อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 739

หลังจากลู่ทงกับเจิ้งหยางออกไปได้ไม่เท่าไร ก็มีองครักษ์ลับกลับเข้ามารายงานเซียวหลันยวน

"ท่านอ๋อง ตรวจสอบพบมาเรื่องหนึ่ง"

"ว่ามา"

"ตระกูลลู่กับตระกูลเจียในอดีตเคยช่วยเหลือคุณชายใหญ่ตระกูลฟู่ไว้ หรือก็คือตอนที่เขาจะพาฟู่หลินซื่อหนีออกไป"

"อื๋อ?" เซียวหลันยวนพอได้ยินข่าวนี้ก็ประหลาดใจขึ้นมา

เขาอันที่จริงตอนที่ลงมาจากเขาเมฆอรุณก่อนหน้านี้ก็ให้คนไปตรวจสอบตระกูลลู่กับตระกูลเจิ้งแล้ว แต่เพราะภายหลังเรื่องเยอะเกินไป เรื่องนี้จึงวางไว้ข้างๆ ไม่ได้ไปถามไถ่ต่อชั่วคราว

ตอนนี้จึงสั่งให้ตรวจสอบอย่างละเอียดจากเบาะแสที่ตรวจเจอขึ้นอีกครั้ง แล้วก็ได้ผลลัพธ์มาเช่นนี้

"ไปช่วยไว้อย่างไรกัน?"

"ตระกูลลู่กับตระกูลเจิ้งอันที่จริงก็เข้าช่วยเหลืออย่างไม่ตั้งใจ พวกเขาเองอาจจะยังไม่รู้เรื่องนี้ ในอดีตไม่กี่วันนั้น ทั้งสองตระกูลนัดกันออกไปเที่ยวที่เจียงหนาน ทั้งสองตระกูลออกจากเมืองหลวงพร้อมกัน ผ่านเมืองชิงเหยา ต่อมาก็จ้างเรือใหญ่ด้วยกัน"

องครักษ์ลับเอ่ยต่อ "ที่พวกเราตรวจสอบพบ ในตอนนั้นคุณชายใหญ่ฟู่กับฟู่หลินซือออกจากเมืองหลวง คิดว่าน่าจะติดขบวนรถม้าของตระกูลผู้ดีไหนสักตระกูล แฝงตัวแล้วออกไป ตอนนี้พอเอาเบาะแสหลายเรื่องมารวมกัน ก็พบว่าเวลานั้นเหมาะเหม็งกันพอดี"

"ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลลู่เจิ้งตอนนั้นในบ้านมีคนทำงานที่ค่ายคุ้มครองเมืองกับจุดพักม้าพอดี รถม้าที่พวกเขาเดินทาง เป็นไปได้ว่าจะตรวจสอบอย่างหละหลวมมากที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นช่วงเวลาดังกล่าวพวกเขาต้องเดินทางไกลพอดี จึงสามารถพาสามีภรรยาตระกูลฟู่ออกจากจากการจับกุมได้"

"ตอนนี้มีคนคิดจะสังหารลู่ทงกับเจิ้งหยาง น่าจะมีคนคิดใส่ร้ายท่านอ๋อง จากนั้นค่อยยุแยงตะแคงรั่วความสัมพันธ์ระหว่างท่านอ๋องกับคนเหล่านั้น มีคนตรวจสอบเบาะแสนี้เจอ สังหารสายเลือดตรงไปหลายตระกูล ถึงตอนนั้นถ้าเรื่องที่เคยช่วยสามีภรรยาตระกูลฟู่ออกจากเมืองหลวงถูกเปิดโปงขึ้นมา เช่นนั้นพวกเขาก็เท่ากับเป็นคนที่ช่วยทำความผิด พูดได้ว่าเป็นศัตรูของท่านอ๋องไปด้วย"

"เช่นนั้นการตายของสายเลือดพวกเขา ก็อนุมานได้ว่าท่านอ๋องล้างแค้นพวกเขาคืน"

พอฟังถึงจุดนี้ เซียวหลันยวนก็ขมวดคิ้ว

"ไร้สาระ"

คำพูดนี้ไม่แน่นหนาพอ

เขาถ้าหากคิดจะแก้แค้น แล้วจะไปสังหารลู่ทงกับเจิ้งหยางทำไมกัน?

ชิงอีฟังถึงตรงนี้ ก็รู้สึกกังวล

"ท่านอ๋อง อีกฝ่ายถ้าหากคิดจะยุแยงตะแคงรั่วท่านกับเหล่าผู้สูงศักดิ์จริง ที่เพ่งเป้ามาก็ไม่น่าจะใช่แค่ตระกูลลู่กับเจิ้ง"

"อืม แน่นอนว่าไม่ใช่ ถึงตอนนั้นยังมีตระกูลโม่ ตระกูลเสิ่น และอาจจะยังมีเครือพระญาติอีกด้วย พอเอาเรื่องแต่ละเรื่องมาต่อกัน ก็ทำเอาข้ากับพวกเขาขัดแย้งกันจนไม่สนใจกันแล้ว ถ้าจะบีบให้ข้าส่งของออกมาจริง ก็คงไม่มีใครลุกขึ้นมายืนพูดดีดีให้กับฝั่งของข้าหรอก"

"เช่นนั้นจะใช่องค์จักรพรรดิไหม?" ชิงอีถาม

เมื่อเป็นเช่นนี้ คนที่ได้ผลประโยชน์ก็คือองค์จักรพรรดิ

"ก็ไม่แน่" เซียวหลันยวนส่ายหัว

องค์จักรพรรดิแม้จะโง่เง่า แต่เพราะเขาสมัยก่อนนั้นอยู่กับไท่ซ่างหวงโดยตรง รับความประสงค์จากไท่ซ่างหวงมา และยังถูกบีบให้รับปาก เขารู้ดีว่าของเหล่านี้ไม่ใช่ว่าจะบีบแล้วนำกลับไปได้ง่ายๆ

กลับกันเจ้าพวกคนโง่ที่ไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบาง คิดแต่ว่าจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ คิดว่าแค่นี้จะบีบให้เขาส่งตราประทับแคว้นเจากับองครักษ์เงามังกรออกไปได้