อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 850

องค์จักรพรรดิ "!!"

เขาโมโหจนแทบบ้าแล้ว!

ฟู่จาวหนิงไม่รู้เลยว่าเซียวหลันยวนเป็นคนที่ไร้เหตุผลในราชสำนักขนาดไหน แค่อาศัยปากก็แทบจะทำให้องค์จักรพรรดิโมโหจนคลั่ง หลังจากที่เขาไปประชุมเช้า ฮองเฮาก็สั่งคนมาเชิญนาง

ฟู่จาวหนิงปฏิเสธไม่ได้ไปพักหนึ่ง แต่ตอนนี้ให้นางเห็นหน้าของฮองเฮา นางก็รู้สึกแย่เสียแล้ว

พอมาถึงวังเฟิ่งอี๋ สาวใช้วังก็เข้รามาคารวะนางอย่างนอบน้อม

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ฮองเฮาวันนี้บอกว่าปวดหัว ท้องก็ไม่ค่อยดีนัก จึงเชิญท่านมาดูอาการเสียหน่อย"

พูดขึ้นอย่างจริงใจ

ฮองเฮาสุขภาพไม่ดี ฟู่จาวหนิงเชื่ออยู่

เมื่อคืนนี้มองหน้าของนางก็มองออกแล้ว คาดว่าน่าจะถูกเรื่องที่ถอนรากถอนโคนหมู่บ้านกุยเซี่ยวส่งผลกระทบเข้า

ฟู่จาวหนิงเองก็รู้ว่าน้องชายของฮองเฮาเจียงเจี๋ยบาดเจ็บหนัก หมอเทวดาหลี่เองก็ไปยังจวนพระสัสสุระตั้งหลายรอบ

นางให้ไป๋หู่ไปสืบข่าวพวกเขา รู้ว่าคนของจวนพระสัสสุระออกมาซื้อยาอะไรบ้าง ดูจากวัตถุดิบยาพวกนั้น ฟู่จาวหนิงก็ยืนยันได้แล้ว ว่าเจียงเจี๋ยเจ็บหนักมาก

แต่ในวัตถุดิบยาเหล่านี้มีฤทธิ์ยาที่รุนแรง ผลลัพธ์การหยุดเลือดรั้งชีวิตดีมาก แต่จะยิ่งทำร้ายร่างกายเข้าไปอีก บางทีเดิมทียังพอช่วยได้ แต่ถ้าใช้ยาเหล่านั้นก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว

แต่จวนพระสัสสุระก็ไม่มีใครมาหานาง

ฟู่จาวหนิงวิเคราะห์ น่าจะต่อให้รู้ว่านางช่วยเจียงเจี๋ยได้ แต่ก็ไม่เชื่อว่านางจะช่วยนั่นล่ะ

ถึงงอย่างไรถ้าไม่มาหานาง นางก็จะทำเป็นไม่รู้

และไม่รู้ว่าฮองเฮาอยากจะให้นางไปช่วยชีวิตเจียงเจี๋ยหรือเปล่า?

"แล้วข้าไปตอนนี้เลยหรือ?"

เสวยสุขเสียจริง แค่คนเดียวต้องมีคนมารับใช้มากขนาดนี้

ฟู่จาวหนิงเดินเข้ามา นั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ แคร่ยาว

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนกินส้มไหม? นี่ส่งมาจากทางใต้เลยนะ เปรี้ยวหวานถูกปาก มีน้ำมากด้วย หลายวันนี้ข้าไม่ค่อยเจริญอาหาร เลยต้องมีส้มคอยเปิดกระเพาะ" ฮองเฮาส่งสัญญาณให้หมัวมัวเอาส้มที่ปอกแล้วมาวางหน้าฟู่จาวหนิง

นางเดิมทีคิดว่าฟู่จาวหนิงจะไม่กิน

ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินข้าวเช้า ท้องยังว่างอยุ่ ยิ่งไปกว่านั้นพวกนางทั้งสองคนจะว่าไปก็ไม่ได้ถูกคอกัน นางอยู่ที่นี่ ฟู่จาวหนิงคงไม่กล้าจะกินอะไรส่งเดชหรอกกระมัง?

"ได้เลย ขอบพระทัยฮองเฮา"

ฟู่จาวหนิงรับถาดส้มมา กอดไว้บนขา ยื่นมือหยิบกลีบหนึ่งหย่อนเข้าไปในปาก

"โอ้ อร่อยจัง ในเมืองหลวงไม่มีส้มที่น้ำมากขนาดนี้เลยสินะ?"