อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 685

"ถ้าหากจะปกป้องชีวิตข้าเช่นนี้จริงๆ ก็ใช้ใบหน้าเถอะ"

เซียวหลันยวนแม้ว่าในใจจะเจ็บปวด แต่เขาไม่ใช่คนอ่อนแอแบบนั้น ตัดสินใจออกมาทันที

"ยอมให้ใบหน้านี้ยับเยินไป ก็ยังดีกว่าทำให้ข้าเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิต" เซียวหลันยวนอธิบาย "ขอแค่ข้ายังขยับตัวได้อย่างอิสระ เผื่อถ้าเจ้าต้องการให้ข้าช่วยอะไร ข้าก็ยังช่วยเหลือได้ทันท่วงที"

ถึงอย่างไร เขาก็ยังสวมหน้ากากไปหานางได้

ฟู่จาวหนิงฟังคำพูดเขาแล้วรู้สึกแปลกๆ

ด้วยระยะห่างระหว่างพวกเขา เขาต้องมาหาอย่างทันท่วงที?

ความหมายของคำพูดเขา ก็คือหลังจากนี้พวกเขาจะไม่อยู่ด้วยกันแล้วหรือ?

"เซียวหลันยวน ท่านหมายความว่าอย่างไร?"

"ข้าก่อนหน้านี้อันที่จริงก็เจอกับหมอเทวดาหลายคนในงานประชุมหมอใหญ่" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น "พวกเขาเคยหารือกันแล้ว ถ้าหากติดไปแล้วพักหนึ่งก็จะแก้ไม่ได้ สามารถใช้ยาผสานเข้ากับกำลังภายใน บีบให้มาอยู่ที่ขาทั้งสอง เช่นนี้ขาทั้งสองจะใช้การไม่ได้ เดินเหินก็ไม่ได้ แต่รักษาชีวิตไว้ได้"

ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้ว

"ดังนั้น ถ้าหากมีวันหนึ่งเจ้าต้องการจะรักษาชีวิตข้าไว้เช่นนี้ ก็อย่าเลือกข้อนี้เลย"

"เขาไม่อยากกลายเป็นขยะที่ต้องนั่งอยู่แต่ในรถเข็นยืนไม่ขึ้นเดินไม่ได้ไป"

เช่นนี้ อย่างน้อยหลังจากนี้หากนางต้องการอะไร เขาก็ยังสามารถสวมหน้ากากแล้วไปอยู่ข้างกายนางได้ คอยปกป้องนาง

"หน้าตาไม่ได้สำคัญเท่ากับขาทั้งสอง"

ฟู่จาวหนิงคิดแล้วก็พยักหน้า

เทียบกับใบหน้าหนึ่งแล้ว การเดินเหินได้อิสระก็ล้ำค่ากว่า

"ดังนั้น ถ้าหากใช้วิธีการนี้จริง หน้าของข้าก็จะเละเทะทั้งหมดเลยใช่ไหม?"

เซียวหลันยวนพูด พลางยื่นมือมาลูบหน้าด้านนั้นของตนเอง

หรือก็คือ ถ้าหากไล่พิษไปยังจุดหนึ่ง แล้วสละใบหน้านี้ไป ก็เป็นไปได้ว่าทั้งใบหน้าอาจจะมีแต่แผลเป็นนี้

ตอนนี้เขายังมีครึ่งใบหน้าปากทั้งหมดกับคางที่ยังมองเห็น ถึงตอนนั้นถ้าทั้งใบหน้าล้วนมีแต่แผลเป็น ก็คงจะเหมือนผีไม่ผิดเพี้ยนแน่

ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาจะยังยืนอยู่ข้างนางได้ไหมนะ?

จะทำให้คนทั้งหมดหัวเราะใส่นางที่มาแต่งงานกับผู้ชายน่าเกลียดไหม?

หรือว่าอาจจะตายได้ตลอดเวลา

"อืม เจ้าพูดมาก็ถูก ไม่ควรไปสนใจมัน"

เซียวหลันยวนยิ้มๆ

แต่หลายวันนับจากนี้ ฟู่จาวหนิงสัมผัสได้อย่างชัดเจน เหมือนเขาจะเปลี่ยนไปแล้ว

เดิมทีตอนอยู่ด้านนอกพวกเขาจะนั่งรถม้าคันเดียวกัน ตอนที่อยู่ในโรงเตี๊ยมก็พักห้องเดียวกัน แต่ตอนนี้เขาจับแยกกันเสียแล้ว