"ได้ เช่นนั้นก็ให้คนของจวนอ๋องเจวี้ยนอยู่ เช่นนั้นข้าไปก่อน เดิมทีเมื่อครู่ก็อยากจะไปหาเจ้าอยู่ แต่ตอนนี้เจ้ากลับให้ข้าต้องวิ่งวนไปรอบหนึ่งเสียแล้ว ไว้ข้าไปพันธมิตรโอสถถามถึงสถานที่นั้นแล้วจะเขียนจดหมายมาบอกเจ้า เจ้าลองดูว่าถ้าตอนนั้นว่าง ค่อยคิดว่าจะไปก็ได้"
ผู้อาวุโสจี้อยากจะพาฟู่จาวหนิงไปจริงๆ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็จะได้สอนสิ่งที่เจอระหว่างทางให้กับนางไปเลย
แต่ว่าฟู่จาวหนิงตอนนี้ไปไหนไม่ได้เขาก็พอจะเข้าใจอยู่
"ท่านอาจารย์ เช่นนั้นก็เดินทางปลอดภัยนะ"
"อืม ไปแล้ว"
ผู้อาวุโสจี้จึงอาจากเมืองหลวงไป
กลับมาพูดถึงทางเซียวหลันยวน เขาพาคนตรงไปที่วังหลวง
ก่อนหน้านี้ รถม้าของโหวจวิ้นอันขับเข้าไปในประตูวังแล้ว อันเหนียนติดตามอยู่ด้านหลัง พอเห็นว่าอีกฝ่ายเข้าวังไปแล้วจริงๆ จึงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง
เพราะทั้งบ้านโหวจวิ้นอันอันที่จริงไม่ได้เข้าวังมานานมากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นมีช่วงหนึ่งที่ฮูหยินโหวจวิ้นอันกับฮองเฮาไม่ลงรอยกัน ฮองเฮาแม้จะไม่ได้คิดลงมืออะไรกับโหวจวิ้นอัน แต่เขาก็ได้ยินข้อมูลส่วนในมา ฮองเฮาเคยให้คนมาบอกกับโหวจวิ้นอันว่าไม่อยากจเห็นฮูหยินโหวอีกแล้ว
โหวจวิ้นอันบอกกับฮูหยิน ถ้าไม่เข้าวังได้ก็ไม่ต้องเข้าวัง
โหวจวิ้นอันเองก็ไม่ค่อยจะมาประชุมเช้านัก ความขี้เกียจของเขาคนมากมายล้วนรู้ ในฐานะผู้ตรวจการ เขายังเคยเอ่ยถึงโหวจวิ้นต่อหน้าองค์จักรพรรดิด้วย
โดยเฉพาะ นายท่านผังเป็นไปได้มากว่าอยู่บนรถม้าของโหวจวิ้นอัน
"ผู้ตรวจการอัน"
ทหารเข้าขวางรถม้าของอันเหนียนไว้
"ข้ามีเรื่องด่วนต้องรายงานองค์จักรพรรดิ" อันเหนียนเอ่ยกับทหาร "วันนี้ตอนประชุมเช้า ข้าเองก็บอกกับองค์จักรพรรดิไปว่าวันนี้จะจะยังเข้าวังมาขอพบ องค์จักรพรรดิตอบรับมาแล้ว ไม่เชื่อพวกเจ้าไปถามองค์จักรพรรดิดู"
ทหารมองอันเหนียน อันเหนียนหน้าตาหล่อเหลาแล้วยังดูชอบธรรมอีกด้วย หน้าตาที่จริงจังเช่นนี้ดูไม่เหมือนคนที่โกหกเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้นผู้ตรวจการอันก็เหมือนจะไม่น่าเข้ามาส่งเดชด้วยกระมัง?
ทหารลังเลนิดหน่อย "ผู้ตรวจการอัน เช่นนั้นพวกเราขอค้นรถม้าหน่อย"
เขาบอกว่าเข้าวังมาเพื่อหาองค์จักรพรรดิ แน่นอนว่าต้องตรงไปหาองค์จักรพรรดิ
"เช่นนั้นก็รีบไปเถิด"
อันเหนียนรีบสาวเท้าไปทันที
"องค์จักรพรรดิ ผู้ตรวจการอันขอพบ"
องค์จักรพรรดิกำลังปวดหัว พอได้ข่าวว่าเซียวหลันยวนได้สิ่งยืนยันครบสามชิ้นแล้ว ในใจเขาก็คันขึ้นมาเหมือนแมวข่วน อยากจะดูว่าเป็นสามสิ่งยืนยันอะไร แล้วจะได้อะไรมา
แต่จะมากจะน้อยก็ยังต้องรักษาหน้าตาไว้ ไม่กล้าเอ่ยปากเรียกเซียวหลันยวนให้เข้าวังเอามาให้เขาดูด้วย และจะถามตรงๆ ก็คงไม่ดีเท่าไร
ตอนนี้เขากำลังคิดหาวิธี พอคิดไม่ออกก็รู้สึกเหมือนหัวจะล้าน นั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว
พอได้ยินว่าอันเหนียนจู่ๆ ก็เข้าวัง องค์จักรพรรดิเลยรู้สึกหมดความอดทน "เขามาทำอะไร? ข้าไม่พบ ให้เขาออกไป"
"องค์จักรพรรดิ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...
อัพต่อหน่อยจ้า...
ตามอ่านมายังไม่อัพจบสักเรื่องเลยเว็ปนี้อะ😒😒...
ทำยังไงถึงจะได้ต่อคะ สนุกดีค่ะ...
อัพต่อนะคะ...
อัพต่อนะคะ รอนางเอกฟาดนางอิจฉาอยู่ หายไปนานๆใจคอไม่ค่อยดี 😅...
อัพต่อเถอะนะคะ..กำลังรอฟู่จาวหนิงฟาดซ่งอวิ๋นเหยาอย่าให้รอเก้อเลยนะคะ..พรีสสสส😅😅😅😅...