อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 846

ชิ้นนี้เป็นของเขา!

เมื่อคืนนี้เขาถูกยั่วโมโห จึงอยากจะกินสิ่งนี้เพื่อดับไฟเสียหน่อย ดังนั้นจึงไปกำชับพ่อครัวหลวงไว้

ตอนนี้ของวางมาอยู่ในมือเซียวหลันยวนเสียแล้ว

"ไอ้เจ้าแจ๊บๆ สีเขียวในนี้คืออะไรกัน?" เซียวหลันยวนยังลองดมดู "มีกลิ่นของชาหอมเสียด้วย?"

"เหอะๆ" องค์จักรพรรดิสีหน้าใกล้จะตึงจนไม่ไหวแล้ว "อ๋องเจวี้ยน นี่เป็นขนมที่ทำจากชาหลงจิ่งคุณภาพสูงที่เก็บมาตอนเช้าแล้วชงด้วยน้ำค้าง บวกกับเนื้อลำไยและเครื่องปรุงดอกกุ้ยกับรากบัวบด มีชื่อว่ามรกตเสวย"

"องค์จักรพรรดิช่างรอบรู้เสียจริง เช่นนั้นข้าขอชิมหน่อย"

เซียวหลันยวนกัดขนมชิ้นค่อนข้างใหญ่นั้นไปคำหนึ่ง ด้านในมีความใสสะอดอยู่จริงๆ หอมสดชื่นเตะจมูก

"อร่อย" เขาเอ่ยขึ้นคำหนึ่ง "ข้าชอบมาก ขนมชิ้นนี้ปริมาณเยอะดี หวา มีสองชิ้นด้วย ข้าจะเหลืออีกชิ้นไว้ให้พระชายาลองชิมดู"

สองชิ้นนี้มันเป็นของเขานะ! นี่ถูกเอาไปหมดเลยหรือ! หน้าองค์จักรพรรดิดำมะเมี่ยมไปแล้ว

"องค์จักรพรรดิ" เซียวหลันยวนกินไปด้วยถามเขาไปด้วย "ข้าจะหิวไม่ได้ ดังนั้นจึงสั่งคนให้ไปที่ห้องเครื่องหยิบมาส่งๆ ไม่รู้ว่าหยิบอาหารเช้าของใครมา คงไม่ถูกด่ากระมัง? กลับไปรบกวนท่านไปบอกกับเจ้าของให้หน่อย ให้พวกเขาอย่าได้ถ่ายความโกรธยังคนของครัวหลวงได้ไหม?"

เสียงขององค์จักรพรรดิดังลอดออกมาจากร่องฟัน

"ได้ เจ้ากินไปเถอะ"

พอเห็นว่าบนถาดนั้นยังมีของว่างอีกหลายชิ้น องค์จักรพรรดิก็ไม่อยากรู้แล้วว่าของพวกนั้นเป็นของนางสนมคนไหนในวังหลังกิน

"อ๋องเจวี้ยนอยู่ในยอดเขาโยวชิงคงไม่เคยกินสินะ? ทำไมจึงไม่รู้จักเลย" พระสัสสุระอดประชดประชันเซียวหลันยวนขึ้นมาไม่ได้

ของว่างเหล่านี้ แม้คนปกติจะไม่มีทางได้กิน แต่เหล่าชนชั้นสูงในเมืองหลวงก็ยังรู้กระมัง ว่ากินบ่อยไม่ได้ บางครั้งในวังยังมอบให้เป็นรางวัล

อ๋องเจวี้ยนทำอย่างกับไม่เคยได้กินของดีดีอย่างไรอย่างนั้น

เป็นพระสัสสุระที่ได้สติกลับมาก่อน

"องค์จักรพรรดิ พวกเราล้วนสนอกสนใจกันว่าครั้งนี้ที่อ๋องเจวี้ยนออกไปรับของขวัญที่ไท่ซ่างหวงทิ้งไว้ให้ ข้าจะขอบังอาจถามอ๋องเจวี้ยนหน่อยได้ไหม? พระสัสสุระเอาเรื่องนี้ดึงมาไว้บนตัวเขา เสแสร้งว่าเขาเองที่จะเป็นคนถาม"

นี่ทำให้ในใจองค์จักรพรรดิเบาใจขึ้น

เขายิ้มยิ้ม มองไปทางเซียวหลันยวน "อ๋องเจวี้ยน เหล่าขุนนางที่รักล้วนสนอกสนใจกันอย่างมาก เจ้าลองพูดมาหน่อยดีไหม?"

"พูดอะไร?" เซียวหลันยวนถาม

"พูดมาว่าไท่ซ่างหวงทิ้งอะไรไว้ให้เจ้า"

"โอ๋ นั่นน่ะนะ" เซียวหลันยวนสงบใจลง "สิ่งยืนยันสามชิ้นนั่นไง พวกท่านไม่ใช่รู้กันหมดแล้วหรือ?"

ไร้สาระ!