไปพักกับทางนั้นแล้ว ส่วนชายอ้วนผิวขาวคนนั้นเองก็ตามไปด้วย

เซียวหลันยวนตามฟู่จาวหนิงไปเงียบๆ ที่บ้านตระกูลฟาง

มาถึงบ้านตระกูลฟาง พอเข้าประตูก็ได้ยินเสียงดีอกดีใจของเศรษฐีฟาง

ฟู่จาวหนิงฟังมาสองคำ ก็รู้ว่าหินของเขาที่ผ่าออกมา ได้ราคาเพิ่มขึ้นมหาศาล ผ่าได้มรกตชิ้นใหญ่ที่มีลายดอกไม้สีน้ำเงินน้ำงามออกมา