อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 765

ผุ้เฒ่าฟู่เองก็คอยข่าวคราวสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินอยู่ตลอด

"ท่านปู่ ตอนนี้พกวเราตรวจสอบเรื่องครั้งนั้นมาได้ส่วนหนึ่งแล้ว แต่ยังต้องตรวจสอบต่ออีก"

ฟู่จาวหนิงคิดคิดแล้วจึงรู้สึกว่าควรปลอบใจผู้เฒ่าฟู่เสียหน่อย "พิษในอดีตตอนนั้น เป็นสิ่งที่กลุ่มสำนักที่ชื่อว่าลัทธิเทพทำลายล้างวางลงมา หรือก็คือกลุ่มสำนักที่วางยาพิษใส่จงเจี้ยนนั่นเอง ตอนนี้พวกเราต้องตรวจสอบจุดนี้ ว่าพ่อแม่ของข้าในอดีตได้ไปเข้าร่วมกลุ่มสำนักนี้หรือไม่"

ผู้เฒ่าฟู่พอได้ยินคำพูดนางก็ตื่นเต้นขึ้นมา

"จริงหรือ? เช่นั้นถ้าหากตรวจมาได้ว่าพวกเขาไม่ได้เข้าร่วมลัทธิเทพทำลายล้าง ก็อธิบายได้ว่าเรื่องนั้นไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาใช่ไหม?"

"โดยพื้นฐานคือใช่"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า "ดังนั้นท่านปู่เองก็ต้องคิดอย่างละเอียดด้วย ตอนนั้นพวกเขามีเจอกับคนแปลกๆ บ้างไหม พูดอะไรมาบ้าง อย่างเช่นในบ้านจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หลังจากนี้จะมีอนาคตแบบนั้นแบบนี้"

"คำพูดเหล่านี้พ่อแม่เจ้าไม่เคยพูดเลย"

ผู้เฒ่าฟู่ยืนยันจุดนี้ออกมาทันที

เขาถอนหายใจ มองฟู่จาวหนิง "ที่เจ้าถามเรื่องนี้ นั่นเพราะเจ้าไม่เคยเจอพ่อแม่ของเจ้า แล้วหลายปีนี้ข้าเองก็ไม่ค่อยเอ่ยถึงพวกเขากับเจ้าเท่าไรนัก"

"ท่านปู่เองก็คิดว่าพวกเขาไม่น่าจะเข้าร่วมกับลัทธิเทพทำลายล้างเหมือนกันใช่ไหม?"

พอได้ยินคำถามนี้ของฟู่จาวหนิง ผู้เฒ่าฟู่ก็ประหลาดใจ "หรือว่ามีใครคิดว่าเขาก็ไม่น่าจะเข้าร่วมลัทธิอะไรนี้ด้วยหรือ?"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าท่านปู่เองก็จับจุดสำคัญได้แล้ว

นางครุ่นคิดครู่หนึ่ง "เซียวหลันยวนน่ะ"

"โอ๋?" ผู้เฒ่าฟู่ตกตะลึงไป

อ๋องเจวี้ยนกลับเชื่อมั่นตัวฟู่จิ้นเชินหรือ? พวกเขาอาจจะไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนก็ได้ ตอนนั้นอ๋องเจวี้ยนยังไม่รู้ความเลยด้วยซ้ำ

"เขาพูดว่าอย่างไรกัน?"

"เขาบอกว่าพ่อของข้าเป็นคนที่หยิ่งทะนงและมีความสง่างามถึงกระดูกดำ ยิ่งไปกว่านันยังฉลาดเฉลียว ไม่มีทางถูกใครกล่อมง่ายๆ จนไปเข้าร่วมกลุ่มสำนักชั่วร้ายแบบนั้น"

พอคำนวณเวลา ก็น่าจะได้รับจดหมายจากเสิ่นเสวียนแล้ว

ไป๋หู่พยักหน้า ยื่นส่งกระดาษจดหมายออกมา

"คุณหนูจาวหนิง ฮูหยินอาวุโสป่วยหนัก ท่านพ่ออยากเชิญเจ้าไปที่ต้าชื่อหน่อย..."

ฟู่จาวหนิงรีบอ่านจดหมายจนจบ ขมวดคิ้ว เขามองไปทางท่านผู้เฒ่าฟู่

นี่ ถึงแม้จะเคยคิดว่าอาจจะต้องไปที่ต้าชื่อสักเที่ยวหนึ่ง แต่จากแผนการเดิมของนางยังไม่ได้ต้องไปเร็วขนาดนั้น เพราะเรื่องทางนี้ของนางยังจัดการไม่เสร็จ

แต่ตอนนี้ไท่ไท่อาวุโสเสิ่นป่วยหนัก เสิ่นเสวียนเองก็เอ่ยปากให้นางไปหา เช่นนั้นก็วิกฤติขึ้นมาจริงๆ แล้ว

ผู้เฒ่าฟู่เองพอได้ยินไป๋หู่พูด "นี่คือต้องไปต้าชื่อหรือ?"

"น่าจะต้องไปเสียรอบหนึ่งแล้ว" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

"นั่นมัน"