อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 681

"จะว่าไป เสี่ยวเฟยอยู่ที่เมืองหลวง ข้าเองก็ไม่ค่อยว่างใจนะ เจ้าก็ออกไปข้าก็ออกไปด้วย เหลือเด็กไว้แค่คนเดียวเจ้าว่ามันได้หรือ?"

ฟู่จาวเฟยลังเลขึ้นมา เอ่ยกับเขาต่อว่า "ท่านปู่ ข้าแค่คนเดียวก็ไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่ว่ายังมีพวกน้าเซี่ยอยู่ด้วยหรือ?"

"ข้าเองก็ไม่วางใจ ถึงตอนนั้นคนอยู่ภายนอก หัวใจบินกลับมาทุกวัน เอาแต่กังวลอยู่ตลอดแบบนี้ก้ไม่มีดีกับสุขภาพอีก จาวหนิงเจ้าว่าใช่ไหมล่ะ?"

ฟู่จาวหนิงถูกผู้เฒ่าฟู่กล่อมคัดค้านกลับมาแล้ว

ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

เขาออกเมืองหลวงไปด้วยไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี

"วางใจเถอะ รอให้เจ้ากับอ๋องเจวี้ยนออกจากเมืองหลวงก่อน ข้ากับเสี่ยวเฟยจะอยู่แต่ในบ้านทุกวัน ไม่ออกไปไหน ไม่พบหน้าใคร ไม่ก่อเรื่อง และไม่ให้โอกาสใครมาก่อเรื่องด้วย จะรอพวกเจ้ากลับมาเงียบๆ เชื่อว่าองค์จักรพรรดิเองก็คงไม่เอาข้าไปทำอะไรก่อนที่พวกเจ้าจะกลับมาหรอก"

ผู้เฒ่าฟู่ตบลงไปบนบ่าฟู่จาวหนิงเบาๆ

"เจ้าก็อย่ากังวลพวกข้านักเลย เจ้าลองคิดดู ตั้งหลายปีมานี้ พวกเราพวกเราก็เดินดินอยู่ใต้แผ่นฟ้า ใช้ชีวิตอยู่ใต้หนังตาองค์จักรพรรดิ แล้วเขาทำอะไรไหม? วางใจได้แล้ว"

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ

"เช่นนั้นก็ฟังท่านปู่แล้วกัน"

ผ่านเทศกาลหยวนเซียว จัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงก็เดินทางไปกับเสิ่นเสวียน ออกจากเมืองหลวงไปด้วยกัน

พวกเขาพาคนไปไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้เดินทางไปด้วยกัน ให้กลุ่มหนึ่งรีบเดินทางออกไปก่อน ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งแฝงตัวในเงามืด องครักษ์อีกสิบกว่าคนที่เหลือให้ติดตามมา

เพราะเขาอวี้เหิงยังอยู่อีกห่างไกล ฟู่จาวหนิงพวกเขาก็เอาของมาไม่น้อย ทั้งขบวนมีรถม้าห้าถึงหกคัน

แต่เสิ่นเสวียนกลับน้อยลงมา มีแค่รถม้าสองคันเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ทำตัวให้เป็นจุดสนใจ

"พวกติดตามมาไม่น้อยเลยจริงๆ"

"ขอบคุณมากท่านลุง" เซียวหลันยวนหยักหน้าให้เขา

นี่เป็นครั้งแรก ที่เขารู้ว่าพิษในครั้งนั้นใครเป็นคนวาง

ครั้งเมื่อยังเด็ก พูดกันว่าเป็นฝีมือลัทธิเทพทำลายล้าง ส่วนต่อมาครั้งนั้น คือพันธมิตรยาลูกกลอน

แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าตนเองทำไมจึงไปขัดหูขัดตาสองสำนักนี้ และเขาก็ยังเด็กขนาดนั้นก็ยังจะวางยาพิษเอาชีวิตเขา

เซียวหลันยวนรู้สึกว่า น่าจะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ไท่ซ่างหวงทิ้งไว้ให้เขา

บางที รอจนเขาพบสิ่งของเหล่านั้น ปริศนาอาจจะไขกระจ่าง ดังนั้นการเดินทางไปเขาอวี้เหิงครั้งนี้จึงสำคัญมาก

ระหว่างทาง ฟู่จาวหนิงก็ฝังเข็มรักษาพิษให้กับเสิ่นเสวียนอย่างสุดกำลัง พยายามทำให้ร่างกายเขาดีขึ้นมาหน่อยในช่วงเวลาระหว่างทางนี้

เจ็ดวันต่อมา พวกเขาก็แยกทางกัน