อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 847

องค์จักรพรรดิรู้สึกว่าตนเองเจอเซียวหลันยวนอยู่บ่อยครั้ง แล้วเวลาพูดคุยกับเขา ก็เหมือนอายุตัวเองสั้นลงไปหลายปีเลย

รอจนได้รับของมา เขาแทบไม่อยากจะเห็นคนผู้นี้เลย! จริงด้วย ยังมีฟู่จาวหนิงอีก!

"สิ่งยืนยันสามชิ้นมันเปิดอะไรขึ้นมาได้หรือ? แล้วพบกับอะไรบ้าง? จะเอาแต่พูดถึงของสามชิ้นนั้นไม่ได้สิ?"

พอเห็นว่าองค์จักรพรรดิถามลำบาก พระสัสสุระจึงนำเอาน้ำใจนี้ส่งต่อไปจนสุดทาง

วันนี้ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ต้องให้อ๋องเจวี้ยนเอาสิ่งของเหล่านี้พูดออกมาให้ได้

"พระสัสสุระจะเป็นห่วงไปทำไม? ไม่ว่าสิ่งของจะเป็นอะไร นี่ก็เป็นของสกุลเซียว ไม่ใช่ของตระกูลเจียงของท่าน"

พระสัสสุระเองก็สำลักจนเจ็บหัวใจไปหมด

แค่หมู่บ้านกุยเซี่ยวถูกทำลาย ตอนนี้เจียงเจี๋ยก็เหลือแค่ลมหายใจแล้ว เองก็บอกเรื่องนี้ออกมาไม่ได้ คิดบัญชีกับอ๋องเจวี้ยนก็ไม่ได้ แล้วยังต้องคอยปิดเรื่องนี้อีก จะได้ไม่เปิดโปงตัวฮองเฮา

"อ๋องเจวี้ยนพูดถูกต้อง องค์จักรพรรดิเองก็เป็นคนตระกูลเซียวนี่นา องค์จักรพรรดิถึงอย่างไรก็ต้องรู้กระมัง?"

องค์จักรพรรดิทำท่าทำทางโบกไม้มือ "เฮ้อ เสด็จพ่อรักอ๋องเจวี้ยนเป็นพิเศษ คิดจะส่งแคว้นเจาอีกครึ่งหนึ่งให้เขา ข้าไม่กล้าพูดอะไรหรอก ถ้าเขาไม่อยากบอกก็เท่านั้น ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นพี่น้องกัน ถ้าวันไหนสุขภาพข้าไม่ไหว แล้วอ๋องเจวี้ยนขึ้นมานั่งตำแหน่งนี้ฟังเหล่าขุนนางรายงานมันก็เป็นเรื่องปกติ"

ซู๊ด

เหล่าขุนนางสูดปากกันหมด

องค์จักรพรรดิดูจะมีโทสะขึ้นมาอย่างชัดเจนแล้ว

คำพูดนี้ยังพูดออกมา ก็เกือบจะเป็นการตำหนิว่าอ๋องเจวี้ยนไม่เห็นเขาในสายตาแล้ว อาจจะมาแย่งบัลลังก์จักรพรรดิไป

บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

อันเหนียนมองอ๋องเจวี้ยนอย่างกังวลหน่อยๆ ครังนี้ชัดเจนแล้ว องค์จักรพรรดิคิดจะถามเรื่องนี้ขึ้นมา ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนไม่พูดคงออกไปไหนไม่ได้แน่

ยิ่งไปกว่านั้นองค์จักรพรรดิยังพูดถึงขนาดนี้แล้ว พวกเขายังรู้สึกว่าฝ่ามือมีเหงื่อผุดขึ้นมาเลย ไม่รู้ว่าอ๋องเจวี้ยนจะรับมืออย่างไร

องค์จักรพรรดิทำเช่นนี้จริง มันก็ไม่ใช่การถูกแทงข้างหลังหรือ?

ตอนนั้นไท่ซ่างหวงทิ้งคำสั่งเสียไว้ อ๋องเจวี้ยนเนื่องจากร่างกายอ่อนแอ ราชวงศ์บกพร่องกับเขา หวังว่าองค์จักรพรรดิหลังจากนี้จะปกป้องเขาหน่ยอ กระทั่งวังหลวงก็ยังอนุญาตให้เขาเข้าออกได้ตลอดเวลา แล้วจะไปกักบริเวณเขาอยู่ในยอดเขาโยวชิง ทั้งชีวิตไม่ต้องกลับมาเมืองหลวงหรือ?

แคว้นเจายังมีพวกจงรักภักดีหัวแข็งอยู่ไม่น้อย กลุ่มจงรักภักดีพวกนี้ ไม่ใช่แค่ปกป้องกับองค์จักรพรรดิองค์ใดองค์หนึ่ง แต่ปกป้องถึงเกียรติแห่งองค์จักรพรรดิ เป็นพลังการขับเคลื่อนแห่งราชโองการ เป็นเกียรติแห่งราชวงศ์

องค์จักรพรรดิเองก็ต้องมีกฎเกณฑ์ และต้องมีความกตัญญูด้วย จึงต้องฟังคำของไท่ซ่างหวง

ถ้าองค์จักรพรรดิทำตัวเละเทะ เอาแต่ใจตนเอง คงได้มีขุนนางเก่าบางส่วนยอมตายบนตำหนักแน่

แล้วถ้าหนักข้อขึ้น บัลลังก์จักรพรรดิของเขาก็คงจะสั่นคลอน

ดังนั้น องค์จักรพรรดิจะกล้าไม่สนใจคำสั่งเสียของไท่ซ่างหวงได้อย่างไร?

องค์จักรพรรดิหน้าอกกระเพื่อม สูดลมหายใจลึกไปหลายต่อหลายครั้ง