อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 578

วันต่อมา ข่าวเรื่องที่อ๋องเจวี้ยนได้รับสิ่งยืนยันครบสามชิ้นแล้วก็ถูกส่งออกมา

ฮู่เจียไท่หลังจากได้ข่าวก็ตกตะลึงจนหน้าเปลี่ยนสี ไปหาแม่นางเจี๋ยที่กำลังแก้พิษอยู่ในห้อง

"ทำอย่างไรดี? อ๋องเจวี้ยนได้สิ่งยืนยันไปแล้ว นั่นไม่ใช่บอกว่าท่านพ่อยังไม่ตายหรอกหรือ? แล้วเขาจะรู้ไหมว่าพวกเราวางยาพิษ?"

"ท่าน พิษน่ะข้าเป็นคนวาง ไม่ใช่ท่านเสียหน่อย ถ้าหากถูกตรวจสอบออกมาจริงๆ ท่านก็ผลักมาให้ข้าก็พอแล้ว"

คำพูดแม่นางเจี๋ยทำให้ฮู่เจียไท่ค่อนข้างซาบซึ้ง

"แม่นางเจี๋ย ถ้าไม่ได้แต่งเจ้าเข้ามา ข้าคงได้เป็นคนโง่ที่เอาแต่ฟังคำพูดของท่านพ่ออยู่ตลอดเวลา เขาพูดอะไรข้าก็ทำสิ่งนั้น พอถึงเวลาบ้านตระกูลฮู่ก็ไม่ได้ตกมาอยู่ในกำมือข้า ข้าก็เท่ากับทำงานให้กับพวกรุ่นหลังอย่างโง่เขลาเท่านั้น"

แม่นางเจี๋ยเม้มปากยิ้ม

"แล้วเจ้าคิดว่าชีวิตนี้ข้ายังจะมีความหมายอะไร? เจ้าพูดถูกต้อง ข้าต้องคิดเพื่อตนเอง ตระกูลฮู่เดิมทีก็ควรเป็นของข้า แต่ข้าจะไม่ผลักไสเจ้าออกไปหรอก เจ้าคือภรรยาผู้ชาญฉลาดของข้า แล้วข้างกายข้าจะไม่มีเจ้าได้อย่างไร?"

"แต่พิษที่ข้าติดนี่ก็ทำเอาน่ารำคาญเสียจริง และไม่รู้ว่าตอนไหนถึงจะถอนออกไปได้"

"เมืองหลวงไม่ใช่มีหมอเทวดาหลี่อยู่หรือ? ข้าไปเชิญเขามาให้"

"ไม่ต้อง ข้าตอนนี้ขาดยา!" แม่นางเจี๋ยสะบัดเขา "ข้าได้ยินว่า พระชายาอ๋องเจวี้ยนก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่พิธีเดิมพันโอสถได้วัตถุดิบยาดีดีมา ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเป็นศิษย์ปิดสำนักของผู้อาวุโสจี้ของพันธมิตรโอสถใต้หล้าอีก นางทางนั้นน่าจะมียาที่ข้าต้องการ"

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน?"

ฮู่เจียไท่ขมวดคิ้ว รู้สึกลำบากใจ "ถ้าหากพวกเขายังหาสิ่งยืนยันของท่านพ่อไม่เจอ ข้ายังสามารถนำเงื่อนไขนี้ไปขอยามาได้ แต่ว่าตอนนี้"

"ท่านอย่าเพิ่งลืมบ้านตระกูลฮู่สิ! บ้านตระกูลฮู่ครั้งนั้นทำไมจึงทำให้ไท่ซ่างหวงเชื่อมั่นได้? นั่นเป็นเพราะตระกูลฮู่แต่ก่อนเคยร่วมรบด้วยกันกับองค์จักรพรรดิผู้ล่วงลับนั่นเอง จักรพรรดิผู้ล่วงลับในครั้งนั้นแบ่งแผ่นเมืองบนเขาของตระกูลฮู่ผืนนั้นให้กับตระกูลฮู่ แต่สำหรับองค์จักรพรรดิในตอนนี้แล้ว มิตรภาพในตอนนั้นจะยังอยู่ได้อย่างไร?"

"นั่นก็..."

"ผู้นำตระกูลฮู่สามารถคืนเมืองภูเขาผืนนั้นแก่องค์จักรพรรดิได้"

"นั่นคือบ้านตระกูลฮู่นะ!"

ยิ่งไปกว่านั้นจัดการต่อแค่นิดหน่อย พอถึงเวลาที่วัตถุดิบยาขาดแล้วต้องบีบเค้าเอายาจากนาง ก็จะทำให้นางต้องดิ้นรนเข้าไปอีก

"แม่นางเจี๋ยพูดได้ถูกต้อง ไม่ใช่ลือกันอยู่หรือว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนเป็นหมอเทวดา? แล้วยังเป็นศิษย์ปิดสำนักของผู้อาวุโสจี้อีกด้วยถ้านางยังกล้าพูดว่าไม่มีวัตถุดิบยา เช่นนั้นก็ดึงพันธมิตรโอสถใต้หล้าลงมาให้นางแบกไว้ก็แล้วกัน ข้าจะคอยดู ว่าที่ผู้อาวุโสจี้รับนางที่เก่งแต่หาเรื่องมาเช่นนี้จะรู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างไหม"

ฮู่เจียไท่หัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่

"ปึง"

ด้านนอกมีเสียงถีบอะไรบางอย่างดังขึ้น

ฮู่เจียไท่หน้าเปลี่ยนสี หมุนตัวออกออกประตูไปสำรวจทันที แค่ครู่เดียวก็กลับมา เอ่ยกับแม่นางเจี๋ยด้วยสีหน้าดูไม่ได้ "ไม่รู้ว่าใคร"

"คนหนีไปแล้วหรือ?"

"ใช่"