อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 766

ผู้เฒ่าฟู่เองก็ดูลังเลเอามากๆ ใจเขาก็ห่วงฟู่จาวหนิง ครั้งนี้เพิ่งจะกลับมาสองวันเอง ยังไม่ได้พักผ่อนให้ดีดีเลย

ไปต้าชื่อ ต้องไปช่วยชีวิตคนป่วย นั่นก็เป็นเรื่องเร่งด่วนเอามากๆ จะพักผ่อนก็ไม่ได้อีก?

"ร่างกายของเจ้าจะไหวไหม?"

"ข้าไม่เป็นไร แต่ท่านปู่ทางนี้"

"ข้าไปรอเจ้าที่บ้านได้ ไม่เป็นไร" ผู้เฒ่าฟู่แม้จะกังวลนาง ไม่อยากให้นางไปไหนไกล แต่เห็นท่าทีของนางแล้วเหมือนตัดสินใจเรียบร้อยว่าจะไปต้าชื่อ จะว่าไปนั่นก็เป็นยายของนางด้วย ไม่ไปก็คงจะไม่ได้

"แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าจะเร่งออกไปเช่นนี้" เจาจะไปทันไหม

ฟู่จาวหนิงเองก็อ่านจดหมายอีกรอบ

"ท่านลุงบอกว่าเขาอยู่ทางนั้นหาหมอมีชื่อจากสมาคมหมอใหญ่ได้แล้ว จะคอยรักษาไท่ไท่อาวุโสไปก่อน ข้าจะจัดการเรื่องทางนี้ให้เสร็จแล้วค่อยออกเดินทาง"

นางคิดว่าถ้ามีหมอก็ยังสามารถยื้อสถานการณ์ไท่ไท่อาวุโสเสิ่นให้มั่นคงได้ ถ้าหากอาการป่วยถึงจุดวิกฤตแล้วจริงๆ นางจะเร่งเดินทางไปอย่างไรก็คงไม่ทันการ

เส้นทางจากแคว้นเจาไปต้าชื่อเองก็ไกลแสนไกล ไม่ใช่ว่าวันสองวันจะไปถึง

"ได้ ข้าทางนี้ก็รู้จักหมออยู่หลายคน คิดแล้วน่าจะพอทำให้อาการของไท่ไท่อาวุโสคงที่ได้อยู่ เพียงแต่ไม่แน่ว่าจะรักษาให้ดีขึ้นได้" ไป๋หู่เอ่ยขึ้นข้างๆ

"ไป๋หู่ เจ้าเตรียมตัวเสียก่อน ถึงเวลาพวกเราจะได้ไปเปลี่ยนม้าระหว่างทาง ในเมื่อต้องเร่งเดินทาง เช่นนั้นขี้ม้าไปเองก็พอแล้ว"

รถม้าจะอย่างไรก็ไม่ได้เร็วไปกว่าขี่ม้า

"คุณหนูจาวหนิง ขี้ม้าไปต้าชื่อนั่นลำบากมาก"

ไป่หู่อดพูดขึ้นมาไม่ได้

""ไม่เป้นไร ถึงตอนน้้นข้าก็พักผ่อนให้มากกว่าหน่อยก็พอแล้ว พวกเจ้าไปเตรียมตัวเถอะ ควรจะเอาอะไรไหปก็อย่าให้ตกหล่น

"ขอรับ"

ในเมื่อฟู่จาวหนิงตัดสินใจแล้ว ไป๋หู่เองจึงไม่ลังเล หมุนตัวออกไปทันที

อันชิงรีบเดินเข้ามา

ฟู่จาวหนิงพานางมาที่เรือนเจียนเจีย หงจั๋วยกน้ำชาเข้ามา จากนั้นจึงถอยออกไป

"ชิงชิงช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ดี ดีมากเลย แล้วก็" อันชิงดูอายหน่อยๆ แต่ก็ยังกล้าพูดออกมา "พี่ชายข้าช่วยข้าหาคู่ให้คนหนึ่ง"

"หมายถึงแต่งงานหรือ?"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกแปลกประหลาด เวลานี้ถ้าจะมีคนมาแต่งงานกับอันชิงก็น่าจะไม่เลวอยู่ เพราะคราวนี้แล้วโหวอาวุโสน้อยอี้ก็ก่อเรื่องไว้ใหญ่เสียขนาดนั้น คนทั้งเมืองล้วนลือกันว่าอันชิงเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว แม้ว่าต่อมาเรื่องจะสงบลง แต่ก็มีคนมากมายที่รู้สึกว่ามีเรื่องน้อยลงก็ทุกข์น้อยลง

การพัวพันของอันชิงกับโหวอาวุโสน้อยอี้ทำให้คนถอยหนี

เดิมทีนางยังคิดว่าเรื่องต้องผ่านไปสักปีถึงสองปีก่อนจึงสงบ คิดไม่ถึงว่าอันชิงตอนนี้จะมีเรื่องงานแต่งงานเข้ามาแล้ว

"ใช่แล้ว พี่ชายข้าบอกว่าเขาเป็นคนที่ไม่เลวเลย ที่บ้านก็ดูดี พ่อแม่ข้าเองก็เห็นด้วย พี่ชายบอกว่าจะจัดให้ข้าได้พบกับอีกฝ่ายเสียหน่อย แต่ข้าก็ไม่ค่อยกล้าไป จะได้ไหม จะได้ไหมถ้าจะขอเชิญพระชายาไปด้วยกันกับข้า?"