อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 667

ฟู่จาวหนิงเบิกตาโพลง พอเหลือบตาก็เห็นเซียวหลันยวน เซียวหลันยวนที่ไม่ได้สวมหน้ากาก

จากนั้นนางก็เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกเหมือนมือกำนำแข็งเอาไว้แล้ว

มือของเขาเย็นเกินไป!

พิษของเขากำเริบแล้ว

ขณะที่ตกตะลึงเช่นนี้ นางก็นึกขึ้นได้ทันที

เพราะที่หลังของนางด้านหนึ่งบาดเจ็บ ตอนนี้นอนตะแคงอยู่ ด้านหลังมีผ้าห่มหนุนไว้ ตอนนี้พอขยับ ก็ไปฉุดแปลเขา เจ็บจนน้องร้องซี๊ดออกมา

"หนิงหนิง!"

เซียวหลันยวนพอเห็นนางฟื้นแล้ว ก็ดีใจตื่นเต้นมาก

"พระชายาฟื้นแล้วหรือ?" ผู้ดูแลจงเองก็รีบหมุนตัวกลับเข้ามา และเห็นฟู่จาวหนิงเบิกตาโพลงอยู่ แล้วยังคิดจะลุกขึ้นนั่งอีกด้วย

"พระชายาฟื้นแล้ว?"

ชิงอีหงจั๋วเฝิ่นซิงที่เฝ้าอยู่ด้านนอกก็หลั่งไหลกันเข้ามาอย่างอดไม่อยู่

ฟู่จาวหนิงบาดเจ็บหนักจนสลบกลับมาจวนอ๋องเจวี้ยนเป็นครั้งแรก ทำเอาหงจั๋วเฝิ่นซิงตกอกตกใจกันหมด

นางไม่ฟื้น พวกเขาก็ไม่กล้าไปไหน คอยเฝ้าอยู่ด้านนอกตลอด

"เซียวหลันยวนท่านบ้าไปแล้วหรือ?" ฟู่จาวหนิงหลังจากตื่นขึ้นมาก็พลิกจับมือเซียวหลันยวนเอาไว้ นี่เย็นจนเหมือนคนตายแล้วนะ "พิษของท่านกำเริบท่านยังไม่รู้ตัวอีกหรือ?"

"พระชายา ท่านอ๋องขึ้นไปบนภูเขาหิมะแล้วเกิดอาการพิษกำเริบ หลังจากกลับมาก็คอยเฝ้าท่านอยู่ตลอด แล้วยังถ่ายกำลังภายในให้ท่านอีก"

ชิงอียังไม่ทันพูดจบก็ถูกเซียวหลันยวนกวาดสายตาเข้ามา จึงหุบปากลงทันที

"ข้ามีความคิดไว้แล้ว ก่อนที่ข้าจะสลบก็กินยาลงไปเรียบร้อย ข้าจะฟื้นขึ้นมาเอง ท่านจะร้อนรนทำไมกัน?" ฟู่จาวหนิงมองสีหน้าเซียวหลันยวน แล้วรีบร้อนนั่งขึ้นมา

"เจ้าช้าหน่อย!"

"ได้ ข้าทำได้"

ฟู่จาวหนิงเห็นเขาตัวโงนเงนเหมือนจะล้ม ในใจก็ซับซ้อนขึ้นมา ชั่วขณะหนึ่งก้ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ยื่นมือออกไปประคองตัวเขา "ท่านนอนลงก่อนนะ!"

ผู้ดูแลจงพวกเขาพอเห็นสองสามีภรรยากลายเป็นคู่คนโดนพิษคนเจ็บหนัก แต่ทั้งสองคนก็ยังคอยกังวลซึ่งกันและกัน ก็ทำเอานอกจากความกังวลร้อนใจแล้วยังมีความกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่อีกด้วย

"พระชายา ท่านตอนนี้ต้องการอะไร? ท่านแจ้งมาเลย พวกเราจะรีบไปจัดเตรียมมาให้"

ยามากมายของฟู่จาวหนิงล้วนอยู่ในห้องเภสัชของตนเอง แต่ว่านางจะหยิบออกมาต่อหน้าพวกเขาก็คงไม่ดีเท่าไร จึงเอ่ยขึ้นว่า "ข้าจะไปห้องผ่าตัดทางนั้น"

ห้องผ่าตัดคือห้องที่เซียวหลันยวนให้คนมาเก็บกวาดให้นาง นางบอกไปแล้ว ที่นั่นนอกจากคอยเข้าไปเช็ดทำความสะอาดตามเวลา สิ่งของอื่นๆ ห้ามแตะต้อง

ทางนั้นนางมีตู้ที่ลงกลอนไว้ใบหนึ่ง ด้านในมีขวดยาอยู่บางส่วน บอกว่าไปเอายาที่นั่น พวกเขาก็น่าจะไม่สงสัยอะไร

นอกจากขวดยา ก็ยังมีวัตถุดิบยาอีกนับไม่ถ้วนวางอยู่ในนั้นด้วย