อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 794

น่าจะเพราะคนของเผ่าเฮ่อเหลียนได้ยินความลับอะไรบางอย่างจากคนของลัทธิเทพทำลายล้าง แม้พวกเขาไม่อยากจะร่วมลัทธิเทพทำลายล้าง แต่ก็หวั่นไหวต่อความลับนั้นเสียแล้ว

กระทั่งต้องออกปฏิบัติการ

"เผ่าเฮ่อเหลียนคุกคามแคว้นเจา องค์จักรพรรดิไม่มีทางยอมแน่"

"เช่นนั้นก็เจรจาไม่สำเร็จหรือ?"

"ขุนพลทางนี้ยังพูดเรื่องเฮ่อเหลียนเฟยต่อ คนในเมืองตอบโต้กลับมาว่า พวกเขาตรวจสอบชัดเจนแล้ว เฮ่อเหลียนเฟยไม่ใช่สายเลือดของราชาเฮ่อเหลียน ฮูหยินรองนำสายเลือดราชาออกไปมั่ว ลอบคบชู้กับคนอื่น ทรยศต่อราชาเฮ่อเหลียน ถูกราชาเฮ่อเหลียนสังหารด้วยมือตนเองไปแล้ว"

"พรวด！ อะไรนะ?"

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินหน้าก็เปลี่ยนสี

"ฮูหยินรอง ก็คือแม่ของเสี่ยวเฟย เสี่ยเฟยออกมาได้ไม่เท่าไร นางก็ถูก่ลดขั้นลงมาเป็นฮูหยินรอง มีคนขึ้นไปแทนที่แล้ว" เซียวหลันยวนตอบ

เรื่องนี้เขาเองก็ไม่คิดจะบอกกับเฮ่อเหลียนเฟย ก็เพราะยังคิดไม่ออกว่าจะบอกเขาอย่างไร

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นั่นก็เคนที่เรียกเขาว่าพี่เขยนะ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นน้องชายของฟู่จาวหนิงอีก

"ข้าเองก็เพิ่งได้จดหมายเมื่อสองวันก่อน อันที่จริงก็เตรียมจะบอกกับเจ้าแล้ว"

"ดังนั้น แม่ของเสี่ยวเฟยก็ตายแล้วหรือ?"

"ใช่"

"เรื่องนี้ ให้ข้าไปบอกกับเขาเองเถอะ" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

เซียวหลันยวนกลับส่ายหัว "ให้ข้าบอกไม่ดีกว่าหรือ?"

"ท่านจะไป?"

"เสี่ยวเฟยเองก็เป็นลูกผู้ชาย บางทีถ้าอยู่ต่อหน้าเจ้าเขาก็คงไม่กล้าแสดงความอ่อนแอออกมา ยิ่งไปกว่นั้นเขาก็เพิ่งจะกลับมาหาพวกเจ้า ตอนนี้ยังไม่แน่ว่าจะมีความรู้สึกปลอดภัยเพียงพอ ถ้าหากเขากังวลมากเกินไปจากการตายของแม่ จะทำให้พวกเจ้ารู้สึกว่าเขากับแม่มีความรู้สึกลึกซึ้งมากเกินไปไหม?"

บางทีพอถึงตอนนั้น เขาอาจจะกังวลขึ้นบ้าง กลัวว่าฟู่จาวหนิงจะคิดว่าการที่เขาอยู่กับแม่ มีความรู้สึกดีกว่าการอยู่กับพวกเขามาก ถึงตอนนั้นฟู่จาวหนิงอาจจะคิดว่าเขาเป็นคนที่คนอื่นเลี้ยงมาจริงๆ แล้วถ้าทำตัวเหินห่างขึ้นมาจะทำอย่างไรกัน?

ความดีงามทั้งหมดที่ไท่ซ่างหวงให้ความสำคัญกับเขา ก็จะนำเอาความริษยาและการทำร้ายจากพวกองค์ชายและพระชายา

ยากเหลือเกิน

ดังนั้นเขาจึงรู้สึกไวต่อเรื่องพวกนี้หน่อยๆ หรือ?

เซียวหลันยวนพอเห็นนางไม่ค้าน ก็เงยหน้าขึ้น มองเห็นความสงสารเล็กๆ ในสายตาของนาง

"เจ้าไม่ใช่กำลังสงสารข้าหรอกใช่ไหม? ข้าไม่เป็นไร"

"คิดเยอะเกินไปแล้ว" ฟู่จาวหนิงคีบปลาชิ้นใหญ่ให้เขา "กิน รีบกินแล้วท่านก็ไปบอกเสี่ยวเฟยเสีย"

ส่วนตัวนางก็ก้มหน้าก้มตากินต่อ

เซียวหลันยวนยิ้มๆ

หลังจากมื้ออาหารเขาก็ไปหาฟู่จาวเฟย