เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 534

แม่นางเจี๋ยกับไห่ฉางจวิ้นต่อให้เป้าหมายไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ แต่ตอนที่เห็นเครื่องประดับอัดแน่นอยู่ในกล่องทั้งสองคนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

พวกนางสบตากันผาดหนึ่ง ล้วนเห็นความหวั่นไหวและลังเลในใจขึ้นมา

ถึงอย่างไรถ้าหยิบของเหล่านี้ไป พวกนางก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับโจรเลยน่ะสิ! แต่ก็หวั่นไหวเหลือเกิน

ฟู่จาวหนิงเห็นพฤติกรรมของพวกนางอยู่ในห้องเภสัช กลั้นหัวเราะไม่อยู่

"รีบหาสิ่งยืนยัน!"

แม่นางเจี๋ยถึงอย่างไรก็เป็นของตระกูลฮู่ ได้สติกลับมาก่อน และให้ไห่ฉางจวิ้นรีบไปหาสิ่งยืนยัน

ฟู่จาวหนิงได้ยินคำพูดของพวกนางจึงเข้าใจแล้วว่าพวกนางมาหาอะไร สิ่งยืนยันหรือ? หรือว่าจะหาสิ่งยืนยันที่ชิงอวิ๋นเซียวทำหายนั่น?

โดยใช้งูตัวนั้นหรือ?

นางมองไปทางศพงูที่ตายบนโต๊ะตัวนั้น

ตัวงูดำสนิททั้งร่าง แต่กลางหลังของมันกลับมีสีทองอยู่แถบหนึ่ง เปล่งประกายอยู่ใต้แสง ดูแล้วเหมือนกับเป็นทองคำจริงๆ

นี่คือสิ่งที่พวกนางเรียกว่างูหลังทองหรือ?

นางมองขลุ่ยหยก จู่ๆ ก็พบลวดลายที่เล็กละเอียดมากลายหนึ่ง ก่อนหน้านี้มองไม่เห็น

ฟู่จาวหนิงสองมือจับขลุ่ยหยก และออกแรงบิดที่ลายนั้น ขลุ่ยหยกก็หมุนขึ้นมา ด้านในกลวง ซ่อนปิ่นปักผมด้ามหนึ่งเอาไว้

และได้เห็นปิ่นปักผมเหล็กประณีตงดงามที่สลักดอกเหมยเหมือนมีชีวิตไว้ด้านบนหลายดอก ฟู่จาวหนิงก็อดปิดหน้าผากขึ้นมาไม่ได้

ให้ตายเถอะ!

สิ่งยืนยันอยู่ในขลุ่ยเลานี้จริงๆ!

นางกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที

เช่นนั้นงูหลังทองตัวนี้ก็หาของได้จริงๆ หรือ? น่าเสียดายที่มาตายคามือนางไปเสียแล้ว

จะว่าไปนางก็น่าจะชนะไห่ฉางจวิ้นแล้วกระมัง?

ไหมใจโลหิตนางก็ได้มา งูหลังทองก็ถูกนางสังหารไปอีก

ทั้งสองคนตกตะลึงขึ้นพร้อมกัน กัดฟันรีบพุ่งตัวออกไป

คนในที่มืดคิดจะตาม พอได้ยินเสียงในห้องขึ้นมาสองเสียง ก็หยุดลงทันที

ฟู่จาวหนิงส่งสัญญาณลับให้องครักษ์ลับไม่ต้องตาม พุ่งตัวออกมาจากมิติลับ

สืออีมาถึงหน้าต่างทันที "คุณหนู ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไร"

"พวกนางเมื่อครู่ไม่ใช่เข้ามาในห้องหรอกหรือ"

"เจ้าไม่เข้ามาคือถูกต้องแล้ว ข้ายังได้ยินพวกนางคุยกันอยู่ ไม่เป็นไร เป็นเพราะข้าขอไว้ว่าถ้าข้าไม่ส่งเสียงพวกเจ้าไม่ได้ยินการเคลื่อนไหวก็ไม่ต้องเข้ามา ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าคุ้มกันไม่รอบคอบ"

สืออีอันที่จริงก็ไม่ิข้าใจว่าฟู่จาวหนิงไปซ่อนอยู่ที่ไหน หลังจากสองคนนั้นเข้ามาในห้องแต่กลับไม่พบตัวนางหรือ

"ข้าให้คนตามออกไป ดูว่าพวกนางไปที่ไหน"

"เมื่อครู่ที่ใช้คืออาวุธลับฉาบยาที่ข้าให้พวกเจ้าไว้ใช่ไหม?" ฟู่จาวหนิงถาม

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส