อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 417

หลังจากตรวจสอบถึงจุดนี้ซ่งอวิ๋นเหยาก็รู้สึกว่าไม่น่าเชื่อจริงๆ

นางเคยพบกับเซียวเหยียนจิ่ง และเคยพบกับหลี่จื่อเหยา เพราะว่าสองคนนี้พูดได้ว่าเข้าใจตัวฟู่จาวหนิงมากที่สุด

แต่เซียวเหยียนจิ่งกับหลี่จื่อเหยาล้วนบอกว่า ฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้มองไม่ออกเลยว่าแกล้งทำตัวไม่ได้เรื่อง!

ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะมองอย่างไร ฟู่จาวหนิงก็เป็นคนที่ไม่มีความรู้ไม่มีวิชา ไม่เหมือนกับเสแสร้งทำตัวด้วย

ดังนั้นพวกเขาหลายคนหารือกันนานก็ยังไม่ได้ข้อสรุป

เซียวเหยียนจิงค่อนข้างคิดไปว่าเบื้องหลังฟู่จาวหนิงจะต้องมีใครคอยสอนนางแน่ คนระดับปรมาจารย์อะไรแบบนั้น ซ่งอวิ๋นเหยาคิดๆ แล้วนี่ก็เป็นไปได้มาก

ถึงอย่างไรขนาดอ๋องเจวี้ยนนางก็ยังปีนขึ้นไปได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังทำให้ผู้อาวุโสจี้รับนางเป็นศิษย์ได้อีก ถ้าจะพบคนที่ลึกลับอยู่เบื้องหลังนางอีกก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

แต่ว่าคนผู้นี้เป็นใครกัน?

ซ่งอวิ๋นเหยารู้สึกว่าอาจจะมีความเป็นไปได้หนึ่ง นั่นก็คือคุณชายฟู่กับฟู่หลินซื่อกลับมาแล้ว

พ่อของฟู่จาวหนิง ขนาดซ่งอวิ๋นเหยาเองก็ยังเคยได้ยินชื่อเสียงเขามา นั่นก็เป็นยอดคนคนหนึ่งจริงๆ

ครั้งนั้นถ้าไม่ใช่ฟู่หลินซื่อเกิดเรื่อง ไม่แน่ว่าตอนนี้ ฟู่จิ้นเชินคงจะพาตระกูลฟู่เข้าสู่วงล้อมระดับสูงไปแล้ว

ไม่ว่าจะอย่างไร ตระกูลฟู่ก็ไม่มีทางตกต่ำแบบเช่นปัจจุบันได้แน่

ถ้าหากฟู่จิ้นเชินกลับมาแล้ว การที่เขาจะกู้ชื่อให้ลูกสาว นั่นก็เป็นไปได้ว่าจะสำเร็จ ลองดูเถอะ ในเวลาสั้นๆ แค่นี้ ฟู่จาวหนิงไม่ใช่เปลี่ยนเป็นยิ่งใหญ่ขึ้นมาแล้วหรือ?

"เจ้าเป็นวิชาแพทย์ แต่ว่าวิชาแพทย์ของเจ้า มีดีจนได้ป้ายหมอสีม่วงมาจริงหรือ? เจ้าเป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่ง ใต้หล้านี้ ร่วมถึงแคว้นเจาของพวกเรา แม้ตำแหน่งหมอจะอยู่สูงส่ง แต่หมอหญิงนั้นก็ต่างออกไปอยู่นะ"

ซ่งอวิ๋นเหยาเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทีจริงใจหวังดี

"เจ้าที่เป็นวิชาแพทย์นิดหน่อย ช่วยเหลืออะไรอ๋องเจวี้ยนก้ไม่ได้ กระทั่งว่า หลังจากนี้ถ้าหากวิชาแพทย์ของเจ้าเลื่องชื่อขึ้นมา เจ้าอาจจะต้องสัมผัสกับผู้ชาย คนแก่ คนป่วยอีกมากมาย เป็นถึงพระชายาอ๋องเจวี้ยน แต่ต้องมาคอยรักษาอาการให้ผู้ชายคนอื่น จะมากน้อยก็ต้องแตะเนื้อต้องตัวบ้าง ชื่อเสียงก็คงไม่ค่อยจะดีนัก นานวันเข้า เจ้าคิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะทนรับไหวหรือ?"

ฟู่จาวหนิงเหลือบมองนางผาดหนึ่ง

"ดังนั้นเจ้าคิดจะพูดอะไรกันแน่?"

"ที่ข้าอยากบอกก็คือ เจ้าอย่าคาดหวังอะไรนัก คิดว่าตนเองจะนั่งในตำแหน่งพระชายาอ๋องเจวี้ยนนี้ได้มั่นคง แทนที่จะถูกอ๋องเจวี้ยนสลัดทิ้งหลังจากนี้ ก็สู้เจ้าจากไปเองเสียจะดีกว่า" ซ่งอวิ๋นเหยาเอ่ยขึ้น