อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 828

"องค์หญิงหนานฉือบอกว่า นางรังเกียจหญิงสาวสับปลับหน้าเนื้อใจเสืออย่างพระชายาอ๋องเจวี้ยนมาก" หวางต้าหลางเอ่ยขึ้น

องค์จักรพรรดิมองไปทางผู้ตรวจการอัน "อันอ้ายชิง ความหมายเป็นเช่นนั้นหรือ?"

อันเหนียนพยักหน้า สีหน้าเย็นชาลงมา

อันชิงแทบจะลุกขึ้นยืน

ไร้สาระ องค์หญิงหนานฉือทำไมถึงต้องพูดไร้สาระเช่นนี้? พี่สาวจาวหนิงไม่ใช่หญิงสาวที่สับปลับหน้าเนื้อใจเสือเสียหน่อย!

คนอื่นๆ กลับมีสีหน้าเหมือนชมมหรสพขึ้นมา

"หน้าเนื้อใจเสือ? สับปลับ?" เซียวหลันยวนค่อยๆ เอ่ยขึ้น "องค์หญิงหนานฉือไม่ชินกับกับดินฟ้าอากาศ ไม่ชินจนสมงสมองกับลูกตาไปหมดแล้วหรือ? พระชายาของข้าเป็นคนที่ตรงไปตรงมาเสมอ แล้วเจ้าใช้ตาข้างไหนถึงมาบอกว่านางหน้าเนื้อใจเสือสับปลับกัน?"

อันเหนียนแปลประโยคที่อ๋องเจวี้ยนแปลออกมาทันที

องค์หญิงหนานฉือโมโห ตบโตะ ยังชี้ไปที่ฟู่จาวหนิง "คำพูดกับการกระทำไม่เหมือนกัน คิดจะหลอกองค์หญิงอย่างข้า!"

ตอนที่นางโมโห พูดจาก็รวดเร็ว อันเหนียนเองก็ตามไม่ทัน ตั้งตัวไม่ติดทีเดียว

หวางต้าหลางกับฮูหยินเริ่นตอนนี้ไม่กล้าพูดอะไรแล้ว องค์จักพรรดิไม่เรียกชื่อพวกเขา พวกเขาสองคนก็หดคอไม่พูดอะไร

ถ้าเดี๋ยวเรื่องลามมาถึงพวกเขามันน่ากลัวเกินไป

เซียวหลันยวนร้องเชอะขึ้นอีก ตอนกำลังจะพูด กลับได้ยินเสียงของฟู่จาวหนิงที่อยู่ข้างๆ ดังขึ้น

และที่ทำให้คนทั้งหมดตกตะลึงก็คือ พอฟู่จาวหนิงพูดขึ้น กลับเป็นภาษาหนานฉือ!

ยิ่งไปกว่นั้นภาษาหนานฉือของนางฟังแล้วยังราบรื่นมากด้วย น่าฟัง แตกต่างจากหวางต้าหลางกับฮูหยินเริ่นอันเหนียนที่ตะกุกตะกักแล้วยังมีสำเนียงแคว้นเจาอยู่ แทบจะไม่แตกต่างกับองค์หญิงหนานฉือเลย

"องค์หญิง ข้าอยากจะถามท่าน ล่ามสองคนนั้นก่อนหน้านี้พูดกับท่านว่าอะไร? เกี่ยวกับชุดรำนั่นหรือ? ข้าขอบอกก่อนเลยนะ ข้าดูรำชุดนั้นจบข้าก็วิจารณ์ว่ายอดเยี่ยม ดูทรงพลัง และมีอารมณ์ร่วมเป็นอย่างดี ถ้าหากท่านถามความหมายของประโยคนี้ของข้า พวกเขาสองคนแปลออกมาอย่างไรกัน?"

นางชี้ไปที่หวางต้าหลางกับฮูหยินเริ่น

สองคนนี้ถลึงตาโตเหมือนเห็นผี มองฟู่จาวหนิงไม่อยากเชื่อ

เป็นไปได้อย่างไร?

องค์หญิงหนานฉือมองไปทางหวางต้าหลางอีก ยกเท้าขึ้นถีบเขาจนคว่ำ

ฟู่จาวหนิงเป่าปากขึ้น "องค์หญิงเท่ห์จริงๆ"

เซียวหลันยวนมองนางด้วยสายตาสดใส ย้ายสายตาออกไปไม่ได้เลย

"องค์จักรพรรดิ สองคนนี้กล้าพูดโกหกต่อหน้าท่านฮองเฮาและไทเฮา รวมถึงองค์หญิงอย่างข้าด้วย ถ้าว่าตามกฎหมายของแคว้นเจาพวกท่าน ต้องจัดการอย่างไรหรือ?" องค์หญิงหนานฉือมองไปทางองค์จักรพรรดิ โทสะเต็มใบหน้า

ฟู่จาวหนิงใช้ภาษาแคว้นเจาแปลออกมา

เซียวหลันยวนไม่รอให้องค์จักรพรรดิออกเสียง เอ่ยขึ้นเสียงเย็นชาทันที "จัดการอย่างไรน่ะหรือ? แน่นอนว่าต้องประหารทิ้ง"

หวางต้าหลางกับฮูหยินเริ่นตกใจจนฉี่แทบเล็ด ทั้งสองคนคลานตัวขึ้นมาทันที คุกเข่าลงบนพื้น โขกหัวบนพื้นอ้อนวอน

"องค์จักรพรรดิโปรดละเว้นด้วย!"

"องค์จักรพรรดิ พวกข้าไม่กล้าอีกแล้ว!"