อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 682

"ไม่รู้ว่าท่านลุงครั้งนี้จะเจออุปสรรคมากไหม"

ฟู่จาวหนิงส่งเสิ่นเสวียน กลับไปบนรถม้าพร้อมเซียวหลันยวน แต่ก็ยังกังวลอยู่บ้าง

"เขารับมือได้ ไม่ต้องกังวลจนเกินไปหรอก"

"หลักๆ คือสุขภาพเขายังไม่ได้ดีขึ้นอย่างสมบูรณ์"

"เจ้าไม่ใช่ว่าให้ยาไปตั้งมากมายแล้วหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น เขายังทิ้งองครักษ์อีกหกคนให้ติดตามมา ถึงตอนนั้นเจ้าสกัดยาแล้วให้พวกเขาส่งไปก็ยังได้"

เสิ่นเสวียนเองก็ทิ้งองครักษ์วิชายุทธ์ยอดเยี่ยมไว้ให้ฟู่จาวหนิงถึงหกคน พอบวกกับคนคุ้มครองเรือนที่ตนเองพามาอีกสองคน และยังมีเฉินซานอีก นางก็มีคนแล้วถึงเก้าคน

เสิ่นเสวียนคิดอะไรอยู่เขาเองก็เข้าใจ

แค่ให้ข้างกายฟู่จาวหนิงมีคนอยู่ ไม่ใช่เอาแต่พึ่งพาเขา เช่นนี้นางก็จะยิ่งมีการรับประกัน และรู้สึกปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

หรือก็คือ เขายังไม่ถูกเชื่อมั่นอย่างสนิทใจนั่นเอง

แต่ว่าเซียวหลันยวนเองก็ไม่สนใจ

ที่เขาโดนวางยาพิษตอนเด็กในครั้งนั้น ก็มีการยืนยันจากปากผู้บัญชาการกองธงมู่แล้วว่าเกี่ยวข้องกับลัทธิเทพทำลายล้าง

ช่วงนี้พวกเขาเองก็ตรวจสอบฮูหยินอาวุโสโหวจวิ้นอันกับคนข้างกายนางแล้ว ที่บังเอิญก็คือ สาวใช้ที่ติดตามฮูหยินอาวุโสเข้าวังในตอนนั้น หรือก็คือคนที่สวมชุดที่ว่าแล้วพบกับฟู่หลินซื่อ นางตายไปแล้ว

แต่นางคือคนที่ถูกฮูหยินอาวุโสรับมาอยู่ข้างกายด้วยตนเองในช่วงหลัง ตอนนั้นสาวใช้คนนั้นบอกว่าที่บ้านสามีของตนเองเกิดเรื่องเศร้าขึ้น เหลือนางอยู่เพียงคนเดียว

ตอนนี้ดูท่าน่าจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา

จวนโหวจวิ้นอันตอนนี้ก็เกี่ยวข้องกับลัทธิเทพทำลายล้าง และเป็นไปได้ว่าจะถูกสาวใช้คนนั้นล่อลวงเข้าไป

ตอนนี้เพราะเรื่องโง่ๆ ที่โหวจวิ้นอันก่อขึ้น ตำแหน่งก็สูญสิ้น ถูกลดขั้นเป็นสามัญชน ริบจวนโหวกลับไป ทั้งครอบครัวล้วนย้ายออกไปอยู่นอกเมืองหลวงกันหมด

สาวใช้คนนั้นในเมื่อตายไปนานแล้ว เบาะแสนี้ก็ขาดไปเรียบร้อย

เซียวหลันยวนรู้สึกประหลาดหน่อยๆ ตอนนั้นคนของลัทธิเทพทำลายล้างร้ายการเสียขนาดนี้ แทรกตัวเข้าไปในวังได้แล้ว แล้วยังสามารถวางยาพิษใส่องค์ชายอย่างเขาได้ด้วย ต่อมาทำไมจึงไม่เดินหน้าต่อ แต่กลับหลบหนีไป?

องค์จักรพรรดิฮองเฮาทั้งสองคนไม่แน่ว่าจะมีความคิดเดียวกันต่อเรื่องนี้ ดังนั้นจึงมีคนกลุ่มหนึ่งขององค์จักรพรรดิ และยังมีกลุ่มเล็กที่น่าจะเป็นฮองเฮาแอบส่งตามมา

นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีกลุ่มอื่นอีกสามสี่กลุ่ม ยังมองไม่ออกชั่วคราวว่าใครเป็นคนส่งเข้ามา

แต่เป้าหมายพวกเขาน่าจะเป็นสิ่งเดียวกัน

มาดูว่าไท่ซ่างหวงทิ้งอะไรเอาไว้กันแน่ จากนั้นก็ดูว่ามีโอกาสช่วงชิงมาไหม

องค์จักรพรรดิทางนั้นอาจจะมีอีกความคิดหนึ่ง ถ้าหากไม่สะดวกชิงมาก็ทำลายทิ้งไปเลย

ดังนั้นพวกเขาตอนนี้จึงเหมือนกับซาลาเปาที่หวานหอม มีคนมากมายจับจ้อง และพุ่งออกมากัดฉีกได้ตลอดเวลา

"ให้พวกเขาตามไปก่อน"

เซียวหลันยวนหยิบแผ่นที่มากางให้นางดู เขาชี้ไปยังหุบเขาแห่งหนึ่งในนี้

"ข้าคิดว่าที่นี่เหมาะจะลงมือ ถ้าหากตอนนี้ยังมีคนคิดจะเอาชีวิตข้า ที่นี่น่าจะเหมาะที่สุดสำหรับการลงมือ"