อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 727

จะจับฟู่จาวหนิง ก็ต้องดูว่านางสำคัญแค่ไหนในใจอ๋องเจวี้ยน

"อ๋องเจวี้ยน เป็นห่วงฟู่จาวหนิงขนาดนั้นเลยหรือ?" ฮองเฮาถามคำถามนี้ออกมา

"ช่วงนี้ จวนชินอ๋องเซียวก็วุ่นวายเสียจนไม่ติดต่อใครทั้งนั้น" นางกำนัลอาวุโสโค้งตัวเติมน้ำชาให้กับนาง เอ่ยขึ้นเสียงต่ำว่า "เพราะพระชายาอ๋องเจวี้ยนเดิมทีเป็นคู่หมั้นของรัฐทายาทเซียว ตอนนั้นเองก็กลายเป็นที่ขบขันไปทั้งเมืองเพราะไล่ตามรัฐทายาทเซียวเพคะ"

"อืม เรื่องนี้ข้าเองก็รู้อยู่"

ตอนนั้นฮองเฮาเองก็หัวเราะเยาะฟู่จาวหนิงไปไม่น้อย เอาแต่วิ่งตามรัฐทายาทเซียวอย่างไร้ยางอาย แล้วยังคิดจะบีบให้รัฐทายาทเซียวอภิเษกด้วยอีก

"นางกับรัฐทายาทเซียวอภิเษกกันวันนั้นยังไปขวางถนนแล้วขอถอนหมั้น แล้วหันไปออกเรือนกับอ๋องเจวี้ยนแทน ไม่รู้ว่ามีคนมากขนาดไหนที่อยากเห็นนางปล่อยไก่เรื่องที่ใหญ่กว่านี้ อยากเห็นว่านางที่หน้าด้านไร้ยางอายมุดเข้าไปในจวนอ๋องเจวี้ยนสภาพนั้น จะมีจุดจบน่าเวทนาแค่ไหน"

"แต่ก็คิดไม่ถึงเลย ว่ารอไปรอมา รอจนถึงตอนนี้กลับกลายเป็นจวนชินอ๋องเซียวเสียเองที่ปล่อยไก่ รัฐทายาทเซียวกับหลี่จื่อเหยาน่าเวทนายิ่งกว่า ได้ยินว่ารัฐทายาทเซียวเมื่อวานนี้ไปในห้องภรรยารอง ผลคือภรรยารองคนนั้นจู่ๆ ก็คลั่งขึ้นมาเหมือนคนบ้ากัดเขาไปทีหนึ่ง"

"มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?" ฮองเฮาคิดไม่ถึงเรื่องนินทาใหม่นี้เลย "ภรรยารองคนนั้นไปเอาความกล้ามาจากไหนกัน? ข้าได้ยินว่า ภรรยารองคนนี้เป็นลูกสาวอนุภรรยาของนายท่านหลิ่ว เป็นแม่นางที่อ่อนโยนมากเลยนี่นา ทำไมจึงไปกัดรัฐทายาทเซียวเข้ากัน?"

"ดังน้นจึงเป็นเรื่องขึ้นมา อนุภรรยาหลิ่วคนนี้จึงไปคุกเข่าร้องห่มร้องไห้ต่อหน้าชินอ๋องเซียวเพื่อขอความเป็นธรรม ให้จวนชินอ๋องตรวจสอบ บอกว่าจะต้องเป็นหลี่จื่อเหยาที่วางพิษใส่นางแน่ พอนางติดพิษก็เลยมีสภาพเป็นแบบนั้นไป"

"หลี่จื่อเหยากล้าวางยาพิษด้วยหรือ?"

"ฮองเฮา บิดานางคือหมอเทวดาหลี่นะ หมอเทวดาหลี่ช่วงนี้ก็พักอยู่ที่จวนชินอ๋องเซียวด้วย ถ้าเขาจะช่วยวางยาก็ไม่ใช่เป็นเรื่องง่ายๆ หรือ?"

ฮองเฮาหน้าขรึม รู้สึกเริ่มดูถูกหมอเทวดาหลี่ขึ้นมา

"หมอเทวดาหลี่เองก็ตกต่ำไปแล้วจริงๆ ชื่อเสียงหมอเทวดาหลี่สร้างออกมา แต่เรื่องดีดีไม่ไปทำ วันวันเอาแต่ช่วยลูกสาวเอะอะมะเทิ่งอยู่ที่เรือนหลังหรือ? นี่มันอะไรกัน!"

ฮองเฮาเองก็ไม่ค่อยพอใจกับความไม่เอาถ่านของหมอเทวดาหลี่อยู่เหมือนกัน

"พอมาดูฟู่จาวหนิง นางรักษาคนไปไม่น้อย ตอนนี้ลือกันไปแล้วว่าวิชาแพทย์ของนางยอดเยี่ยมเกินใคร ดีกว่าหมอเทวดาหลี่เสียอีก!" ฮองเฮาคิดถึงจุดนี้ก็รู้สึกโมโหขึ้นมา "เขากลับสะกดฟู่จาวหนิงในด้านวิชาแพทย์ไม่ได้เสียอย่างนั้น!"

เซียวหลันยวนคนผู้นั้นเย็นชา จะไปมีความรักอะไรกับลูกสาวของคู่แค้นกัน?

"ยิ่งไปกว่านั้นหลายวันนี้ ผู้เฒ่าฟู่ยังเข้าไปอยู่ในจวนอ๋องเจวี้ยนด้วยใช่ไหม?"

พูดถึงเรื่องนี้ ฮองเฮาก็โมโหขึ้นมาแล้ว

นางเดิมทีคิดจะหาคนไปทำให้ผู้เฒ่าฟู่โมโหตอนที่ฟู่จาวหนิงไม่อยู่ในเมืองหลวงเสียหน่อย ผลคือเขากลับเข้าไปอยู่ในจวนอ๋องเจวี้ยนเสียแล้ว

อ๋องเจวี้ยนไม่อยู่ที่จวน แต่ก็ทิ้งองครักษ์เงามังกรเอาไว้

ไม่มีเหตุผลที่เพียงพอ นางไม่สามารถสั่งคนไปรับผู้เฒ่าฟู่พาเข้ามาในวังได้

ถึงอย่างไรที่นั่นก็จวนอ๋องเจวี้ยนนะ เอาจริงๆ ถ้าไม่มีเหตุผลที่ทำให้ยืนได้มั่นคงล่ะก็ นางเองก็ไม่กล้าจะไปผิดใจกับเซียวหลันยวนจริงๆ